Meest recent

    Primeur bij de Voetbalbond: eerste vrouw ooit in Uitvoerend Comité

    Vernieuwing bij de Voetbalbond: voor het eerst in zijn geschiedenis heeft de sportfederatie een vrouw in zijn uitvoerend comité. Mieke De Clercq, bestuurster en aandeelhoudster bij Zulte Waregem maakt sinds gisteren deel uit van het Uitvoerend Comité van de voetbalbond. 24 leden telt die algemene vergadering en anno 2017 hoort daar dus 1 vrouw bij. Wie is die witte raaf van het Belgisch voetbal?

    “De eerste wedstrijd die ik bijwoonde als supporter, was de legendarische wedstrijd tegen AC Milan in 1985", vertelt het nieuwste lid van het uitvoerend comité met pretlichtjes in de ogen. "Ik ben kort daarna abonnee geworden en al heel snel raakte ik geïntegreerd in de club. Als je na de wedstrijden wat blijft hangen en aan de praat geraakt met het bestuur, dan leer je elkaar goed kennen. Toen ze na verloop van tijd iemand zochten met een financiële achtergrond om het bestuur te versterken, kwamen ze bij mij terecht."

    De eerste wedstrijd die ik bijwoonde, was de legendarische wedstrijd tegen AC Milan in 1985

    Mieke De Clercq is 56, geboren in het West-Vlaamse Waregem en getogen in het Oost-Vlaamse Wortegem-Petegem. Een droomprofiel voor de interprovinciale fusieclub Zulte Waregem, dus. Ze heeft toegepaste economie gestudeerd aan de KU Leuven en werkt als financieel directeur voor onder meer Franky, de foodafdeling van de Willy Naessens Group.

    De Clercq bracht haar financiële kennis aan tafel, toen in 2001 gesprekken gevoerd werden over de fusie van voetbalclubs Zulte en Waregem. Ze is aandeelhouder bij de club, maar het is vooral vrije tijd die ze opoffert, want ze doet alles onbezoldigd. “Als supporter is dat geen opoffering en ik heb geen echtgenoot of kinderen om mee rekening te houden.”

    Ik bemoei me niet met transfers, enkel met hun financiële impact op de club.

    “Ik denk ook dat je geen bestuurder kan worden, zonder dat je gepassioneerd bent door voetbal. Ik ontken ook niet dat ik een echte supporter ben. Als we verliezen, spreek je me de eerste tien minuten beter niet aan. Maar als het over het technische aspect van voetbal gaat, dan houd ik me toch afzijdig", zegt ze. "Transfers zijn bijvoorbeeld niet mijn bevoegdheid. Maar als het gaat over de financiële impact van een transfer op de club, dan roer ik me wel als dat nodig zou blijken. Al hebben we daar op de club nog nooit problemen mee gehad.”

    Niet aan tafel bij de mannen

    “De eerste jaren dat we met onze nieuweclub Zulte Waregem in eerste klasse speelden, mocht ik zelfs niet mee met de mannen aan de bestuurderstafel. Voor mijn medebestuurders was het altijd een grappig moment. ‘Gaat ze bij de andere vrouwen belanden, of slaagt ze erin om toch bij ons te komen zitten?’. Maar uiteindelijk slaagde ik er bijna altijd in om bij mijn collega’s te zitten", zegt ze. "Al zijn de tijden gelukkig wel veranderd. Intussen verwelkom ik het bestuur van de tegenstander altijd in onze Soccerbox, waar we uitgebreid dineren voor we naar de wedstrijd kijken. Bij de andere eersteklassers weten ze nu ook wie ik ben."

    Het is niet omdat ik een vrouw ben dat ik recht heb op dit zitje.

    Het zijn die wedstrijdavonden die Mieke De Clercq de geloofwaardigheid bezorgen die haar een zitje in het Uitvoerend Comité van de Voetbalbond oplevert. Dat is de algemene vergadering van de federatie, die deels bestaat uit vertegenwoordigers uit de verschillende provincies en deels uit vertegenwoordigers van de profliga. Het zijn de profclubs die Mieke De Clercq hebben voordragen voor een zitje in het Uitvoerend Comité. “Vooral Mehdi Bayat, de algemeen directeur van Charleroi, heeft heel moeite gedaan om mij erbij te krijgen, want als er zo’n zitje vrijkomt, regent het plots gegadigden. Maar Bayat heeft het halve land rondgebeld om iedereen te overtuigen.”

    Een feministe noemt ze zich wel niet. “Het is niet omdat ik vrouw ben, dat ik recht heb op deze positie. Ik vind nog altijd dat je het moet afdwingen op basis van je competenties, niet op basis van je geslacht.” Maar als we haar vragen hoeveel vrouwelijke collega-bestuurders ze kan opsommen, klemt ze met enige schaamte de lippen op elkaar. “Je hebt Marieke Höfte, de echtgenote van Roland Duchatelet bij Sint-Truiden en je hebt de dochters van Roger Vanden Stock bij Anderlecht. Maar daar blijft het dan ook bij.” Met andere woorden: Mieke De Clercq is de enige vrouwelijke bestuurster bij een eersteklasseploeg die haar functie niet te danken heeft aan familiebanden. “Als je het zo bekijkt wel. Al denk ik dat Cercle Brugge vroeger wel een bestuurster had die afgevaardigd was door de supportersverenigingen.”

    Ik durf me stilaan een voetbalkenner te noemen, al leer ik nog altijd bij.

    “Na al die jaren in de voetbalwerld durf ik me stilaan wel een voetbalkenner te noemen. Toch meer dan een gemiddelde supporter, natuurlijk ook omdat ik veel opvang. Van die besprekingen over bepaalde spelsituaties in wedstrijden, steek ik wel een en ander op", zegt De Clercq. "Ik leer nog altijd bij, maar niet genoeg om me te mengen als het binnen de club over voetbalzaken gaat.”

    In haar eerste vergadering van het Uitvoerend Comité krijgt Mieke De Clercq een zitje toegewezen in een werkgroep ‘good governance', of goed bestuur. Gaat ze dan ook zorgen dat er meer vrouwen in het bestuur van ons voetbal terechtkomen? “Het Uitvoerend Comité telt 24 leden en ik ben de eerste vrouw. Er is dus wel nog wat plaats voor vrouwelijke collega’s",  knipoogt ze.