Meest recent

    Middeleeuws Londen was een gevaarlijke plaats voor jonge mannen

    Na de ondergang van de Romeinse nederzetting Londinium, werd Londen een nederzetting die geplaagd werd door hongersnood en ziektes. De stad leefde onder de constante dreiging van de Noormannen, en werd herhaaldelijk getroffen door grote branden. Maar jonge mannen hadden waarschijnlijk andere kopzorgen. Het geweld binnen de stadsmuren van Londen was namelijk het hoogst van heel Engeland in die tijd, en vooral arme, jonge mannen liepen het risico gewelddadig aan hun eind te komen.

    Door te kijken naar de stoffelijke resten van mensen uit een aantal begraafplaatsen in de oude stad, hebben onderzoekers kunnen vaststellen dat geweld zowat alle aspecten van de samenleving in Middeleeuws Londen beïnvloedde. De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het American Journal of Physical Anthropology.

    Ernstige verwondingen aan het hoofd kwamen er naar verhouding twee keer zo vaak voor als in andere Engelse steden uit die tijd, en jonge mannen uit de lagere klassen werden buiten verhouding getroffen door de brutaliteit die er toen heerste.

    (Lees voort onder de foto)

    Een schedel van een ongelukkige Middeleeuwse man met een gapende wonde, toegebracht met een scherp object (Museum of London/Krakowka 2017).

    Schedels

    Om na te gaan hoe wild het er aan toeging in de straten van Londen in de
    Middelleeuwse periode, analyseerden de onderzoekers 400 schedels die
    dateren tussen 1050 en 1550. De schedels waren afkomstig van zes
    Londense begraafplaatsen, gaande van begraafplaatsen van een klooster,
    waar eerder de rijkere burgers begraven lagen, tot gratis
    parochiebegraafplaatsen, waar mensen uit alle lagen van de bevolking
    terechtkwamen.

    De onderzoekers ontdekten dat 6,8 procent van al de schedels sporen vertoonden van verwondingen aan het hoofd, die aantoonden dat ze op een bepaald ogenblik in hun leven ernstig geweld hadden meegemaakt en klappen op hun schedel hadden gekregen. Zo'n 25 procent van die verwondingen werd waarschijnlijk toegebracht kort voor de dood van de betrokkenen, en was dus mogelijk de oorzaak van hun overlijden.

    Jonge mannen tussen 26 en 35 jaar oud liepen meer kans om het slachtoffer van geweld te worden, en de onderzoekers suggereren dat seks en sociale status waarschijnlijk de belangrijkste drijfveren waren voor de gewelddadige zeden uit die tijd.

    Jonge mannen uit de lagere klasse liepen bovendien nog meer kans om als gevolg van geweld aan hun eind te komen: de schedels uit de begraafplaatsen voor de armere lagen van de bevolking vertoonden meer sporen van geweld dan die uit de begraafplaatsen van de kloosters, waar de rijkere burgers begraven lagen. De archeologen vermoeden dat dit te maken heeft met het feit dat meer begoede burgers waarschijnlijk meer toegang hadden tot het rechtssysteem dat zich begon te ontwikkelen, en dat ze op die manier hun meningsverschillen regelden.

    De armere inwoners van Londen daarentegen, vochten hun ruzies letterlijk uit met de vuisten en wapens. Dat wordt ook bevestigd door de registers van de lijkschouwers uit die tijd: daaruit blijkt dat moord en doodslag veel meer voorkwam op zondagnacht en maandagmorgen, hoogstwaarschijnlijk nadat de Londenaars naar een pub of taverne waren getrokken, en daar een drankje te veel hadden genuttigd voor ze in een ruzie betrokken raakten... waarschijnlijk met een andere jonge, arme man.  

    De Middeleeuwse Tower of London gezien vanop de Theems (foto: Georgios Pazios/Wikimedia).