Meest recent

    Een zomer zonder jeugdzorgen…not

    Een rechter die je thuis weghaalt en onder toezicht van een kamp plaatst, bij gebrek aan noodopvang. Je klasgenootjes die met hun ouders reizen naar Spanje of Italië, terwijl jij op reis mag naar de vergeten kamers van je instelling. Het zijn geen zaken waar kinderen van genieten, laat staan mee uitpakken op hun eerste schooldag. 

    opinie
    Conner Rousseau
    Conner Rousseau (24) is hoofdleider op kampen aan zee van JOETZ. Het zomerkamp ontvangt over 2 maand verspreid meer dan 700 kinderen, en staat open voor samenwerkingen met voorzieningen uit de bijzondere jeugdzorg. Het herbergt een mooie sociale mix, van kinderen van CEO’s tot kinderen zonder ouders, en wordt begeleid door monitoren.

    Twee broers, 4 en 5 jaar. Ontredderd en verlaten. Ze werden door de jeugdrechter bij hun ouders weggehaald wegens “onveilig en geen situatie voor kinderen om in op te groeien.” Lees: ouders zitten aan de drugs en zijn dakloos geworden door boetes en schulden. De rechter zocht, maar vond geen opvang, want alle voorzieningen in de buurt voor de zomer zaten al vol. Hij ‘dropte’ de kinderen dan maar de volle 2 maanden zomervakantie bij ons op kamp. 


    U leest het goed: gewoon geen plaats. De samenleving steekt op die manier een heuse middelvinger uit naar 2 kinderen in nood. En jammer, maar helaas, is het geen alleenstaand geval. We moeten ons dringend de vraag stellen waarom we er nog altijd niet in slagen de crisis in de jeugdzorg te bolwerken en jongeren in nood van een kwaliteitsvolle en toekomstgerichte oplossing te voorzien. Een hond die mishandeld wordt kan naar een asiel, een kind in nood vliegt op een wachtlijst. Het DNA van een maatschappij valt terug op de manier waarop ze met de zwaksten en meest weerloze omgaat. 

    Koken kost geld

    Door een gebrek aan middelen, ondersteuning, begeleiding en vooral aandacht en liefde maken we momenteel een leger aan tikkende tijdbommetjes. Die ei zo na allen tot ontploffing zullen komen. Beter voorkomen dan ontploffen dus. Beleidsmakers, vat de koe bij de horens en ga taboes uit de weg. 


    Vooreerst moet er geïnvesteerd worden. Koken kost geld. Jongeren in nood opvangen en begeleiden is echter geen kost maar een investering. En investeren in mensen loont altijd. Als je thuis al geen stabiele situatie genoten hebt, dan moet daartegenover een overheid staan die je opvangt en wél de nodige zorgen biedt. In 3 maanden tijd tussen 3 voorzieningen hoppen kan je moeilijk stabiel noemen: fail.

    Ouders worden niet genoeg op hun plichten gewezen en alleszins worden die plichten niet kordaat gehandhaafd. 

    Het moet sneller. Kinderen en jongeren zijn dossiers en nummers geworden, die in stapels papierwerk verzinken. Dit is voor alle duidelijkheid geen vingerwijzing naar de mensen die werken in de zorgsector. Zij doen steeds wat ze kunnen, met de middelen die ze krijgen. Wel naar het systeem. Rijd je te snel, heb je binnen de 2 weken een boete in je brievenbus. Word je door je vader seksueel misbruikt moet je 90 dagen bij hem in huis op een oplossing wachten. Fail again.


    Last, but not least: tegenover het ‘recht op kinderen’ staat de ‘plicht ervoor te zorgen’. Ouders worden niet genoeg op die plichten gewezen en alleszins worden die plichten niet kordaat gehandhaafd. Er is bijvoorbeeld geen geld om de 2 geplaatste kinderen op te vangen, dus namen we ze maar gratis binnen de eerste maand. Maar de ouders die hun kinderen werden afgenomen behouden tijdens de zomer mooi hun kindergeld. Om wat mee te doen, als ik vragen mag?

    Wraakroepend en niet langer houdbaar

    Ik besluit met een pleidooi voor het invoeren van een ‘onderbreking van het recht op kinderen’. Het recht op kinderen is absoluut. Ik vind dat niet. “Ga jij beslissen wie wel en wie geen kinderen mag krijgen”, krijg ik vaak te horen. Maar mensen uit de sector, mensen met hun voeten in de realiteit weten beter. Welk recht op kinderen heb je als je aan de heroïne zit tijdens de zwangerschap en je kind daardoor met grote beperkingen door het leven moet? Welk recht op een 3e kind heb je als je er reeds 2 bent afgenomen omdat je er niet voor zorgt? Het antwoord is simpel, geen. 

    Wie fraudeert en daardoor failleert mag x-aantal jaar geen handelsberoep meer uitoefenen. Wie z’n kinderen mishandelt en verwaarloost kan de dag erna aan het volgende beginnen. Het is wraakroepend en niet langer houdbaar. Geef iedereen het recht om aan kinderen te beginnen. Geef iedereen de kans. Maar voor wie het verbrodt moet dat recht tijdelijk of definitief onderbroken worden. Elke medaille kent 2 kanten, niets is zo dierbaar dan een kinderleven. 

    ______

    VRT NWS wil een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen, publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.