Meest recent

    Een jaar lang op reis, waarvan 300 dagen zonder geld: deze Gentse vrouw deed het

    Een jonge vrouw uit Gent heeft een heel bijzondere vakantie achter de rug. Ze kwam onlangs terug van een verre reis die 365 dagen duurde. En 300 dagen lang gaf ze geen enkele cent uit.

    Respect en liefde

    De 25-jarige kapster is nog helemaal in vakantiestemming wanneer we haar treffen op een zonnig,  Gents terras. Haar naam wil ze liever niet in de media. Voor dit avontuur gebruikt ze haar alias “White Rabbit”, wit konijn. Wat ze deed was dan ook geen gewone reis, het was een waar project.

    "Ik heb ooit als kapster gewerkt op een cruise en sindsdien heb ik de reismicrobe goed te pakken. Ken je couchsurfing? Da’s een systeem waarbij je overal ter wereld bij particulieren gratis kan logeren. Ik had op die manier al vaak gasten over de vloer gekregen en zo is het idee ontstaan. Een vriend wees me erop dat ik als kapster eigenlijk overal ter wereld geld kan verdienen. En via de reis wou ik bewijzen dat geld niet echt nodig is. Ik had in de praktijk eten, transport en logies nodig, geen geld. Dat heeft me heel veel tijd, respect en liefde gekost, maar het is me gelukt."

    Hippiekind

    "Ik ben via Frankrijk en Spanje naar Zuid-Amerika getrokken en eindigde in de Verenigde Staten. In totaal was ik in elf landen. Ik spreek geen Spaans, neen. Ik had wel een briefje bij me waarin uitgelegd stond wat ik wou, en gaandeweg heb ik ook Spaans geleerd, hoor."

    "Transport was de moeilijkste opgave. Over land heb ik altijd gelift. Dat heeft mijn moeder me geleerd. Misschien ben ik wel een hippiekind, ja, haha. Maar mijn ouders zijn mijn grootste fans. Mijn vader hielp me bij m'n site over dit project.  Zij waren dus zeker niet bezorgd. Vliegtickets spaarde ik bij elkaar door haren te knippen, ik had m'n eigen schaar bij me. Soms werkte ik ergens kort als serveerster, bijvoorbeeld. Ik maakte onderweg ook juwelen die ik verkocht. Ik heb ook vaak gekookt voor mensen, gewoon met wat ik in hun ijskast vond. In ruil mocht ik mee eten."

    Betalen in natura

    "Slapen gebeurde meestal bij iemand thuis via couchsurfing. Dat is veilig. Natuurlijk zijn er altijd mannen die denken dat je hen in natura gaat betalen, maar ik had daar nooit echt last. Als vrouw heb je ook een soort innerlijke kracht die bij een man respect kan afdwingen."

    "Ik heb in een vrachtwagen geslapen, maar in Peru sliep ik ook in een echt kasteel. Dat was van een Waal die ik toevallig tegenkwam. Qua eten kon ik natuurlijk niet kieskeurig zijn. Eén keer heb ik iets afgeslagen: in Colombia kreeg ik een soepje voorgeschoteld waarin kippenpoten ronddreven. Maar ik heb nooit honger gehad. In België denken we dat we honger hebben, maar dat is gewoon goesting."

    Zonnesteek in Mexico

    Toch had ze zogenaamde “money-breaks” ingelast, dagen waarop ze wel iets uitgaf. "Ik had natuurlijk wel geld mee voor als het echt nodig mocht zijn. Maar dat heb ik beperkt tot het absolute minimum. Ik gaf minder dan 1000 euro uit, en het grootste deel daarvan ging op aan Chasca.” Ze wijst naar het kleine, kwispelende hondje aan haar voeten. “Zijn naam betekent “ster”, ik vond hem in Peru. Hij lag daar te slapen op een zonnig pleintje en kwam achter me aan lopen. Hij week niet meer van mijn zijde."

    "Maar voor hem moest ik soms in m’n portemonnee duiken: voor dokterskosten, voor een extra vliegticket… Soms was het ook lastig. In Mexico ben ik ziek geworden: een zonnesteek. Ik zat er helemaal door en ben toen een paar dagen naar een mooi meer getrokken. En daar heb ik weer nieuwe mensen ontmoet die me alweer konden verder helpen."

    "Mottige" bikini

    Is het niet raar, nu ze terug is in de gewone wereld van het geld? “Dat valt wel mee. Ik werk opnieuw als kapster, maar deeltijds, zo kan ik een beetje wennen. Ik heb veel goede vrienden gemaakt die straks allemaal bij mij kunnen komen logeren. Maar je gaat toch anders naar geld kijken. Tijdens m’n reis was alles luxe, zelfs een eenvoudig biertje."

    "Ik wou bij mijn vertrek ook een nieuwe bikini, maar na een paar dagen is die oude, mottige bikini totaal onbelangrijk geworden. Zo zal je me nooit meer aantreffen in de mainstream winkels waar ze relatief dure spullen verkopen die supergoedkoop gemaakt zijn in het verre buitenland. Maar het belangrijkste dat ik overhoud van m’n reis is een open houding. Je moet altijd open staan voor verrassingen in het leven, je kansen pakken. Veel mensen werken voltijds en denken dat er niets spannends meer kan gebeuren. Maar dat kan wel: als je om je heen kijkt en mensen durft aan te spreken, begint het pas."