Meest recent

    Belga - begrafenis van de familie Steyaert

    "Hij mag 100 jaar worden, maar dan wel achter de tralies"

    Freddy Horion vermoordde 38 jaar geleden autohandelaar Roland Steyaert en diens hele familie. Hij kreeg daarvoor de doodstraf, die omgezet werd in een levenslange gevangenis­straf. Naar aanleiding van de "Pano"-reportage getuigt Johan Steyaert - broer van het slachtoffer - over Horion. "Hij mag 100 jaar worden, maar dan wel achter de tralies", vertelt hij aan VRT NWS. 

    In juni 1979  vermoordt Freddy Horion in een huis in Sint-Amandsberg autohandelaar Roland Steyaert, zijn vrouw Leona Van Lancker, dochters Hilde en Anne-Marie en haar verloofde Marc De Croock. Horion handelt naar eigen zeggen uit wraak. Hij is woedend over een zware gevangenisstraf die hij kreeg voor een overval en enkele diefstallen. Wanneer hij vrijkomt, moet de familie Steyaert het bekopen. Voor het hof van assisen krijgt hij de doodstraf, later omgezet in een levenslange gevangenisstraf. 

    Belga - Freddy Horion

    Johan Steyaert - broer van Roland - getuigt naar aanleiding van de "Pano"-reportage in een interview met VRT NWS over Freddy Horion en diens levenslange celstraf. Hij spreekt namens de nabestaanden van de slachtoffers van Horion.  "Het liefst van al willen we dit laten rusten. Maar wanneer het gaat over de vraag of zo iemand nog kan vrijkomen, dan wil ik onze stem laten horen. Het is belangrijk dat mensen weten dat het niet veilig zou zijn om zo iemand vrij te laten."

    Freddy Horion heeft al tientallen keren geprobeerd om vrij te komen. U gaat telkens naar de zittingen van de strafuitvoerings­rechtbank. Hoe verloopt dat?

    "Ik blijf daarnaartoe gaan omdat ik het belangrijk vind dat we als nabestaanden van de slachtoffers onze stem laten horen. De eerste keer was dat in de gevangenis van Leuven-Centraal en daar kon ik met moeite een woord uitbrengen. De laatste jaren ben ik vergezeld van een advocaat of iemand van de dienst slachtofferonthaal. Dat is een grote steun, want het blijft toch een opgave. Het individu wordt daar binnengebracht. En dan mag ik altijd als eerste het woord nemen. Dan hoort het individu alles wat ik zeg. Daarna moet ik de zaal verlaten en dan is het aan de tegenpartij. In het begin vond ik dat een beetje raar. Maar eigenlijk interesseert het me ook niet wat hij zegt."

    "Ik ben heel tevreden dat de strafuitvoeringsrechtbank bestaat en dat de nabestaanden bij deze procedure betrokken worden, maar het is toch telkens een inspanning en een confrontatie. Soms komt de strafuitvoerings­rechtbank drie keer per jaar samen voor de bespreking van de voorwaardelijke invrijheidstelling, elektronisch toezicht of een andere manier om vrij te kunnen komen. Dat is toch veel. Waarom kunnen ze na drie weigeringen die aanvragen niet met enkele jaren uitstellen?"

    Ik heb jaren gezocht naar een vingerhoedje goedheid.

    Johan Steyaert, nabestaande

    Er zijn verschillende psychiatrische verslagen die elkaar tegenspreken. Psychiater Paul Cosyns zegt dat Horion onder bepaalde voorwaarden en omstandigheden nog vrij zou kunnen komen.

    "Tegenover één positief verslag staan er tien negatieve verslagen. Ze gaan niet over één nacht ijs. Ik heb jaren gezocht naar een vingerhoedje goedheid. Ik heb het tot op vandaag nog niet gevonden. Daarna ben ik gaan zoeken of mijn broer iets verkeerds gedaan zou hebben. Misschien had hij hem wel proberen tegen te houden en is hij daarom doodgeschoten? Jarenlang stond er foutief op Wikipedia dat mijn broer een ex-werkgever van dat individu was en hij wraak wou nemen omdat hij hem beschuldigd zou hebben van verduistering. Maar neen, zo is het niet gegaan. Die informatie klopt niet."

    Als hij vrijgelaten zou worden, dan is dat een wandelend kruitvat.

    Johan Steyaert, nabestaande

    "Dat individu is levensgevaarlijk en knettergek. Als hij vrijgelaten zou worden, dan is dat een wandelend kruitvat. Bovendien zit hij al zo lang binnen, dat je hem niet meer kan vrijlaten. En hij heeft zijn naam niet mee. Van mij mag hij gerust 100 jaar worden, maar dan wel achter de tralies. Hij heeft het aan zichzelf te danken."

    Tussen 1975 en 2013 zijn 390 levenslang gestraften toch eerder vrijgekomen. Gemiddeld al na 12,5 jaar. Kan u zich vinden in het principe dat in ons land iedereen nog kan vrijkomen?

    "Het is voor mij heel moeilijk om hier uitspraken over te doen. Maar ja, ik kan het mij voorstellen dat iemand nog kan vrijkomen. Maar hij…?"

    "Telkens als ik naar de strafuitvoeringsrechtbank ga, doe ik de nacht voordien geen oog toe. Wie weet komt hij nog vrij? Ik mag er niet aan denken. Gelukkig is het telkens 'njet' en dat wil toch wel iets zeggen. Dan moeten er toch redenen zijn om hem vast te houden? Wat hij gedaan heeft, daar bestaan geen woorden voor. Dat individu is binnengewandeld in het huis van mijn broer en heeft in koelen bloede en op een wrede manier mijn familieleden vermoord."

    Het valt op dat u zijn naam niet uitspreekt.

    "Zijn naam krijg ik zelfs na 38 jaar nog steeds niet over mijn lippen. Ik heb via een krantje vernomen wanneer hij opgepakt was. Sindsdien heeft het kwaad een naam en een gezicht gekregen. Ik kan hem intussen niet meer horen. Dus voor mij is het ‘dat individu’ en dat zal hij ook blijven."

    Zijn naam krijg ik zelfs na 38 jaar nog steeds niet over mijn lippen.

    Johan Steyaert, nabestaande