Meest recent

    Klaarheid in het pensioendossier: 4 vragen aan Marc Van de Looverbosch

    Een kleine twee jaar al wordt er binnen de meerderheid gekibbeld over de pensioenregels voor 50-plussers die lang werkloos zijn. Begrijpt u eigenlijk nog wat er nu is beslist? Marc Van de Looverbosch probeert enige klaarheid te brengen in de pensioenmist.

    Wat verandert er nu en wat verandert er niet?

    In elk geval verandert de regeling voor wie jonger dan 50 is en gedurende zijn loopbaan langer dan 1 jaar werkloos is. Iemand die niet altijd heeft gewerkt, zal minder pensioen krijgen dan wie wél altijd heeft gewerkt.

    De grote discussie gaat over de uitzondering: wat gebeurt er voor mensen die ouder dan 50 zijn? Daar heeft de regering beslist dat de huidige regeling voorlopig niet verandert. De pensioenberekening blijft voorlopig onveranderd, en men gaat nu proberen om te overleggen met de deelstaten, die bevoegd zijn voor de activering van werklozen, en met de sociale partners. Het is de bedoeling om de 50-plussers te activeren in plaats van ze te straffen via de berekening van hun pensioen. 

    Wat moeten we onthouden van de discussie van de voorbije twee weken?

    Ongetwijfeld de warrige communicatie. Het begon in "De zevende dag", toen SP.A-voorzitter John Crombez een los eindje had ontdekt in de akkoorden over de pensioenen en zich afvroeg of men 50-plussers die lang hebben gewerkt bezig was te straffen met hun pensioen.

    Open VLD-voorzitter Gwendolyn Rutten bestempelde dat als klinkklare onzin, maar er doken toch documenten op in regeringskringen waaruit bleek dat er wel degelijk plannen in die richting waren. Dan is van het ene het andere gekomen. Deze week kwam het tot een uitbarsting. Aan de ene kant werd gezegd dat er wel degelijk een verstrenging van de pensioenregels voor werkloze 50-plussers kwam, terwijl vooral aan CD&V-kant Kris Peeters zijn voet dwars zette en zei dat daarvan geen sprake was. 

    Voor de N-VA gaat de pensioenhervorming niet ver genoeg. Toch wel opvallend?

    Begin deze week hebben we N-VA-voorzitter Bart De Wever horen vertellen dat de core business van N-VA - het confederalisme - electoraal in de koelkast ging voor vooral sociaal-economische thema's. "It's the economy stupid", weet je wel.

    Als je dan over grote hervormingen spreekt, dan is de pensioenregeling al langer een doorn in het N-VA-oog. Dát wil De Wever nu net grondig aanpakken. Dat alles onder het mantra dat mensen die hard werken en heel hun leven hebben gewerkt moeten beloond worden. Mensen die in hun carrière lang niet hebben gewerkt, wil de N-VA geen even hoog pensioen geven als mensen die wel heel hun leven hebben gewerkt. 

    Dat laatste zit ook in de regeling die nu op tafel ligt. Daarom wordt ingezet op positieve incentives (activering) en op eventuele negatieve incentives (dreigen met minder pensioen). 

    De sfeer in de regering-Michel lijkt om te slaan. Hoe verklaar je dat?

    Dat komt deels door de samenstelling van de regering: één Franstalige partij - de MR die in veel discussies wat buiten schot blijft en vaak bemiddelaar speelt - tegenover drie Vlaamse partijen die bijna voortdurend in elkaars kuif zitten te pikken. Die Vlaamse partijen proberen alledrie uit diezelfde centrumrechtse vijver te vissen. Dan is de vraag natuurlijk wie met de vetste vis naar boven krijgt.

    Maar dat is zeker niet het ergste dat we al in de Wetstraat hebben meegemaakt. Zo is Laurette Onkelinx 9 jaar minister geweest. Dát was nog eens een voorbeeld van opendebatcultuur. Er werd vaak bijna constant ruzie gemaakt, vaak over ernstige dingen. Denk maar aan de hele discussie over het invoeren  van het migrantenstemrecht. Daar zijn de Vlaamse liberalen bijna op gekraakt en daar is bijna een  regering over gevallen.

    Toch voel je dat er af en toe serieuze steken  onder water worden gegeven en dat men het spel wel een heel vuil durft te spelen.