Meest recent

    Belga

    "Kom, we bellen eens aan bij Pavarotti"

    Luciano Pavarotti (1935-2007) was één van de ‘drie tenoren’, samen met José Carreras en Plácido Domingo. Na de dood van Pavarotti, tien jaar geleden, zijn ze nog met twee. Zij brengen hulde aan hun overleden collega in de beroemde arena van Verona, precies op zijn tiende sterfdag. 

     Ook nu nog is Pavarotti een bron van inspiratie voor zangers, zoals de Antwerpse tenor Stefan Cifolelli, die ooit z’n stoute schoenen aantrok en op aandringen van zijn moeder aanbelde bij het zomerhuis van de zanger in Pesaro. Pavarotti bleek thuis! En Cifolelli mocht later les volgen bij de grote tenor, vertelde hij in "Culture Club" op Radio 1.

    Een gouden stem, als de zon

    Zelf noemde Pavarotti zijn tenor een moeilijk te temmen wild dier, maar Stefan Cifolelli hoort toch vooral een gouden klank, zonnig, natuurlijk en vloeiend. Van de maestro leerde hij vooral zijn eigen stem mooi in een zaal te "projecteren". En dan is er de mythische hoge C (do) die Pavarotti soepel uit zijn strot kreeg, bijvoorbeeld in de rol die hem op het lijf geschreven was, Rodolfo in "La bohème" van Puccini. 

    Nessun dorma

    In een nieuwe Arte-documentaire is Plácido Domingo minder mals voor Pavarotti. Hij speelde vooral zichzelf op scène en nam z’n personages niet erg au sérieux, zegt Domingo. Maar, geeft hij toe, "als hij er niet was geweest, dan was mijn carrière niet dezelfde". Wat er ook van zij, Pavarotti maakte opera populair bij een breed publiek. Legendarisch is de gezamenlijke vertolking door de drie tenoren van "Nessun dorma" uit "Tosca" van Puccini; het was de herkenningsmelodie van het WK voetbal in 1990. Van toen af waren ze alle drie wereldsterren. 

    Het begon in het kerkkoor voor Luciano Pavarotti, maar eigenlijk hield hij evenveel van voetbal als van muziek.  En van lekker - en veel - eten.  In de Arte-documentaire vertelt Sting, een van de popsterren met wie hij werkte, hoe hij in zijn eentje twee kippen soldaat kon maken. 

    Pavarotti werkte met belangrijke dirigenten als Herbert von Karajan of Claudio Abbado. Hij zong hoofdrollen in zowat alle grote operahuizen, en later ook in gewone zalen en in openlucht. Een paar keer verkocht hij het Sportpaleis in Antwerpen uit. "Dat was een populair concert," vertelt de Antwerpse tenor Stefan Cifolelli, "maar wel fantastisch mooi." Bekijk hier onder het verslag in het Journaal van 19 september 1990.

    Miss Sarajevo

    De rondborstige tenor kleurde ook buiten de klassieke lijntjes. In 1995 zong hij samen met Bono van U2 "Miss Sarajevo". En hij gaf tien benefietconcerten onder de noemer "Pavarotti and friends", voor uiteenlopende goede doelen in Bosnië, Kosovo, Liberia, Afghanistan of Irak.

    Zijn laatste optreden dateert van 2006, op de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen in Turijn. Volgens kwatongen zou hij daar geplaybackt hebben. Een jaar later, op 6 september 2007, overleed hij aan pancreaskanker. Luciano Pavarotti werd 71 jaar. 

    Een akkefietje met Trump

    Begin dit jaar werd Pavarotti door de Amerikaanse president Trump nog "een goede vriend" genoemd. Zijn nabestaanden distantiëren zich van die uitspraak. Ze willen ook niet dat Trump "Nessun dorma" nog gebruikt op politieke bijeenkomsten. "Solidariteit en broederlijkheid, de waarden die Pavarotti gestalte gaf, zijn niet te verzoenen met die van Trump", volgens de familie. Pikant detail: toen Pavarotti in 2002 optrad in een casino van Trump vond de eigenaar dat zo schabouwelijk slecht, dat hij zijn geld terugvroeg.