Meest recent

    Kent de jonge generatie Britten prinses Diana nog?

    Donderdag 31 augustus is het exact twintig jaar geleden dat lady Diana Frances Spencer omkwam bij een ongeval in Parijs. In aanloop naar die dag brengt vrtnws.be een reeks over haar. Vandaag legt onze correspondente Lia via Bekhoven uit hoe Diana voor de jonge generatie Britten louter en alleen maar een vervlogen celebrity is (zoals Marilyn Monroe), maar dat zonen William en Harry er de voorbije maanden alles aan doen om haar te rehabiliteren.

    In een witte bloes en met forse oorbellen, stapte ze op hoge hakken een Londens aidsziekenhuis binnen. Ze deed wat ze altijd deed, nam een boeket in ontvangst en charmeerde iedereen. So far, so voorspelbaar. Totdat ze een van de terminale patiënten op de wang kuste. Toen veranderde ze, van de ene dag op de ander, de manier waarop de Britten - en wie weet, misschien wel de hele wereld - tegen aids en seropositieve patiënten aankeken.

    Het was 1989 en de tijd dat velen dachten dat je aids kon krijgen van een wc-bril. Voordat Diana de Medway-kliniek binnenliep (ze zou er dertien keer komen, meestal anoniem) weigerden plaatselijke salons het haar van de verpleegkundigen die er werkten, te knippen. Tandartsen wilden niemand die met de kliniek te maken had behandelen en banken maakten het onmogelijk rekeningen te openen. Van tijd tot tijd werden er bakstenen door de ruiten gegooid.

    Velen dachten dat je aids kon krijgen van
    een wc-bril.

    Windsors maakten onverschilligheid los

    Binnen enkele jaren had Lady Di, de niet bijster slimme, glamoureuze blondine die 20 jaar geleden bij een auto-ongeluk in Parijs omkwam, het imago veranderd van het stijve, stijle Britse koningshuis. Vóór het tijdperk Diana bekommerden Britten onder de dertig zich nauwelijks om het koningshuis. De royals waren iconen voor dat deel van de bevolking dat zondags naar de kerk ging, een militair uniform op waarde wist te schatten en stiekem hunkerde naar het imperium.

    De emotie die het Huis van Windsor bij de rest van de bevolking losmaakte was onverschilligheid. Diana veranderde dat. Ze maakte het koningshuis hip en eigentijds. Hipper en eigentijdser dan het eigenlijk was. Ze was empathisch en benaderbaar. Niet-witte Britten, homo’s en jongeren, een demografie die tot dan toe door Buckingham Palace verwaarloosd was, konden zich helemaal vinden in England’s Rose.

    De royals hadden geleerd van Diana

    De rouw om haar dood was even intens als het van korte duur was. Enkele jaren na haar overlijden in 1997 wilden Britten die gezworen hadden haar nooit te vergeten, niet meer aan haar herinnerd worden. Maar thuis op het paleis hadden de royals van Diana’s populariteit geleerd.

    Ze lieten zich voorlichten door marketing- en pr-teams. De Queen bracht een bezoek aan McDonald's. Charles liet zich fotograferen met slachtoffers van een spijkerbom in een homobar. En het werkte. Een diamanten jubileum, een bruiloft en twee koninklijke baby's later was de monarchie zelden zo populair als nu. Zelfs onder Britten tussen de 19 en 24 jaar gelooft een meerderheid dat de Windsors goed zijn voor het land. Slechts 37% in die leeftijdscategorie meent dat het VK beter af is zonder het koningshuis.

    AP

    In de geschiedenislessen komt ze niet voor

    Jonge Britten hadden, tenminste tot de kamerbrede herdenkingen van deze maand, slechts een vage notie van wie Diana was. Er zijn geen straten of vliegvelden naar haar vernoemd, er staat nergens een standbeeld van haar. In geschiedenislessen op school komt ze niet voor. Zonder de recente pogingen van haar zonen was de prinses van Wales niet meer dan een celebrity die een tragische dood stierf. Een Britse, adellijke variant op Marilyn Monroe.

    William en Harry willen daar verandering in brengen. Zij hebben de herdenkingen aan de dood van hun moeder aangegrepen om haar te rehabiliteren. Ze maken zich sterk voor haar soort goede doelen. Ze voeren campagnes tegen landmijnen, pesterijen en het stigma van mentale gezondheidsstoornissen. Hun stijl is meer Diana dan Charles; informeel, open en emotioneel intelligent. Daarmee willen ze niet alleen voorkomen dat Diana uit de geschiedenisboeken geschreven wordt. Het is een bewuste poging de Windsor-dynastie relevant te houden voor een nieuwe generatie.  

    AP