Meest recent

    "Soms te makkelijk om jaloezie op ex als kinderlijke emotie te bestempelen"

    De gewezen Amerikaanse president Barack Obama die zijn ex-vriendin regelmatig bleef zien terwijl hij al een relatie had met Michelle: het mag dan wel een detail zijn in zijn nieuwe biografie, het is er wel een die alle aandacht naar zich toezuigt. Wellicht omdat het voor velen onder ons heel herkenbaar is: ex-vrouw, ex-man, ex-liefje, of "ex" tout court, in een relatie zijn het woorden die vaak gevoelig liggen, zeker als die ex ook af en toe blijft opduiken. Maar waarom is contact met een ex zo vaak bron van conflict? En is die jaloezie een verwerpelijke emotie of net niet?
    Reporters

    Sheila Miyoshi Jager: dat is de naam van de vrouw die misschien First Lady was geworden, als ze het huwelijksaanzoek van Barack Obama niet had afgewezen (beiden op kleine foto). Het kwam uiteindelijk tot een breuk tussen de twee tortelduifjes, maar, zo vertelt Jager in de biografie, de twee bleven elkaar wel regelmatig zien, zelfs toen de toekomstige Amerikaanse president al een relatie was begonnen met Michelle. Naar eigen zeggen voelde Jager zich daar slecht over, ook al ging het -wellicht- enkel over vriendschappelijke contacten. 

    Maar moet je van zoiets spijt hebben? En moet de nieuwe partner zich in zo'n geval bedreigd voelen? "Een ex is in ieder geval vaak bron van jaloezie en in relaties spelen dergelijke contacten vaak een negatieve rol", zegt relatiebemiddelaar Rika Ponnet in "De bende van Annemie" op Radio 1.

    "Het probleem met een ex is dat die, zeker als er kinderen in het spel zijn, nooit verdwijnt. Hij of zij is, samen met de kinderen, een blijvende herinnering van het verleden van de man of vrouw waar je nu mee samen bent, ook van het relationele verleden", gaat ze voort. En creëert vaak een gevoel van onveiligheid. "Want die vorige relatie is dan wel afgelopen, ooit moeten er liefde en verbondenheid in het spel geweest zijn, en soms blijft dat ook zo, weet relatiebemiddelaar Ponnet. "Het is niet omdat een relatie is afgebroken, dat die andere volledig weg is uit ons systeem."

    Ze wijst erop dat iemand met wie je een intiem deel van je leven hebt doorgebracht, je ook mee vormt. "En we denken er niet meteen aan, maar als je lang intiem geweest bent met iemand, dan bepaalt die ook mee wat en hoe je volgende relatie zal zijn. Bijgevolg blijft die ex ergens deel uitmaken van je leven."

    Is jaloezie terecht of niet?

    Wanneer de ex, al dan niet door de kinderen, blijft opduiken, reageren nieuwe partners vaak jaloers, en voelen ze zich bedreigd. "Het is nogal bon ton om jaloersheid als een kinderlijke emotie te bestempelen, waarbij woorden als bezitsdrang nooit ver weg zijn", reageert Ponnet, die het zelf anders ziet. "Want soms heeft het wél betekenis dat iemand zich bedreigd voelt en is het interessant om die emotie te erkennen en te gaan onderzoeken waarom het op die ex vastloopt."

    Ze geeft het voorbeeld van foto's van de ex of het vroegere familiale leven die her en der in huis ophangen: "Je kan jaloezie daarover afdoen als kinderlijk, maar je kan je ook afvragen waarom die foto's die gevoelens oproepen. Als je partner die gevoelens erkent, ligt de weg naar een oplossing open, en verdwijnt vaak de jaloersheid", weet Ponnet. 

    Jaloezie op overleden partners: terecht of niet?

    Dat een ex-partner bij leven en welzijn afgunst en bedreiging oproept, valt misschien nog te begrijpen, maar zijn die gevoelens ook gerechtvaardigd als de ex-partner overleden is? "Het probleem daar is dat een overleden partner vaak door de overlevende partner wordt geïdealiseerd en als "perfect" wordt beschouwd", zegt Ponnet, "waardoor het moeilijk is om ermee te concurreren".

    Volgens de relatiedeskundige krijgt de nieuwe partner daardoor soms het gevoel dat er voor haar/hem geen ruimte is om een nieuwe, volwaardige band op te bouwen. Ook foto's van overleden partners liggen vaak gevoelig, ervaart Ponnet in haar praktijk. "Soms eist de nieuwe partner dat die foto's verdwijnen", aldus nog Ponnet. "Maar meestal zijn die discussies een eindpunt, en is alles begonnen met het gevoel van de nieuwe partner dat hij/zij niet volledig welkom is. Die foto's worden dan symbolen." Maar ook hier is, volgens Rika Ponnet, communicatie en erkenning dé weg naar een oplossing.

    Is er wel altijd een oplossing?

    Maar soms is die erkenning van de gevoelens van de nieuwe partner er niet, geeft ook Ponnet toe. "Want als je uiting geeft aan je ongerustheid en je merkt dat dit wordt genegeerd of dat er tegenin wordt gegaan, kan dat een teken aan de wand zijn." En dus lopen relaties ook soms spaak op die jaloezie. "Soms slagen het ex-leven en de kinderen die erbij horen, er niet in om voldoende ruimte te creëren voor de nieuwe partner, die dan na verloop van tijd niet meer verder wil."

    Maar het zijn uiteraard niet alleen dat ex-leven en de kinderen die de boosdoener zijn. "Soms ligt het aan de nieuwe partner, die, als hij/zij een laag zelfwaardegevoel heeft, elk signaal als een afwijzing beschouwt of de ex en/of de kinderen altijd als rechtstreekse concurrenten ziet", zegt Ponnet. "In een nieuw samengesteld gezin moet er soms voortdurend geschipperd worden tussen de nieuwe partner en de kinderen, omdat die lijnrecht tegenover elkaar staan. Als je het als nieuwe partner altijd als een onrecht beschouwt dat de kinderen ook liefde en aandacht krijgen: dat fnuikt een relatie."