Meest recent

    NICOLAS MAETERLINCK

    “Discriminatie in kledingwinkels neemt af naarmate de prijs toeneemt”

    Voor blanke Belgen sloven verkoopsters zich veel meer uit dan voor klanten van vreemde origine. Dat blijkt uit zeshonderd praktijktests in Vlaamse en Brusselse kledingzaken. Het verhaal staat in Knack.

    Het voorbije jaar organiseerde sociologe Dounia Bourabain (VUB) voor haar masterproef 602 praktijktests in 301 kledingwinkels in Brussel, Mechelen, Antwerpen en Leuven. Daarbij gingen zij en haar 44 vrijwilligers niet alleen na of mensen die zichtbaar van Maghrebijnse afkomst zijn er een andere behandeling krijgen dan blanke Vlamingen, maar ook of het winkelpersoneel anders met mannen omgaat dan met vrouwen.

    In elke kledingzaak ging eerst een testpersoon naar binnen, die even rondkeek en de verkoopster daarna om een kledingstuk in een andere maat vroeg. Even later werd dan een controlepersoon naar binnen gestuurd die net hetzelfde deed. Maar één kenmerk onderscheidde hen van elkaar: hun etnische afkomst of hun geslacht. 

    Het is bekend dat er discriminatie is op de arbeidsmarkt en de huisvestingsmarkt, maar discriminatie gaat dus veel verder.

    onderzoekster Dounia Bourabain

    Vooral Maghrebijnse mannen worden anders behandeld

    Vooral mannen van Maghrebijnse origine worden in veel winkels anders behandeld. Vraagt een man van vreemde origine om hulp, dan blijft de verkoopster in bijna een kwart van de gevallen waar ze is en antwoordt ze simpelweg dat ze zijn maat wel niet meer zullen hebben. Maar als een autochtone man een halfuur later dezelfde vraagt stelt, volgt ze hem eerst naar het bewuste rek en duikt ze vervolgens de voorraadkamer in om de juiste maat te zoeken.

    En opvallend: de discriminatie neemt af naarmate de prijs stijgt. In duurdere winkels worden Maghrebijnse klanten meer geholpen. Maar tegelijk worden die Maghrebijnse klanten er meer aangestaard en vervolgens nauwlettend in de gaten gehouden. "Dat heeft te maken met hun angst voor winkeldiefstallen", zegt Bourabain. "Blijkbaar denken ze dat het risico op crimineel gedrag groter is bij mensen van vreemde origine, en dan vooral bij mannen. Dat is een dubbel vooroordeel."

    Het verschil tussen Maghrebijnse en Belgische mannen wordt nog groter als ze een winkelbediende aanspreken omdat ze het kledingstuk van hun keuze niet in de juiste maat kunnen vinden. 

    Personeel doet meer moeite voor autochtone vrouwen

    Bij vrouwelijke klanten is het verschil tussen mensen van vreemde origine en autochtonen iets minder afgetekend. Al is de totale discriminatiegraad die Bourabain berekende ook voor vrouwen nog altijd 10 procent. Wat vooral opvalt, is dat winkelbediendes zich veel meer uitsloven voor autochtone dan voor Maghrebijnse dames. "Vinden ze het gevraagde kledingstuk niet in de voorraadkamer, dan houdt het voor klanten van vreemde origine vaak op", legt Dounia Bourabain uit. "Maar bij vrouwen van Belgische origine gaat de bediende dan vaak nog op zoek naar alternatieven. Ze stelt bijvoorbeeld voor om het kledingstuk te bestellen of ze haalt vergelijkbare kleren uit de rekken."

    Met haar masterproef wil Bourabain aantonen dat discriminatie voorkomt in heel banale alledaagse activiteiten.”Het is bekend dat er discriminatie is op de arbeidsmarkt en de huisvestingsmarkt, maar discriminatie gaat dus veel verder.”