Wie zit er in dat Catalaanse parlement?

De Spaanse regering in Madrid wil dus nieuwe verkiezingen in de regio Catalonië organiseren, maar of er echt een meerderheid mogelijk is die gematigder zal zijn, is verre van duidelijk.

De vorige verkiezingen voor het regionale parlement van Catalonië dateren van 2015. Toen kwam de lijst "Junts pel Sí" (Catalaans voor "Samen voor Ja") als grootste uit de bus en vormde die de huidige Catalaanse regering met een programma om te gaan voor onafhankelijkheid als een republiek.

Junts pel Sí heeft 62 zetels op een totaal van 135 in het parlement van Catalonië en is een kartel van de grote partijen die streven naar onafhankelijkheid of ten minste een zeer verregaand zelfbestuur voor de regio. De lijst is zeer verscheiden en omvat de liberaal-nationalistische CDC, de links-nationalistische ERC, de centrumpartij DC en de MES, een groep die zich van de lokale socialisten afscheurde omdat die te weinig zouden opkomen voor de Catalaanse zaak.

Het is dus een samengaan van zowel linkse als rechtse Catalaanse nationalisten, een soort gelegenheidscoalitie met een verregaande agenda voor de regio. Dat is opvallend, want linkse nationalisten komen niet zo vaak voor buiten Catalonië, maar de ERC bijvoorbeeld was een erfgenaam van de Spaanse republiek in de jaren 30 en voerde vanuit ballingschap decennialang oppositie tegen de Franco-dictatuur.

Alternatieven voor de autonomisten in Catalonië?

Wie rekent, merkt dat de regering van Junts pel Sí onder minister-president Carles Puigdemont geen absolute meerderheid heeft in het Catalaanse parlement.

Die regering blijft enkel overeind dankzij de steun van de tien parlements­leden van de nog meer radicale CUP (Candidatura d'Unitat Popular). Die partij is ideologisch socialistisch, maar eist bovendien niet enkel onafhankelijkheid voor Catalonië, maar voor alle "Catalaanse landen", dus inclusief het gros van de regio's Balearen, Valencia en zelfs een deel van Murcia. Kortom, het oude confederale koninkrijk van Aragon uit de middeleeuwen. De CUP heeft ook vertegenwoordigers in lokale overheden in die regio's.

Net die radicale CUP zou fors kunnen profiteren van vervroegde verkiezingen, zeker als de huidige Catalaanse coalitie in de crisis op haar bek zou gaan en de Spaanse regering het huidige harde beleid blijft voortzetten. Een compromis zou dan nog verder weg zijn.

De andere partijen in het Catalaanse parlement zijn dan wel voorstander van het behoud van  de regio binnen Spanje zoals de nieuwe liberale partij Ciutadans/Ciudadanos (25 zetels),  de socialistische PSC-PSOE (16 zetels) en de CSQP (radicaal links, gelinkt aan Podemos, 11 zetels) en Partido Popular (conservatief en verbonden met de regeringspartij in Madrid, ook 11 zetels). Dat wil echter niet zeggen dat die partijen meteen een meerderheid zouden krijgen in Catalonië en al evenmin dat die niet zouden opkomen voor meer autonomie voor de regio. De vraag is dus wat Madrid denkt te kunnen winnen met vervroegde verkiezingen in Catalonië, behalve tijdswinst.

Meest gelezen