Meest recent

    Geld stinkt niet. Of toch wel?

    Geld stinkt niet, zegt het spreekwoord. Maar toch blijkt het geld van bepaalde maatschappelijk geviseerde groepen minder interessant om de kassa te laten rinkelen. 

    opinie
    Jihad Van Puymbroeck
    Jihad Van Puymbroeck schrijft deze tekst als woordvoerder van "Praktijktesten Nu". Ze is ook persmedewerker bij het Minderhedenforum.

    Een opmerkelijk onderzoek: Klanten van andere etnische afkomst worden door winkelbediendes anders behandeld dan autochtonen. Het voorbije jaar organiseerde de sociologe Dounia Bourabain (VUB) 602 praktijktesten in 301 kledingwinkels.  

    Er is al veel inkt gevloeid over discriminatie op de arbeids- en huurmarkt. Dit nieuw wetenschappelijk onderzoek bewijst hoe discriminatie ook in andere maatschappelijke domeinen schering en inslag is.  

    We zijn er ons niet van bewust dat zelfs bij het kopen van een nieuwe broek of t-shirt, discriminatie alomtegenwoordig is. Je zou verwachten dat bij winkeliers de economische logica primeert. Geld stinkt niet, zegt het spreekwoord. Maar toch blijkt het geld van bepaalde maatschappelijk geviseerde groepen minder interessant om de kassa te laten rinkelen. 

    De wet verbiedt immers ook intimidatie, het creëren van een vijandige, bedreigende, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving.

     Ook hier zie je dat racistische vooroordelen sterker zijn dan de ratio. Soms bewust, maar veel vaker zelfs zonder dat mensen er erg in hebben. Het antwoord van Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen is in dit geval sprekend: het zou niet gaan om discriminatie, omdat deze geviseerde groep vaker zou voorkomen in de statistieken van winkeldiefstallen.

    Racisme en discriminatie zijn net het gevolg van veralgemeningen: een groep wordt verweten wat het gedrag van een individu is.

    Een speciale behandeling van een man van pakweg Marokkaanse origine die neerkomt op het angstvallig in de gaten houden, buitenkijken of buitenwerken door een vijandige houding, is evengoed discriminatie. De wet verbiedt immers ook intimidatie, het creëren van een vijandige, bedreigende, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving.

    Er niet bij horen

    Deze alledaagse vorm van discriminatie is toxisch voor onze samenleving. Juist omdat ze zoveel voorkomt, zoveel mensen treft, en zo vaak het gevoel nog maar eens bevestigt er niet volledig bij te horen.

    Dit onderzoek is een kans. Een kans om een beleid uit te tekenen. Een beleid dat alle ruimte laat voor sensibilisering, vorming van winkeliers en verkopers, maar ook ruimte maakt voor zelfregulering en controle door handhavingsinstanties.

    Maar slechts zeer weinig inspectiediensten zijn bevoegd om toezicht te houden op discriminatie. Laat staan dat ze daar deftig toe uitgerust zijn. Rijkelijk laat, zullen sommigen zeggen. Maar het voordeel is dat de sector kan leren van andere beleidsdomeinen.  We hoeven het badwater niet meer heruit te vinden.  Laten we aan de slag gaan.