Meest recent

    Cambodja trekt Chinese kaart en verdeelt Zuidoost-Azië

    De tien lidstaten van de Asean -de regionale organisatie van Zuidoost-Azië- zijn het nog niet eens kunnen worden over een standpunt inzake het eigendomsrecht van de Zuid-Chinese Zee. Het kleine Cambodja ligt dwars en speelt daarmee vooral China in de kaart. China eist zowat de hele Zuid-Chinese Zee op, wat ingaat tegen het internationaal zeerecht.

    De ministers van Buitenlandse Zaken van de Asean waren het in de Filipijnse hoofdstad Manila gisteren vrij snel eens over een flinke kritiek op de testen met kernbommen en intercontinentale raketten van het stalinistische regime in Noord-Korea.

    Over de Zuid-Chinese Zee liepen de gesprekken vast en ook vanochtend konden de ministers van de Asean er niet uitgeraken. Het kleine Cambodja ligt dwars en wil een gemeenschappelijke verklaring van de Asean over die zee afzwakken. 

    Cambodja ligt aan de Golf van Thailand, een onderdeel van de Zuid-Chinese Zee, maar dat gebied valt niet onder de omstreden claims van de andere oeverstaten en dus ook niet van China. Het land is dus niet betrokken bij dat maritiem conflict. Anderzijds is Cambodja een klein en arm land dat veel te winnen heeft bij Chinese investeringen en dus erg afhankelijk is van Peking.

    Vanavond zijn de ministers het dan toch eens geworden over een verklaring waarin ze de militarisering van de Zuid-Chinese Zee afwijzen, evenals het bouwen van kunstmatige eilanden. Dat is een afwijzing van het Chinese beleid in die zee. China claimt zowat alle eilanden en atollen en dus ook de soevereiniteit over die zee. Dat gaat echter in tegen UNCLOS, de VN-conventie over het zeerecht.

    De Association of South East Asian Nations (Asean) omvat Singapore, Thailand, Maleisië, Indonesië, Brunei, de Filipijnen, Laos, Cambodja, Vietnam en Myanmar (Birma).

    Ver van uw bed, maar wel erg gevaarlijk

    Het conflict in de Zuid-Chinese of West-Filipijnse Zee (het is hoe u het bekijkt) draait rond een aantal kleine eilandjes, atollen en riffen die nauwelijks wat voorstellen. De oeverstaten van die zee (Filipijnen, Vietnam, Maleisië, Brunei en Indonesië) eisen daar elk een aantal van op. Taiwan doet dat ook en de voorbije decennia heeft China zich daarin gemoeid en een aantal van die atollen opgespoten tot echte eilandjes en er raketten en vliegvelden aangelegd. 

    China en Taiwan eisten het grootste deel van de Zuid-Chinese Zee op op basis van onduidelijke historische claims, maar die zijn vorig jaar door een internationaal tribunaal in Den Haag afgewezen. Volgens de UNCLOS, de zeerechtconventie van de Verenigde Naties, geven dergelijke niet-bewoonbare atollen en riffen geen recht op territoriale claims of een exclusief economische zone (EEZ), ook niet als ze kunstmatig worden verhoogd.

    De Verenigde Staten, Japan, Australië en India moeien zich indirect in het conflict. Zij hebben geen claims, maar willen de vrije doorvaart van schepen veilig stellen in een van de belangrijkste gebieden voor internationale scheepvaart. Regelmatig sturen ze er dan ook marineschepen en vliegtuigen doorheen om dat recht te onderlijnen.