Meest recent

    "Met gezond boerenverstand kom je vaak al een heel eind"

    De maatschappelijk assistenten van de lokale opvanginitiatieven denken dat zowat de helft van de asielzoekers, erkende vluchtelingen en subsidiair beschermden psychologische hulp kan gebruiken. Maar die is nauwelijks te vinden.

    De weg naar de huisarts vinden vluchtelingen snel. Uit de rondvraag blijkt ook dat veel huisartsen openstaan om vluchtelingen te behandelen. Communicatie is niet evident, door het gebrekkig Nederlands is het niet altijd makkelijk om vast te stellen wat er scheelt. Maar met handen en voeten en de hulp van de tolkentelefoon van Babel lukt het. Die tolkentelefoon is gratis beschikbaar voor artsen.

    Voor elk probleem een pilletje

    De helft van de vluchtelingen zou psychologische hulp kunnen gebruiken. Dat vermoeden de maatschappelijk assistenten van de OCMW’s. "We vinden zoveel medicatie bij onze mensen thuis, tegen de stress, tegen slapeloosheid, tegen hoofdpijn, hartkloppingen,…"

    Maar de weg naar de psycholoog is moeilijk:

    • Lange wachtlijsten bij de centra voor geestelijke gezondheidszorg
    • Weinig psychologen willen met tolken werken (onder meer vanwege de administratieve last)
    • Privépraktijken zijn duur (geen terugbetaling)
    • Niet-Europeanen zijn er niet mee vertrouwd

    Ik ben toch niet gek?

    "De drempel om psychologische hulp te aanvaarden is hoog voor vluchtelingen", vertelt Geert Serneels (foto) van Solentra. Haar vereniging is gespecialiseerd in psychologische hulp voor vluchtelingen. Gekken gaan naar de psycholoog, niet een "normale" mens. Zo denken ze vaak.

    "Velen hebben eigenlijk ook geen intensieve therapie nodig", voegt ze eraan toe. Het rouwproces van de vlucht en een nieuw leven moeten opbouwen is normaal. Dat betekent nog niet dat een vluchteling depressief is.

    "En met wat gezond boerenverstand kom je al een heel eind", bevestigt ze wat heel wat maatschappelijk assistenten in de praktijk doen. Els Liekens van Heist-op-den-Berg somt op: "voetballen, met vrijwilligers een keertje gaan fietsen, samen tuinieren,…".

    "Vrijwilligerswerk in ons rusthuis, voedselpakketten samenstellen voor onze kansarmen,…", zegt Quirien Van Waes van Maldegem, "en werk vinden natuurlijk".

    Plaats vinden

    "Het komt erop neer dat ze een plaats moeten vinden in een nieuwe omgeving, met andere omgangsvormen en gebruiken. Ze moeten opnieuw een identiteit opbouwen", vertelt Geert Serneels van Solentra. "Al zijn er natuurlijk zeker ook die de zware trauma’s die ze opliepen in hun land van oorsprong niet alleen verwerkt krijgen. En die hebben echt psychologische hulp nodig."

    Probleem van iedereen

    En dan komt het probleem waar heel wat Vlamingen voor staan:

    • Wachtlijsten in de centra voor geestelijke gezondheidszorg (betaalbaar)
    • Therapie in privépraktijk wordt niet terugbetaald

    Er zijn ook niet altijd voldoende tolken beschikbaar én niet elke psycholoog voelt zich thuis in de specifieke problematiek van oorlogstrauma's.