Meest recent

    100 dagen Macron in enkele markante momenten

    Een politieke tsunami, zo werd de overwinning van Emmanuel Macron (en wat later ook van zijn partij La République en Marche) genoemd. Vandaag zijn we 100 dagen verder en zijn de eerste barsten verschenen in het imago van de jonge Franse president.
    AFP or licensors

    Honderd dagen geleden werd Emmanuel Macron verkozen als de nieuwe Franse president. "Historisch", zo klonk het unaniem, want de 39-jarige Macron deed niets minder dan het Franse politieke landschap op zijn kop zetten. Hij had nauwelijks een politiek verleden. Zijn beweging La République en Marche bestond een jaar eerder nog niet eens. Niemand leek de beloofde vernieuwing beter te belichamen dan Macron, die "links noch rechts" zegt te zijn. 

    Honderd dagen later heeft Macron inderdaad al veel van zich doen spreken. We zetten enkele markante momenten uit zijn eerste honderd dagen op een rij: 

    7 mei: Minutenlange solo-mars

    Meteen na zijn verkiezingsoverwinning loopt Macron opvallend in de kijker. Letterlijk, want tijdens zijn plechtige mars langs het Louvre, solo op de tonen van de Europese hymne, solo, wordt hij minutenlang onafgebroken belicht door één enkele schijnwerper.

    Een kordate leider met een missie, dat is het beeld dat hij zo wil scheppen. Maar meteen is ook het beeld geboren van een toch wel erg ijdel staatshoofd. "Koning Emmanuel I", volgens critici.

    25 mei: Handen schudden met Trump

    Drie weken na zijn verkiezing verschijnt de nieuwe Franse president voor het eerst uitgebreid op het internationale toneel. Tijdens een diplomatieke marathon met bezoeken aan de NAVO in Brussel en de G7 in Sicilië, ontmoet neofiet Macron zijn collega-staatshoofden.

    Opmerkelijk is vooral zijn onderonsje met zijn Amerikaanse collega Donald Trump. Die laatste heeft van een bijzonder stevige handdruk een handelsmerk gemaakt, maar Macron verrast door die te beantwoorden met een nog krachtigere greep. "Soms moet je even tonen dat je geen toegevingen doet, ook niet bij een symbolisch gebaar als een handdruk", vindt de Franse president. 

    29 mei: Poetin op bezoek in Versailles

    Luttele dagen na zijn ontmoeting met Donald Trump maakt Macron ook kennis met de Russische president Vladimir Poetin. Ook die treedt hij met opvallend veel zelfvertrouwen tegemoet, in een luisterrijk kader, het paleis van Versailles. 

    Poetin en hij zitten niet overal op dezelfde lijn, erkent de Franse president, maar vooruitgang kan nooit worden geboekt zonder een open en oprechte discussie. 

    21 juni: vier ministers stappen op

    Ruim een maand na zijn verkiezing komt er een eerste barst in het bewind van Macron. De grote politieke schoonmaak die hij belooft, treft zijn eigen regering. 

    De president moet zijn ploeg herschikken na het ontslag van vier ministers die in opspraak zijn gekomen door fraude en corruptie. Vooral voor minister van Justitie François Bayrou is de kwestie een pijnlijke zaak, want hij wil een wet doorvoeren om de politieke moraal in Frankrijk te verbeteren.

    29 juni: Uitgekiend "staatsieportret"

    Eind juni krijgt Frankrijk eindelijk de officiële foto, zeg maar het staatsieportret, van zijn nieuwe president te zien. Niet niets, die foto. Hij komt in tienduizenden officiële gebouwen te hangen. Er wordt dus goed nagedacht over wat het portret moet uitstralen. Elk detail is belangrijk, zeker bij Macron, die de beeldvorming rond zijn persoon minutieus uitkient.

    Op een filmpje dat zijn woordvoerster achteraf via Twitter verspreidt, blijkt trouwens duidelijk hoe Macron niets aan het toeval overlaat. Niets van wat op zijn bureau ligt, is daar achteloos neergelegd. Het tegendeel zou overigens verwonderen, maar toch bevestigt het voor veel commentatoren nogmaals hoe ijdel de president is.

    3 juli: State of the Union in... Versailles

    De kritiek neemt toe wanneer Macron besluit om zijn beleidsplan niet in het parlement uiteen te zetten, maar in het decor van het vroegere koninklijke paleis van Versailles.

    Sommige commentatoren vinden dat hij zich nu toch wel al te zeer als en "republikeinse monarch" begint te gedragen. "Je kunt zien dat het Elysée te klein, te provincialistisch is geworden voor hem", zegt een expert politieke communicatie in Le Monde. 

    4 juli: James Bond achterna

    Daags na Macrons toespraak in Versailles, mag zijn premier Edouard Philippe in het parlement nog eens inzoomen op de details van het beleid. Terwijl de premier zijn eigen, bescheidener opgezette, toespraak houdt, is het toch weer Macron die met de aandacht gaat lopen.

    En wel weer op een heel andere manier. In ware James Bond-stijl brengt hij een bezoek aan een kernonderzeeër. Op beelden is te zien hij de jonge president zich via een lier aan een helikopter naar beneden laat zakken om aan boord te gaan van de duikboot.

    14 juli: Handdruk (bis)/Bliksemafleider

    Op 14 juli, de Franse nationale feestdag, heeft Macron de Amerikaanse president Donald Trump uitgenodigd. Het tweedaagse bezoek is volgens veel kenners vooral een "communicatieshow". Beide staatshoofden komt het goed uit om de aandacht af te leiden van binnenlandse problemen.

    Terwijl Trump geplaagd blijft worden door het Rusland-schandaal, krijgt ook Macron af te rekenen met tegenwind. Uitgerekend aan de vooravond van de nationale feestdag heeft de stafchef van het leger openlijk kritiek geuit op de besparing die de regering wil doorvoeren op defensie. Macron krijgt ook tegenkanting omdat hij zich steeds meer opwerpt als de echte chef van het leger.

    Augustus: Dalende populariteit

    Vandaag, drie maanden na het aantreden van Emmanuel Macron als president, blijkt slechts 36 procent van de Fransen tevreden over zijn aanpak. Dat is gebleken uit een enquête die het bureau voor opinieonderzoek Ifop uitvoerde voor de krant Le Figaro. Het is al de zoveelste bevraging in een rij die een dalende populariteit vaststelt. Macron doet het in de bevraging slechter dan zijn voorganger François Hollande, die na drie maanden bewind nog 46 procent van de bevraagden wist te overtuigen.

    Plezieren zullen dergelijke bevragingen hem wel niet, maar de Franse president heeft andere dingen aan zijn hoofd. Zo organiseren de vakbonden na de zomer, in september, een eerste nationale protestdag. Dat is wellicht iets wat hem meer zorgen baart.