Waarom zijn Tim Cook en co zo begaan met diversiteit?

Twee weken geleden, tijdens een bijeenkomst van CEO’s en bedrijfsleiders in New York, heeft de CEO van Apple, Tim Cook, een duidelijk standpunt ingenomen in de hele DACA-discussie in de VS. Hij heeft ook aangegeven dat hij het niet eens is met het migratiebeleid van Trump. Waarom zijn ze in Sillicon Valley zo begaan met diversiteit?  

labels
Analyse
Aansturen van de 'analyse' teaser o.a. op de home pagina en 'analyse' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'analyse' overzichtspagina

Het DACA-programma - DACA staat voor Deferred Action for Childhood Arrivals -  is een wetgeving die Obama in 2012 heeft ingevoerd om jonge migranten te beschermen tegen deportatie. Het gaat om migranten die samen met hun ouders illegaal in het land zijn gekomen. Met het schrappen van de DACA-regeling dreigen 800.000 “Dreamers” uit het land gezet te worden.  Deze “Dreamers” zijn volgens Trump illegaal in het land.

250 "Dreamers" werken voor Apple

Apple-topman Tim Cook wil er alles aan doen om ervoor te zorgen dat ze in de Verenigde Staten kunnen blijven. Ten eerste heeft zijn bekommernis vooral met zijn eigen werknemers te maken: 250 van die “Dreamers” werken voor Apple. Cook zei tijdens de conferentie het volgende over hen: “ Ze (de “Dreamers” nvdr.) zijn perfect geïntegreerd en houden zielsveel van Amerika.”  

Hij vindt ook dat heel het beleid rond migratie herbekeken moet worden, en dat mensen makkelijker naar de VS moeten kunnen komen. “Als ik staatsleider zou zijn, dan zou ik monopolie leggen op slimme mensen. Ik wil dat alle slimme mensen vrij naar de VS moeten kunnen komen”, aldus Cook.

Als ik staatsleider zou zijn, dan zou ik monopolie leggen op slimme mensen. Ik wil dat alle slimme mensen vrij naar de VS moeten kunnen komen

Want volgens hem creëren slimme mensen jobs, en jobs creëren welvaart. Dit doet hij uiteraard vooral uit eigenbelang, maar het is niet de eerste keer dat Cook pleit voor een divers Amerika. Vorig jaar zei hij dat hij rotsvast gelooft in diversiteit en dat een diverse groep betere producten maakt. Hij vindt ook dat het zijn plicht is als CEO van Apple om zijn bedrijf een divers imago te geven.   

Er lijkt wel een verandering aan de gang in de VS. Sinds de inauguratie van Trump en de polarisering van het land - met onder andere de opkomst van de Alt-Right beweging - nemen meer en meer technologie-CEO’s het voortouw in het publiek debat. Meer nog, zij zetten hun bedrijven in om een positieve boodschap te formuleren.   

Sillicon Valley is heel divers

Het feit dat iemand als Tim Cook pleit voor meer diversiteit -  en dat hij daarmee ingaat tegen zijn president Trump - heeft voor een groot stuk te maken met het DNA van zijn bedrijf en van de technologiewereld in het algemeen.  Sillicon Valley, waar de grootste technologiebedrijven samen zitten, is groot geworden dankzij talenten die uit alle uithoeken van de wereld samenkomen. Uit een onderzoek van het Amerikaanse zakenblad Forbes uit 2014 bleek dat de top 10 van de belangrijkste technologiebedrijven in Sillicon Valley gerund wordt door een vrouw of een man met roots buiten de VS.

Google werd opgericht door een migrant

De CEO van Google, Sundar Pichai, komt uit een Indisch gezin uit de middenklasse en kon dankzij een beurs in de VS studeren aan de Stanford University. Sergey Brin, de medeoprichter van Google, is als migrant uit Rusland naar de VS gekomen om er te studeren.  De CEO van Microsoft, Satya Nadella, reisde eind jaren 80 naar de Verenigde Staten om aan de universiteit van Wisconsin-Milwaukee een diploma computerwetenschappen te behalen.   

Minder bekend is Safra Catz, zij is Israëlische en CEO van Oracle. Printerfabrikant Xerox heeft de Afro-Amerikaanse Ursula Burns als CEO. En Adobe heeft een Indisch-Amerikaanse CEO, Shantanu Narayen. Mark Zuckerberg, oprichter en CEO van Facebook, is Amerikaan, maar de ouders van zijn vrouw, Prisilla Chan, zijn etnische Chinezen die uit Vietnam met een boot gevlucht zijn.

En laten we vooral Steve Jobs niet vergeten. Zijn biologische vader was Abdulfattah "John" Jandali. Hij kwam uit Aleppo, Syrië.   

Sundar, Satya,  Steve en Sergey zijn net zoals velen anderen naar de VS gekomen op zoek naar die American Dream.  Net zoals de “Dreamers”.

"Black lives matter" en niet "White lives matter"

Vorig jaar, toen verschillende Afro-Amerikanen stierven door politiegeweld, kwamen mensen op straat onder het motto “Black lives matter”. Zij kwamen op tegen bruut politiegeweld:  hiermee wilden ze aandacht geven aan de burgerrechten van de zwarten in de VS. Rechtse, blanke activisten, maakten een variant van de slogan en gebruikten “All Lives Matter”.

Het was op dat moment dat iemand op een muur met boodschappen in de hoofdzetel van Facebook “Black lives matter” had vervangen door “All lives matter”. Zuckerberg maakte zich boos op zijn Facebookpagina en vroeg dat het bericht onmiddellijk verwijderd werd. Hij wilde een sterk signaal geven: racisme binnen de muren van Facebook kan niet en wordt niet geduld.   

Ook luid tegen de moslimban

Dat was niet anders toen Trump in januari van dit jaar zijn “executive order” ondertekende. Door deze regeling werden mensen uit zeven moslimlanden geweerd om naar Amerika te komen.  

Een aantal technologie-CEO’s hadden ook toen van zich laten horen. Zij namen het voortouw om de president duidelijk te maken dat ze niet akkoord waren met zijn beleid. En ze deden dat allemaal via hun eigen kanalen. Een van de eersten die reageerde was Twitter-CEO Jack Dorsey. Op - jawel Twitter - schreef hij dat “discriminatie in elke vorm onaanvaardbaar is”.   

Technologie-CEO's zijn net zoals het internet: tegen grenzen

Net zoals het internet zijn heel wat CEO’s uit Sillicon Valley voor open grenzen. Naar analogie van het internet mag de wereld voor hen geen grenzen hebben. Migranten die naar de Verenigde Staten willen komen, moeten dat vrij kunnen doen. Technologiebedrijven denken globaal. Voor hen zijn muren uit den boze.  Zij stellen mensen over de hele wereld aan het werk en trekken ook mensen aan uit alle uithoeken van de wereld om in de VS te komen werken. Als je kijkt naar hoe al deze bedrijven zijn opgericht zijn het stuk voor stuk verhalen van de American Dream.

De migrant komt naar Amerika, studeert hard en richt zijn eigen bedrijf op dat dan een succesverhaal wordt. Of hij wordt CEO van een groot bedrijf. Amerikaanser kan niet. Sundar, Satya,  Steve en Sergey zijn, net zoals velen anderen, naar de VS gekomen op zoek naar die American Dream.  Net zoals de “Dreamers”.