Meest recent

    © John Peters Fotografie

    “Eén van u is de Messias”

    Ook al kan het moraliserend klinken, de apostel Paulus had in de eerste eeuw wijze raad aan de christenen van Rome, zoals die werd opgetekend in zijn brief in de Bijbel: “Acht de ander hoger dan jezelf”. Overal.

    opinie
    Jürgen Mettepenningen
    Jürgen Mettepenningen is theoloog en bisschoppelijk afgevaardigde voor het onderwijs in het aartsbisdom Mechelen-Brussel

    Dit stuk vat aan met een verhaal dat ik ooit hoorde over een klooster met monniken, maar kan evengoed gelden voor eender welke groep, werkvloer, huiskring of vereniging. Ik vertel het eerst wat in eigen woorden na.

    Kloostermonniken

    De monniken van het klooster deden wat ze moesten doen, maar liepen diep in zichzelf om de anderen heen. In orde zijn met alles, dat was de boodschap: zorgen dat niemand me iets kan maken en dat ik me goed voel in mezelf.

    Hun leven ging zo zijn gangetje, met weinig geluk in het hart van elkeen en veel onderhuidse spanningen die soms eens boven kwamen drijven. De abt zag het met lede ogen aan: zijn gemeenschap was geen gemeenschap maar een tros individuen die het minimum deden voor elkaar en voorts op zichzelf gericht waren.

    Hij besloot zijn verantwoordelijkheid te nemen en contacteerde de oude wijze man die midden het bos woonde. Die kwam naar het klooster en had maar één boodschap:

    “Eén van u is de Messias”.

    De monniken keken elkaar aan: wat bedoelt die oude wijze man daarmee? De nacht daarop kon geen enkele monnik de slaap vatten: stel dat het waar was wat die wijze had gezegd, zou het dan mijn buurman zijn, of de kok, of de bibliothecaris, of de medebroeder die voor de tuin instond?

    Daags nadien veranderde de sfeer in het klooster. Men zei niet alleen beleefd ‘goedendag’ maar nu ook met een vriendelijke ondertoon. Argwaan maakte plaats voor openheid. En vooral: men begon geïnteresseerd te luisteren naar elkaar, zonder onmiddellijk te denken aan het eigenbelang.

    De abt zag het allemaal graag gebeuren. Enkele jaren later kreeg het klooster een uitstraling die tot ver buiten de grenzen reikte. Waar het al heel lang geleden was dat er zich nog iemand had aangeboden om in te treden, waren er nu tien nieuwe monniken bij gekomen…

    Respect in verkeer en communicatie

    Laat me duidelijk zijn: hier volgt geen preek over de Messias of over kloosters, dat is voor andere gelegenheden. Maar ik moet vaak aan dit verhaal denken wanneer ik de actualiteit bekijk in het journaal of wanneer ik rond me kijk in gezinnen, op straat en op zovele werkvloeren.

    Het gaat over het verbindend karakter van de achting voor elkaar, over de kracht die van wederzijds respect uitgaat. Waar mensen zichzelf niet centraal plaatsen maar degene die ze ontmoeten, daar wordt de ontmoeting geen gelegenheid om alleen maar zelf baat bij te hebben maar wordt ze vruchtbaar voor allen.

    Represented by ZUMA Press, Inc.

    Kijk bijvoorbeeld naar het verkeer

    Sinds 1 september is het gevoelig drukker op de wegen, in het bijzonder in de buurt van scholen. Wat daar soms te zien is van verkeersassertiviteit en verkeersagressie, gaat aan elke grens van achting voor anderen voorbij. Verkeersopvoeding moet niet alleen op school worden gegeven… Defensief rijden is de automachine met de nodige achting voor anderen besturen.

    Of kijk naar de manier waarop we communiceren

    Communicatie gaat over meer dan enkel mijn punt te maken om te kunnen bekomen wat ik wil. De achting voor elkaar kan de heerlijke gestalte aannemen van stijlvolle aansprekingen en formuleringen. Weg met het platte taalgebruik, het misplaatst familiair gedoe, …

    Om de achting voor de ander te tonen, zou het best wel eens een serieuze uitdaging kunnen zijn om in e-mails te proberen zo min mogelijk zinnen te beginnen met het woordje ‘ik’.

    Of kijk naar onze poilitiek

    Ook op het discussieforum dat politiek heet, zou het verhaal van ons klooster niet misstaan. Hoe kan politiek aantrekkelijker worden wanneer het welzijn van de hele polis of gemeenschap ondergeschikt wordt aan het eigenbelang van personen en partijen? Draait goede politiek wezenlijk niet rond het algemeen belang en de achting voor allen?!

    Wordt het politieke steekspel niet relevanter en betekenisvoller wanneer er meer geluisterd zou worden naar elkaar, er op de bal wordt gespeeld in plaats van op de man, er meer achting zou zijn voor elke collega-politicus en elke burger?!

    En al zeker niet wanneer de eigen spiegel zorgt voor een dodehoekspiegel ten aanzien van de meest kwetsbare mensen. Bij achting draait men niet rond zichzelf.

    Macht zonder achting heeft geen gezag.

    Toch laten de nieuwssites en –journaals ons een wereld zien die draait rond alles behalve achting. Wat Islamitische Staat doet, hoe er wordt omgegaan met honger in de wereld, hoe presidenten in hun kantoren draaien rond de atoomknop, hoe regimes omgaan met hun eigen bevolking, enzovoort, is ronduit ongehoord omdat men zichzelf op misplaatste wijze vaak als messias beschouwt.

    Wie zichzelf in deze tijd als dergelijke messias beschouwt, brengt mensen niet bij elkaar. Oprechte achting ontbreekt hen. En laat die achting precies belangrijk zijn als cement van een samenleving, op macro- en microniveau.

    Overal

    Ook al kan het moraliserend klinken, de apostel Paulus had in de eerste eeuw wijze raad aan de christenen van Rome, zoals die werd opgetekend in zijn brief in de Bijbel: “Acht de ander hoger dan jezelf”. Overal.

    ___
    VRT NWS wil een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.