Meest recent

    Waarom het universum van Mark Zuckerberg mij persona non grata heeft verklaard - Louis van Dievel

    Louis van Dievel, schrijver en journalist, kijkt elke woensdag met zijn eigenzinnige blik naar mens en maatschappij. Deze week gaat hij een gevecht met Facebook aan.

    Ik leef in onmin met Facebook en het ziet ernaar uit dat onze wegen gaan scheiden. Voorgoed. Ons geschil draait om mijn gsm-nummer. Facebook wil dat kennen en ik wil het niet geven. Het zit zo.

    Niets vermoedend wilde ik enkele dagen geleden inloggen om eens te kijken wat er zich allemaal in de wereld van mijn 1041 Facebook-vrienden afspeelt. Helaba! liet FB mij op het scherm van mij laptop weten, dat gaat zomaar niet. Er is iets verdachts aan de hand met uw account. Wij willen eerst uw mobiele telefoonnummer kennen om een en ander te kunnen verifiëren.

    Nu moet u weten dat FB al maanden naar mijn gsm-nummer hengelt, in naam van de cyberveiligheid. In wezen, vrees ik, om nog meer data over mij te kunnen verzamelen. Wat uiteindelijk het doel is van Facebook: informatie verzamelen en doorverkopen. In een sympathieke verpakking, dat wel. Ik negeerde dus al die vriendelijke maar dringende verzoeken om mijn mobiele telefoonnummer bekend te maken. Maar nu was het geduld van FB op. Hier met dat nummer!

    Ik behoor tot de mensen die denken dat problemen soms verdwijnen als je er maar wat tijd over laat gaan. En dus liet ik Facebook een dag rusten. Maar de dag erop wilde FB nog steeds mijn nummer kennen, anders kon ik niet inloggen. Wat nu gezongen?

    Aha, dacht ik, FB heeft begrip voor mijn weigerachtigheid. Ik klikte, hoopvol. Maar nee hoor. Voor mijn eigen veiligheid en voor die van de mensheid in het algemeen wilde FB nog steeds mijn mobiele nummer kennen. WTF! dacht ik, FB heeft toch mijn e-mailadres, al jaren? Waarom sturen ze mij geen mailtje met uitleg, met vragen?

    Ik vond na enig zoeken een vakje waarin ik mijn bezwaren kenbaar kon maken. Mijn gsm-nummer is privé, liet ik weten, FB heeft er geen zaken mee. Er gebeurde niets. Ik kon nog steeds niet inloggen.

    Ik overwoog nog even om het gsm-nummer van Kamervoorzitter Siegfried Bracke in te vullen, maar wie weet blokkeerde FB dan ook zijn account en die verantwoordelijkheid wilde ik niet op mij nemen. Ik wilde eventueel mijn vaste telefoonnummer opgeven want die laat ik toch altijd bellen tot de oproeper het opgeeft. Maar FB lust geen vaste lijnen.

    U kent allicht de avonturen van Kuifje. Wel, bij wijze van grap liet tekenaar Hergé zijn exotische personages - van Afrikanen over indianen tot Inca's en Balkanners - koeterwaals spreken dat toch begrijpelijk was voor de lezer. Een soort Vlaams-Brussels. Daar leek de boodschap van FB sprekend op.

    Wat zou er toch aan de hand zijn met mijn account? vroeg ik mij droevig af. Ben ik gehackt? Heeft een boosdoener onder mijn naam pornosites rondgestuurd en mijn preutse vrienden aldus geshockeerd? Of erger: pleidooien voor een vermogensbelasting?

    Ongepast

    Ik ging te rade bij een FB-vriend. Het bleek dat mijn berichten aan haar gewoon verdwenen waren en vervangen door de mededeling dat mijn berichten "ongepast zouden kunnen zijn of spam". De dag erop stond er al een andere uitleg: "Dit bericht is tijdelijk verwijderd omdat het account van de afzender moet worden geverifieerd."

    Ik was al uit haar vriendenkring verdwenen, zo bleek, en FB had mij in het hele universum van Marc Zuckerberg persona non grata verklaard. Ook andere FB-vrienden die ik contacteerde bevestigden dat ik uit hun leven was verwijderd. Bij wijze van spreken, hopelijk.

    Zwakkeling

    Het zij zo. Ik had al een keer afscheid genomen van Facebook, in september van 2009 om precies te zijn. Ik stak er te veel te veel tijd in en ik gaf mij te veel over aan beuzelarijen. Mooi woord, vindt u niet: beuzelarijen.

    Ik schreef er op deze site een stukje over dat meer dan 50.000 keer werd aangeklikt en tientallen keren op Facebook werd gedeeld.

    Alles wat ik in 2009 had achtergelaten, had Facebook netjes voor mij bewaard. Maar deze keer zou ik FB enkel nog gebruiken om promotie te maken voor mijn boeken, nam ik mij voor. Ik zou mijn tijd niet meer verspillen, ik zou eens laten zien wat een sterk karakter ik had. Haha. Ik zou zelfs meer durven zeggen: hahahahaha!

    Dus, beste Facebook, als u dit leest, wilt u dan zo vriendelijk zijn mijn verdachte account met alles erop en eraan te verwijderen? Voorgoed, definitief.Want mijn gsm-nummer krijgt u niet.
    Toch niet van mij.