Meest recent

    De 5 boeken die het leven van Waldek Kozinsky ("Thuis") hebben veranderd

    Zondag, rustdag. Een ideaal moment om uzelf in de zetel te nestelen met een uitstekend boek. Daarom polsen we iedere zevende dag van de week naar het favoriete leesvoer van een bekend gezicht. Vandaag vertelt acteur Bart Van Avermaet (56), gekend als Waldek uit "Thuis", over zijn vijf lievelingsboeken. "Thuis heb ik een kamer gevuld met literatuur waar ik graag de stilte en onzichtbaarheid opzoek."

    Morgen gaat het 23ste seizoen van "Thuis" van start. De soap betekent voor veel kijkers meer dan een gewoon guilty pleasuremoment. Het is een gemakkelijk ankerpunt doorheen de dag. Een soort van rustpunt na het werk of na het gezellig samen zijn met de familie aan de eettafel. Het moment waarop de kinderen net ervoor of erna gaan slapen. Nu de zomerstop op zijn einde loopt, rijst de vraag weer volop: "Wie heeft Waldek opgesloten en hem zo toegetakeld?" De meest verscheidene verklaringen passeren op het internet de revue, maar welke theorie uiteindelijk de waarheid blijkt te zijn, ziet u binnenkort.

    Hierdoor zouden we het haast bijna vergeten, maar Bart Van Avermaet is meer dan alleen een Poolse kluskabouter. Naast zijn televisiecarrière staat hij geregeld op de planken van het theater en in het dagelijkse leven trekt hij zich graag terug in zijn persoonlijke bibliotheek. "Thuis heb ik een aparte kamer gevuld met literatuur, voornamelijk bestaande uit theaterstukken en non-fictie. Ik ga er graag heen om de stilte en de onzichtbaarheid op te zoeken. Het is fijn om dan uit zo’n grote bibliotheek te kunnen graven."

    Acteurs krijgen geregeld het label "veellezer" op zich gekleefd, als een vorm van beroepsmisvorming. "Acteurs zijn veel met psychologie bezig. Door boeken te lezen kruip je in de huid van andere mensen en kom je in andere situaties terecht. Je leest niet om te lezen maar om te onderzoeken hoe een schrijver, een Shakespeare, een mens van vlees en bloed, denkt en handelt. Welke uitgesproken mening laten ze doorschemeren? En daarmee probeer je als acteur ook aan de slag te gaan."

    1. De waanzinnige veertiende eeuw – Barbara Tuchman

    "Ik hou van literatuur dat gekoppeld is aan geschiedenis", vertelt Van Avermaet. De veertiende eeuw stond gekend om zijn duistere, maar ook zijn kleurrijke periodes. Zo had je de Zwarte Dood die wereldwijd veel slachtoffers maakte, de Honderdjarige Oorlog, de vele strijden tussen Engeland en Frankrijk, maar ook het begin van ridderromans, hoofse liederen en literaire grondleggers als Boccaccio en Petrarca.

    Terwijl je het leven volgt van de Franse ridder Enguerrand VII van Coucy, leer je bij over de geschiedenis van voornamelijk Frankrijk. Die combinatie vindt Van Avermaet heel rustgevend. "Bovendien is Tuchman voor mij de Bach van de geschiedschrijving. Ze geeft op een onwaarschijnlijk mooie en heel minuscule manier weer hoe mensen in die tijd leefden, hoe ze oorlog maakten, hoe de dieren werden geslacht. Je krijgt een perfect naslagwerk van die ongewoon waanzinnige veertiende eeuw."

    2. Jevgeni Onegin – A.S. Poesjkin

    "Jevgeni Onegin" wordt beschouwd als de magnum opus van de Russische dichter Alexandr Poesjkin. De roman is opgesteld in verzen. Hierin schetst de auteur een humoristisch beeld van de burgerij en de adel waartoe hij zelf behoorde.

    "Het is niet gemakkelijk om te lezen maar ik hou van de Russische
    stijl van schrijvers als Dostojevski, Gogol en Tsjechov. Het verhaal van
    Poesjkin heb ik zelf gespeeld in een productie van Torka-T in het Antwerpse
    Fakkeltheater." Een bijzondere ervaring, zo blijkt, want het team richtte later
    een eigen toneelgezelschap op: Tableau nr. 1.

    3. Duizend schitterende zonnen – Khaled Hosseini

    Hosseini is vooral bekend om zijn debuutroman "De vliegeraar". Toch prefereert Van Avermaet "Duizend schitterende zonnen". "Dit is een boek waarbij ik écht tranen met tuiten heb geweend." Vooral door de manier waarop hij werd meegenomen in het verhaal. Het speelt zich af in Afghanistan gedurende de voorbije dertig woelige jaren. Een vijftienjarig meisje wordt na de zelfmoord van haar moeder uitgehuwelijkt aan een gewelddadige schoenenleverancier. Wanneer zij hem niet de zoon kan baren waarnaar hij verlangt, neemt hij een andere vrouw in huis. De gevoelens van jaloezie en achterdocht die de twee vrouwen voor elkaar voelen, ruimen snel plaats voor een innige vriendschap.

    “Als we iets te horen of te zien krijgen over Afghanistan, dan lijkt dat meestal een ver-van-mijn-bedshow. Maar dit boek geeft je een compleet andere blik op die leefwereld. Het toont je des te meer aan dat het ook mensen zijn van vlees en bloed, die net zoals ons liefde en verdriet kennen en overspoeld worden door oorlog en terreur. Ik vind het fantastisch om een personage of een familie mee te volgen en zo mezelf ook af te toetsen.”

    4. Kalme chaos – Sandro Veronesi

    "Dit boek moet je echt hebben gelezen", drukte Van Avermaet me enkele malen op het hart. "Voor de titel alleen al. Het intrigeerde mij zo." En achteraf gezien niet alleen de naam. Het boek vertelt het verhaal over een man die zijn vrouw verliest en zijn tien jaar oude dochter overbeschermt. Hij brengt haar naar school en wacht daar totdat het laatste lesuur voorbij is. Hij begint zijn leven als het ware in zijn auto te leiden.

    "Het is een heel pakkend boek. Je volgt die man in zijn denken, zijn doen, zijn trauma’s, zijn zoektocht naar geluk en de hoop voor zijn kind. Maar ook in zijn vraag hoe hij weer het leven en de liefde kan toelaten. Beloof me gewoon dat je dit boek zal lezen?"

    5. De steppewolf – Hermann Hesse

    Iemand die geregeld met literatuur bezig is, moet het werk van deze auteur volgens Van Avermaet hebben gelezen. De steppewolf is een rationele man, die op zoek is naar zijn dierlijke demonen. Naar zijn andere kant. "Het levert een mooie strijd op tussen zijn verlangens en het rationele waarin we vaak vastzitten." Totdat een dame hem op losse schroeven zet en hij in een zoektocht terechtkomt die we allemaal wel kennen.

    “Het is droevig wanneer een relatie op de klippen loopt of niet goed zit, maar dat kan het juist allemaal ook mooier maken. Het feit dat Hesse je hierover kan doen nadenken, maakt hem niet voor niets een Nobelprijswinnaar.”