Meest recent

    Het creatieve lab van… Murielle Scherre: "Aultre ne veulx estre"

    Je bent creatief of je bent het niet, beweren sommigen. Maar klopt dat wel? Zijn er manieren om creatiever te worden? Om meer inspiratie te vinden? Om op betere ideeën te komen? Heb je daar voldoende nachtrust, sport, discipline of speciale voeding voor nodig? Zoals elke zaterdag vragen we het aan een multitalent in de rubriek "Het creatieve lab van…". Deze week: Murielle Scherre (39), zaakvoerder van lingeriebedrijf La Fille d’O, ontwerper van haar lingerielijn, en sinds kort ook van een eigen kledinglijn. In de week dat sectorgenoot Van de Velde op zijn kop staat blijft Murielle Scherre haar eigen kalm-opgewonden zelve.

    Murielle, wanneer begint je werkdag?
    Ik sta op om zeven uur, dat is een beetje tegen mijn natuur. Maar ik ben dat intussen gewoon, als je een kindje hebt is dat een automatische wekker. Ik heb mijn kindje week om week bij mij. Dus ik ben een week fulltime moeder, dan werk ik van thuis uit in Oostende. De andere week werk ik van hieruit, de studio boven de winkel, dan ben ik fulltime maker. Ik kies ervoor om zo weinig mogelijk uren in de file te zitten. Al het werk dat ik alleen kan doen, denken en schrijven en tekenen, doe ik als ik in Oostende ben. Ik ga dan echt op in mijn bubbel. En al het werk waar ik communicatie voor nodig heb doe ik van hieruit, van in Gent.

    En hoe gaat het in Oostende, moet je jezelf een uurrooster opleggen?
    Het gaat heel spontaan. Ik doe mijn werk heel graag. Dus ik moet mezelf een omgekeerd uurrooster opleggen, waarbij ik zeg: nu is het tijd om te stoppen met werken. Maar ik heb daar wel moeten aan wennen. Ik heb nu een team van zeven, vaak zijn er ook nog twee stagiairs. Ik heb wel geleerd om om te gaan met al die afleiding. Ik heb mijn eigen frequentie moeten vinden om alleen te werken. Maar nu is dat zalig thuiskomen, heel hard op je eigen ritme leven en denken.

    Hoe moet ik me dat voorstellen? Is dat een lampje dat gaat branden in je hoofd? Of moet je daar hard op werken om die creatieve ideeën uit te werken?
    Nee, da’s echt noodgedwongen. Ik kan niet anders dan maken. Ik ben iemand die heel zintuigelijk is. Absorberen van wat er binnenkomt. Enerzijds kan dat mij afleiden, maar anderzijds geeft dat mij ook enorm veel input. Ik zie mijzelf als tool, menselijke blender of zo, van al die indrukken die van buiten naar binnen komen.

    Zijn er momenten dat je creatiever bent dan andere?
    Ik moet meewerken met mijn cyclus. Als ik juist mijn regels heb gehad, tot aan mijn eisprong, die eerste veertien dagen bedenk ik dingen en heb ik goeie ideeën. De twee weken daarna, tot ik mijn regels heb, moet ik uitvoeren. Als ik dat omdraai krijg ik nutteloze ideeën. Als je daarover nadenkt is dat ook logisch: je lijf is twee weken bezig met letterlijk vruchtbaar te worden, en die laatste twee weken zijn dan voorbereidingen om terug productief te worden. Als ik het nu vertel denk ik: jij hippie-trut, hou je klep, maar tegelijkertijd werkt het wel.

    Je sprak al over afleidingen hier in de winkel. Andere afleidingen zijn email, Facebook… Hoe ga je daarmee om?
    Ik zit in een modus van afstand nemen en wegdoen van dingen. Ik heb mij ook gedistantieerd van social media, omdat ik daar veel te veel tijd aan verloor. Ik heb iedereen ontvriend op Facebook die geen echte vriend is. Dat brengt mij heel veel rust. Mijn wereld wordt efficiënter en groter.

    Voor een commerçante is dat misschien niet altijd even makkelijk?
    Ja en nee. Als er een ding is dat ik in die vijftien jaar geleerd heb als ondernemer: het meeste dat ik zogezegd moet doen is eigenlijk onzin. Je kan heel goed je eigen weg vinden door dat allemaal niet te doen, en door te luisteren: wat heb ik nodig? Mijn ontwerpen zijn zo persoonlijk, ’t is niet logisch dat ik mij voor de uitvoering ervan zou laten beïnvloeden door dingen die niet van mij komen. Ik moet een persagent hebben, ik moet een salesagent hebben, ik moet beurzen gaan doen. Ik moet aan seizoenen gaan doen, mijn brochures moeten zus-zo zijn, mijn modellen moeten zo zijn. Al die dingen hebben mij afgeleid van mijn eigenlijke doel, zijnde: eerst en vooral mijzelf zijn, en een zo goed mogelijk en zo integer mogelijk merk maken. Ik merk dat veel mensen daarvoor naar ons komen. Omdat geen enkel ander merk de ruggengraat heeft om dat te doen.

    Doe je soms het licht uit, en vergeet je je bedrijf? Ga je soms op vakantie?
    Nee dat gaat niet. Alles wat ik doe met mijn bedrijf, is tastbaar maken van wat er in mijn hoofd zit. Ik neem wel vakantie, maar alles wat ik daar meemaak, neem ik terug mee. Ik ben wel constant aan het kijken en absorberen en babbelen met mensen. Die stroom blijft lopen. Dat is iets dat ik niet kan stilleggen.

    Iets helemaal anders: hoe neem je moeilijke beslissingen?
    Dat is een goeie vraag. Ik moet heel veel moeilijke beslissingen nemen. (stilte) Dat is echt een goeie vraag, want je krijgt me stil (lacht). Ik denk dat ik de meeste beslissingen op gevoel maak. 90% op gevoel, en 10% op ratio. Als ik op mijn gevoel ga, ga ik ervan uit dat ik dat kan vertrouwen en dat ik dan veel redenen had om die beslissing te nemen.

    Wat zou je aan jezelf willen verbeteren?
    (denkt na) Iets waar ik heel hard op aan het werken ben, is dat ik als vrouw en als mens minder met uiterlijk bezig ben. Veel vrouwen krijgen vanuit de opvoeding mee: Sois belle et tais-toi. Er goed uitzien, jezelf verzorgen, dat is genoeg als je bijdrage aan de wereld, een visuele bijdrage. Als ik al afgestraft ben geweest door mijn aanwezigheid, klank of beeld, zijn dat altijd momenten dat ik meer klank gaf dan beeld. Hoe uitgesprokener mijn mening wordt, hoe meer tegenwind ik krijg. En ik vind dat zonde. Ik betrap mezelf daar nog heel vaak op: ik ben te lang te lief geweest.

    We gaan naar het eind van de dag toe, wat is het laatste wat je doet voor je gaat slapen?
    Als ik nog een beetje hersencapaciteit over heb, dan lees ik. Ik vind lezen heel fijn omdat alleen woord mij veel meer vrijheid geeft in mijn hoofd dan een film kijken. Vandaar dat ik nog wat hersencapaciteit nodig heb om dat beeld te kunnen plakken bij het woord.

    En wat lees je dan?
    Heel uiteenlopende dingen. Nu ben ik een boek begonnen over synchroniciteit, van Jung.

    Jesus!
    (lacht) Ik heb mijn vader zijn bibliotheek een beetje overvallen, en ik heb ontdekt dat mijn papa een heks is. Als ik kijk naar zijn bibliotheek, zit daar heel veel over de I Tjing, over tantra, over synchroniciteit.

    Wat is synchroniciteit?
    Dat er geen toeval bestaat. Jung heeft astrologie gekoppeld aan wetenschap. Dat was heel omstreden, met astrologie afkomen vanuit wetenschappelijke hoek. Een ander boek is "Women who run with the wolves", dat is van een verhalenvertelster die sprookjes analyseert, die kijkt hoe sprookjes soms opgepoetst worden. Vaak waren sprookjes vroeger intenser en gruwelijker dan hoe ze nu worden overgeleverd. Ik vind dat heel fijn om inzicht te krijgen in onze menselijke machine.

    De zwaarst klinkende vraag hou ik altijd voor het laatst: heb je een levensmotto?
    Ja, dat staat hier. (wijst naar de tattoo onder op haar kin, JH). Er staat “Aultre ne veulx estre”. Ik weet niet of je Félicien Rops kent, een Belgisch kunstenaar. Zijn werk was heel omstreden. Die is gek verklaard door zijn omgeving. Hij was zogezegd niet normaal. Hij zei: tuurlijk is mijn werk niet normaal, omdat jullie de norm bepalen. Als ik mij daarnaar voeg dan leg ik mij zoveel limieten op dat ik niet meer vrij kan stromen. Moest ik alles geloven wat men mij gezegd heeft, dan zou ik nu waarschijnlijk therapeutisch staren naar een wit blad en wijselijk van dat potlood afblijven. Ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb. Ik vind het veel fijner dat er geen normen moeten zijn, dat mijn vrijheid reikt tot zover die van iemand anders begint. Dat is die tattoo. Vertaald betekent dat: no desire to be otherwise: dat je echt geen verlangen hebt om iets anders te zijn dan jezelf.

    lees ook