Bourgeois over collaboratie vader: "Je draagt dat mee, daar is over gepraat op leeftijd waar ik dat niet aankon"   

Zelden geeft Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) een inkijk op de mens achter de politicus. In het radioprogramma "Berg en dal" op Klara deed hij dat vanmorgen wel. Hij sprak er over de band met zijn ouders en zijn verleden als bouwvakker. En hoe dat alles heeft geleid tot zijn credo: "Werken en genieten". 

"Ik ben 66 en ik mag Vlaanderen leiden. Dat is fantastisch op mijn leeftijd", steekt Bourgeois van wal. "Ik had al als adolescent de droom om in de Kamer te zitten. Maar minister-president worden, dat was het verste van mijn dromen." Iemand die hem altijd gesteund heeft, was de moeder van Geert Bourgeois. "Dat is de vrouw die me in alle mogelijke momenten - ook in mijn latere politieke moeilijke momenten - altijd en onvoorwaardelijk gesteund heeft."

Ook in zijn vader vond Geert Bourgeois een figuur die over hem waakte. Toch heeft ook de "zwarte bladzijde in de geschiedenis van de Vlaamse Beweging" een rol gespeeld in het gezin Bourgeois. "Mijn vader is na de oorlog veroordeeld geweest voor collaboratie. Ik zie in mijn vader niet iemand die ooit een vlieg kwaad gedaan heeft. Hij is ook door zijn dorpsgenoten niet gevangengenomen, daar zijn mensen van een andere gemeente naartoe gekomen. De beschuldiging was dat hij lid was van het VNV (Vlaamsch Nationaal Verbond)."

"Je draagt dat mee", vervolgt Bourgeois zijn verhaal. "In tegenstelling tot in andere gezinnen, is daar bij mij wel over gepraat. Wat mij betreft op een te jonge leeftijd, op een leeftijd waar ik dat niet aankon. Dat was mijn moeder. Zij heeft de oorlog en de nasleep ervan nooit verwerkt. Dat is bij haar een ongelooflijk trauma gebleven. Mijn vader kon zich daar wel over plaatsen. Hij is verbitterd en gebroken uit de gevangenis gekomen, maar hij heeft zijn latere leven heropgebouwd en kon ook dat regime beoordelen zoals dat hoorde."

De vader van Geert Bourgeois overleed in 1998. "Spijtig dat ik nooit echt afscheid heb kunnen nemen", vertelt de minister-president. "Hij werd getroffen door een herseninfarct en had daardoor complete afasie. In de kliniek kreeg hij bordjes voorgehouden met daarop een stoel afgebeeld en hij moest dat woord opnieuw leren uitspreken. Dat is ongelooflijk confronterend, een man van het woord, een onderwijzer die plots niet meer kan spreken. Tegelijk zag ik bij hem een enorme wilskracht, want hij kon daarna opnieuw behoorlijk spreken en lezen."

"Ik ben jaren bouwvakker geweest"

Als we het discours van de Vlaamse minister-president erbij nemen, zullen we het woord "plicht" allicht vaak tegenkomen. "Ik ben in die zin opgevoed, zoals - denk ik - in mijn generatie en hopelijk nu nog veel mensen", verklaart Bourgeois. "Ik ben ook lang bouwvakker geweest, ik heb vijf jaar lang bijna drie maanden per jaar als metser-diender gewerkt. Bijzondere tijden: er werden veel pinten gedronken en er werd ook gefloten naar de meisjes. Maar de mentaliteit was daar: doen want je moet doen, werken om vooruit te gaan."

Hard werken dus, maar Geert Bourgeois vindt ook dat een politicus tijd moet nemen voor cruciale momenten in het persoonlijke leven. Wijlen Wilfried Martens kon destijds bijvoorbeeld een belangrijke ministerraad niet verlaten toen zijn zoon een ernstig ongeval had gehad. "Daar kan ik niet bij", aldus Bourgeois. "Toen bij de zoon van Hilde Crevits kanker werd vastgesteld, heb ik haar gezegd dat ze thuis moest blijven en dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. We gaan geen dingen beslissen die belangrijk zijn voor jou. Ik heb het voor mezelf gedaan: toen mijn moeder gestorven is, heb ik de laatste dagen alles geannuleerd. Dat is ook het gevaar van politici: dan verlies je de menselijkheid als je het voor jezelf niet kan doen." 

"Ik ben een West-Vlaming: werken en genieten"

"Mijn credo? Ik ben een West-Vlaming: werken en genieten", aldus Geert Bourgeois nog. Al ligt de nadruk toch op het werkbeest. Gaat Bourgeois het niet allemaal wat missen als hij straks allicht geen minister-president meer zal zijn, in 2019. "Straks met pensioen? We gaan wel zien. Ik ga blijven werken. Ik heb er al een tamelijk vast idee over, maar ik spreek me daar niet over uit. Hoelang je leeft, is niet zo belangrijk. Wel hoeveel leven er in je jaren zit. En die probeer ik in te vullen."

U kunt het volledige gesprek met Vlaams minister-president Geert Bourgeois hier herbeluisteren.