Meest recent

    Ontslagen Unia-juriste Rachida Lamrabet: "Waarom moeten wij zwijgen?"

    Het was een heel bewogen half jaar voor schrijfster en juriste Rachida Lamrabet.  In een interview met Knack in maart zegt ze dat ze “niet voor de boerka is, maar ook niet voor een boerkaverbod”. Lamrabet wordt daarop als juriste bij Unia, het Interfederaal Gelijkekansencentrum, aan de deur gezet. 

    Op vraag van het Brusselse KVS en het Goethe-instituut maakte ze een kortfilm over de gezichtssluier voor een internationaal theaterproject over privacy. Lamrabet had gehoopt op een open debat over een omstreden symbool. Ze kwam in het oog van een politieke storm terecht omdat ze het goddelijke recht boven het burgerlijke zou hebben geplaatst.

    Over de gezichtssluier 

    Rachida Lamrabet wil met haar kortfilm de grenzen aftasten van het recht op privacy. Ze doet dat met een omstreden symbool: de gezichtssluier. "Het is een vlag voor een bepaalde religie die mensen confronterend en zelfs angstaanjagend vinden. Veel mensen zien in een gezichtssluier een aantasting van hun eigen rechten."

    "Verschillende onderzoeken tonen aan dat gesluierde vrouwen uit eigen wil een sluier dragen. Ze vinden het noodzakelijk om hun geloofsovertuiging op die manier te beleven. Kunnen we die mensen hun recht op het dragen van een sluier afnemen op basis van verontwaardiging?"

    Is het gevoel van verontwaardiging dat we hebben bij het zien van een gesluierde vrouw genoeg om haar dat recht af te nemen en haar te verplichten zich te ontsluieren?

    Over racisme in haar jeugd

    Rachida zat op school als enige Marokkaanse tussen blanke Vlaamse meisjes. Vanaf de eerste schooldag werd ze geconfronteerd met racisme. Het begon met neerbuigende grappen over haar naam en denigrerende opmerkingen over haar uiterlijk. De situatie mondde uit in een gevecht.

    Haar kinderen worden nog steeds geconfronteerd met de opdeling wij versus zij. "Het idee van de ander zit er nog steeds heel hard in. We zetten kleine pasjes vooruit en stappen vervolgens achteruit. Dat is ontmoetigend."

    Zal ik ooit het gevoel hebben: dit is thuis, dit is onze plek?

    Vrijdag stelt Rachida haar nieuwste boek "Zwijg, allochtoon!" voor in De Roma in Antwerpen. Ze blikt terug op de moeilijkste maanden uit haar leven. De titel van het essay komt vanuit een reactie die ze ooit kreeg van een collega die beweerde dat Rachida niet gesanctioneerd geweest zou zijn mocht ze een blanke theatermaakster zijn geweest met een degelijke Vlaamse naam.

    "Waarom moeten wij zwijgen?"

    "Het argument waarom wij moeten zwijgen is dat we niet van hier zijn en geen deel uitmaken van de gemeenschap. Daarom hebben we geen recht van spreken. Het is zwijgen of zeggen wat men wil horen. Stemmen worden afgestraft wanneer ze tegen het heersende discours ingaan."

    Eén leidraad : universele mensenrechten en wetten die discriminatie en racisme bestrijden.

    Kun je mensenrechten inperken op grond van wat de dominante groep als moreel aanvaardbaar ervaart?

    Bekijk hier de kortfilm "Deburkanisation"