Videospeler inladen...

3 goede redenen om 30 dagen zonder wagen te proberen

Voor ons magazine "Pano" liet ik een maand lang mijn auto aan de kant staan. Vanavond ziet u het resultaat om 21.25 uur op Eén. Hier alvast 3 redenen waarom u het ook wel eens zou moeten proberen.

Ik word een oude zagevent, denk ik in de tweede week van mijn maand zonder auto. Het is soms echt afzien. Zonder dat te beseffen, ben ik de voorbije jaren verslaafd geraakt aan mijn auto. Maar, nu die maand erop zit, ben ik helemaal overtuigd dat ik vaker zonder kan. Meer nog, ik durf u uit te nodigen het ook nu en dan zonder auto te proberen, al is het maar één dag in de week. Ik geef 3 argumenten, misschien niet alle drie op u toepasbaar, maar ik kan maar proberen.

Videospeler inladen...

1. Geld bespaard op het einde van de maand

Het is voor mij hét kantelpunt de afgelopen maand. Mobiliteitscoach Delphine Eeckhout van Taject rekent na de eerste week sakkeren voor mij uit wat mijn auto me echt kost. Zo’n 16 euro per rit van Brussel naar Antwerpen als ik alles meetel: verzekering, aankoop auto, onderhoud, parkeergeld, wegenbelasting…

Dat bekent dus 32 euro per dag, 660 euro per maand (met 20 werkdagen). En dat alleen maar voor mijn dagelijkse woon-werkverkeer, dus nog zonder al die extra ritten naar een winkel of op familiebezoek.
Reken dat ook eens uit en sta versteld. De eenvoudigste manier is het aantal kilometers te vermenigvuldigen met 0,33 euro. Dat is wat algemeen wordt aangenomen als de gemiddelde totale kostprijs van een auto. Door hier te klikken vind je nog een andere manier om het nog preciezer uit te rekenen.

De vaste kosten als een verzekering of zo vallen niet weg, als je de auto een dag per week laat staan.  Maar heel wat andere uitgaven wel; de brandstof, de eventuele verkeersboete, het parkeergeld,… Bovendien verslijt uw auto ook minder snel. Ik heb op het einde van mijn maand alleen al aan brandstof 220 euro bespaard, dat is toch niet mis?

Dit eerste argument gaat uiteraard minder op voor wie met een bedrijfswagen rijdt. Enkel zijn of haar werkgever is misschien blij dat dat de tankkaart wat minder gebruikt wordt. En uiteraard moet je ook het alternatieve vervoer naar je werk betalen. Maar weet dat heel wat werkgevers (deels) tussenkomen als je met het openbaar vervoer komt. En gelukkig switchen ook steeds meer bedrijven over naar een mobiliteitsbudget in plaats van een  bedrijfswagen; een bedrag dat je vrij kan besteden aan je woon-werkverkeer. Als er politici meelezen; maakt u zo’n budget ook snel even fiscaal aantrekkelijk als een bedrijfswagen, of durft u niet?

2. Genieten van de kleine dingen

Het experiment liep zondag af, en dus mag ik sinds deze week opnieuw met de auto naar het werk.  Als mijn wekker afloopt maandag, is het eerste wat ik half wakker denk; "verdorie, ik wou dat ik met de trein kon". Ik schrik dat mijn brein me dat influistert. Na een maand zonder auto, is het blijkbaar geherprogrammeerd.

Nochtans is het echt afzien in het begin van die maand zonder auto; voortdurend treinuren checken, hopen dat er een deelfiets beschikbaar is, carpoolpartners aanspreken. En vooral de schrik dat ik ’s morgens niet op tijd in de Radio 2-studio geraak voor mijn job als De Inspecteur. Het is dan dat ik loop te mopperen en sakkeren en ik me bedenk dat ik wel een oude zagevent lijk te worden.

Het is pas na week drie dat ik langzaamaan begin te genieten van dat ‘anders’ pendelen. Ik beweeg meer, ik zie mijn stad anders, ik kan lezen, werken of wat dutten op de trein. En ik heb hoogstens twee vertragingen en een stakingsdag. En die laatste veroorzaakt meer problemen op de weg, dan op het spoor. Mijn treinrit duurt dan wel dubbel zo lang als mijn rit met de auto (als ik geen files heb), maar toch.

Ik merk dat ik door mijn verslaving aan de auto een hoop vooroordelen had opgebouwd over carpoolen en het openbaar vervoer, maar dat die zeker niet altijd correct zijn. Elke dag zonder auto lijkt me in mijn geval nog altijd niet mogelijk, maar het moet me wel lukken om hem vaker te laten staan.

Als jij altijd met de auto komt, vermoed ik dat ook jij met die vooroordelen zit. Wel, toets die dan toch nog eens af met de werkelijkheid. Misschien is het niet erger dan die dagelijkse ellende op de weg.

3. In de spiegel kijken

In die maand zonder auto heb ik ook veel gesprekken over de auto. Zo laten enkele luisteraars weten dat het voor hen altijd zonder auto is, al zouden ze het liever anders hebben. Want nu al is een auto voor een groep mensen onbetaalbaar geworden. 

Elke week sterven ook 10 mensen in het verkeer. 10. Dat zijn telkens 10 mensen die iemands moeder, vader, vriend, echtgenote, echtgenoot, collega, zoon of dochter… kwijt zijn.

En net in die 30 dagen zonder wagen komt ook opnieuw het onverbiddelijke bericht dat 400.000 Europeanen per jaar vroegtijdig sterven door luchtvervuiling. Ook dat kan iemand uit jouw omgeving zijn. Of jij zelf. Dat zijn cijfers om van te duizelen, toch?

We kunnen niet altijd alleen maar naar de overheid kijken of naar anderen. We kunnen ook ons eigen gedrag aanpassen. Ik heb mezelf opgelegd om dat na die dertig dagen minstens één werkdag per week te doen, en nog liever twee. Het zal niet makkelijk zijn, want die wagen staat altijd ergens in de buurt, maar u mag me er gerust aan houden.  

Meest gelezen