Meest recent

    Oh nee, alweer een moskee! - Said Bataray

    Afgelopen weekend heeft Vlaams minister van Integratie Liesbeth Homans (N-VA) de erkenning van de Fatih-moskee in Beringen ingetrokken. De moskee zou volgens de Staatsveiligheid bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten. De auteur vindt dit een verkeerd signaal.
    opinie
    Opinie
    © Clément Philippe - creative.belgaimage.be

    Said Bataray is IT’er en woordvoerder van de nieuwssite de Jonge Turken.

    Tijdens een plenaire vergadering in het Vlaams Parlement op woensdag 3 juni 2015 stelde Chris Janssens (Vlaams Belang) een vraag in verband met de erkenning van moskeeën, waarmee hij insinueerde dat het aantal moskeeën stilaan uit de hand liep. Hierop antwoordde minister Homans (N-VA) toen dat zijn partij er misschien voorstander van kon zijn om driehonderd moskeeën in België hun ding te laten doen, zonder er als overheid enige vat op te hebben, maar dat dat zeker niet de visie was van haar partij.

    Dit weerspiegelde de maatschappelijke consensus op dat ogenblik: hoe meer erkende moskeeën, hoe beter. Tot eind 2016 was bijna iedereen het erover eens dat een erkende moskee beter was dan een niet-erkende.

    Strenge erkenningscriteria

    Wat is er inmiddels dan veranderd? Het begon al toen minister van Justitie Koen Geens (CD&V) op 19 januari 2017 een positief advies gaf voor 20 erkenningsdossiers van moskeeën. Toen werd ons ineens verteld dat haast iedereen zijn advies moest geven, inclusief de Staatsveiligheid.

    De criteria bleven (gelukkig) dezelfde, omdat Vlaanderen al over strenge erkenningscriteria beschikte en men daar geen millimeter van kon afwijken. Maar goed, eigenlijk was er niet zoveel mis met deze eerste maatregel. Een minister die zich bezighoudt met de moskeeën, en in het verlengde ervan de moslimgemeenschap, kan alleen maar toegejuicht worden, hoopten we, zij het met een bang hart.

    Toen de Vlaamse minister van Integratie op 12 februari 2017 aangaf, in Het Nieuws op VTM, dat ze ook de erkenningscriteria wilde verstrengen, begon er toch een alarmbelletje te rinkelen.

    Zelf zei ze hiermee duidelijk te willen maken dat de Belgische wetten boven de sharia staan en dat ze geen compromissen kon sluiten over de veiligheid in de huidige klimaat. Als je naar het astronomische aantal aanslagen kijkt die worden gepleegd door geradicaliseerde moslims uit erkende moskeeën en naar al die shariarechtbanken die als paddenstoelen uit de grond schieten, is dat begrijpelijk zeker?

    Verkiezingen op komst?

    Deze electorale show kwam tot een spectaculair slot, toen de procedure werd ingezet om de erkenning van de Fatih-moskee in Beringen in te trekken en dat plan breed werd uitgesmeerd in de media in april en uiteindelijk deze zaterdag definitief de knoop werd doorgehakt, ondanks alle tegenstemmen van de regeringspartijen, de Staatsveiligheid, de burgemeester van Beringen, schepenen en provincieraad.

    De moskee is pas erkend in 2015: zonder subsidiëring zal ze het ook wel volhouden. Het gaat louter om de symboliek van de erkenning – en de macht die aan de overheid wordt gegeven om controle uit te voeren. Waarvoor dient die erkenning als je als overheid niet in dialoog treedt en probeert elkaar te vinden? Door zo op te treden doet Homans precies datgene waar ze de desbetreffende moskee van beschuldigt: polariseren en ingaan tegen integratie.

    Problemen, als ze er zijn, los je niet op door eerst te beschuldigen en dan af te stoten. De laatste maanden is het helaas een trend geworden dat politici hun toevlucht nemen tot het ‘bashen’ van minderheden om weer aan populariteit te winnen. Eerst de dansende Marokkanen, daarna de rellende Turken, het moslimse kiesvee, de niet-gezag kennende Ramadanvierders en nu dit. We zijn nog maar in 2017, maar de verkiezingen van 2018 lijken veel dichterbij.

    VRT Nieuws wil op deredactie.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.