Meest recent

    Het kan dus toch in Europa: in de gevangenis voor je mening! 

    Kan je je inbeelden, vraagt politicoloog Bart Maddens, dat een politicus die pleit voor Vlaamse onafhankelijkheid wordt opgepakt omdat hij ons zou opruien? Nee toch! Of toch wel? In Spanje gebeurt het: Jordi Cuixart en Jordi Sànchez zitten achter de tralies.

    opinie
    BELGA/VERGULT
    Bart Maddens
    Bart Maddens doceert politieke wetenschappen in Leuven. Hij volgt de communautaire discussies op de voet.

    Breaking news : het Belgische gerecht beslist om de voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, Bart De Valck, aan te houden. Zijn misdrijf? Hij is voorstander van een onafhankelijk Vlaanderen. 

    Hij ruit de Vlamingen op tegen de Belgische staat. Hij zet aan tot opstandigheid.  Hij is van mening dat het Vlaams Parlement eenzijdig de Vlaamse onafhankelijk moet kunnen uitroepen. 

    Er hangt hem een gevangenisstraf van niet minder dan vijftien jaar boven het hoofd.  De kans dat hij snel opnieuw in vrijheid wordt gesteld, is klein. De rechter vreest immers dat hij zijn opstandige activiteiten gewoon zal verderzetten als hij op borgtocht vrijkomt. 

    Gelukkig is dit enkel maar vergezochte politieke fictie. Bart De Valck is een vrij man en zal dat ongetwijfeld ook blijven, hoe hard hij ook voor Vlaamse onafhankelijkheid pleit. 

    Maar in Spanje is de nachtmerrie gisteravond werkelijkheid geworden. De twee belangrijkste leiders van de onafhankelijkheidsbeweging, Jordi Cuixart en Jordi Sànchez, werden gearresteerd op verdenking van ‘opstandigheid’.

    Daarmee begint de repressie van Madrid tegen de Catalaanse separatisten ronduit hallucinante vormen aan te nemen.

    Maanden geleden had ik hier al gespeculeerd over een mogelijke harde repressie van de Spaanse regering tegen de onafhankelijkheidsbeweging. Maar eerlijk gezegd, in mijn achterhoofd dacht ik altijd: wat voor paranoia is me dat nu.  Zoiets is toch gewoon ondenkbaar in een lidstaat van de Europese Unie. 

    Zelfs toen op 1 oktober de stormtroepen van de Guardia Civil arriveerden in het stemlokaal dat ik als internationaal waarnemer bezocht, had ik iets van: hier wordt gewoon een intimiderend toneeltje opgevoerd, dat kan toch niet anders? 

    Tot de ‘robocops’ met een onwaarschijnlijke brutaliteit begonnen te chargeren tegen de onschuldige kiezers en ikzelf in de klappen deelde. 

    Copyright 2017 The Associated Press. All rights reserved.

    Maar zelfs dan had ik mijn lesje nog niet geleerd. Catalaanse politicologen met wie ik de week na het referendum sprak, beweerden met grote stelligheid dat Madrid binnenkort tot arrestaties zou overgaan. Sommigen vreesden zelf voor hun eigen vrijheid. 

    Paranoia, dacht ik alweer. Mijn collega’s zijn wat overspannen en kunnen de zaken niet meer in perspectief zien. Spanje is toch Turkije niet? Hier bestaat toch nog zoiets als het recht op vrije meningsuiting, het recht op vereniging, en een hele resem andere democratische rechten?

    En toch is het gisteravond gebeurd. Niks paranoia, maar bikkelharde realiteit. Waar zal dit eindigen?

    Straks ook Puigdemont?

    De arrestatie van Puigdemont, Catalaans minister-president, en zijn ministers hangt in de lucht. Politici van de Partido Popular spelen openlijk met het idee om de separatistische partijen gewoonweg te verbieden en meteen daarna een nieuw Catalaans parlement te laten verkiezen, dat dan enkel nog uit Spaansgezinde partijen zal bestaan.   

    Madrid zou er nu ook aan denken om via het fameuze artikel 155 van de Spaanse grondwet de Catalaanse taalwetten in het onderwijs ongedaan te maken. Al maanden woedt in de Spaansgezinde media een hetze tegen het immersie-onderwijs in de Catalaanse scholen. Daardoor zijn de scholen fabrieken van independentistas geworden, schrijft men. Weg daarmee!  Enkel nog Spaans op school. 

    Zou Madrid echt zover durven te gaan? Natuurlijk niet, zou ik een paar weken geschreven hebben. Get real! 

    Vandaag weet ik beter.

    De Spaanse regering is werkelijk tot alles in staat om de Catalanen te kastijden. Er staat geen enkele rem meer op de repressie. “The Spanish State just wants to annihilate us”, mailde een collega uit Barcelona mij gisteravond in paniek. Diezelfde wanhoop spreekt ook uit dit YouTube-filmpje van Òmnium Cultural naar aanleiding van de arrestaties van gisteravond: 

    Madrid kan en durft zo ver te gaan, omdat het weet dat de Europese Unie geen kik zal geven. Als er ‘hogere’ belangen op het spel staan, dan blijkt al snel dat al het gepraat over Europese waarden, mensenrechten, democratie enzovoort niet meer is dan holle en hypocriete retoriek. 

    Het is niet meer dan een laagje vernis boven op de gevestigde machts­structuren. Als het wat warm wordt en die gevestigde orde komt onder druk, dan bladdert het vernislaagje snel af.  

    Madrid kan en durft zo ver te gaan omdat het weet dat de Europese Unie geen kik zal geven. 
      

    Vandaag gaat het in Catalonië al lang niet meer over onafhankelijkheid. Het gaat over de bescherming van de democratie en de fundamentele rechten en vrijheden.

    Als Spanje die basisprincipes ongestraft met voeten kan treden, dan kunnen andere EU-landen dat binnenkort ook. En dan is het misschien toch niet zo denkbeeldig dat Bart De Valck eerlang achter de tralies verdwijnt …   

    --

    VRT Nieuws wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.