"Voor en na kinderen", of lachen met de tol van het ouderschap

Een aantal weken geleden publiceerde blogger Mike Julianelle een foto die moest aantonen hoe hij verouderd was in slechts 10 jaar tijd. Dat had volgens hem alles te maken met de opvoeding van zijn 2 zonen, respectievelijk 7 en bijna 2 jaar oud. Het inspireerde de 41-jarige man uit New York, VS, tot een oproep om "before and after kids"-foto’s te delen. Met groot succes, want vele ouders bleken zich te herkennen in Julianelles verhaal dat kinderen, met de nodige ironische knipoog natuurlijk, "het leven van ouders ruïneren".

Julianelle, die ook de blog "Dad and burried" met grappige en vermoeiende anekdotes over het ouderschap vult, gaf over dit initiatief –"de evolutie van fris en monter naar moe en afgeleefd"-  meer uitleg op nieuwswebsites Huffington Post en ABC News, en op lifestylewebsite CafeMom.

Mike Julianelle: "Het is echt wel grappig om te lachen met jezelf en je kinderen, en met het feit hoezeer je leven veranderd is. Te zien wat die kinderen aangericht hebben, ongeacht het feit dat ik ook wel 10 jaar ouder ben."

"Ouders vinden het plezant te beseffen dat ze niet alleen zijn. Er is dat samenhorigheidsgevoel van een groep ouders die het idee van ouderschap in het belachelijke durven trekken."

"Ouders kijken in de spiegel en vragen zich bijvoorbeeld vertwijfeld af: "Oh God, wie is dat die ik daar zie staan?" Het geeft aan dat zeker de eerste jaren de opvoeding van een kind ronduit uitputtend moet zijn. De foto’s tonen in ieder geval de prijs die ouders moeten betalen voor hun kinderen."

"Natuurlijk is het allemaal bedoeld met een kwinkslag. Geen enkele van deze ouders verwijt zijn kinderen het feit dat ze er slecht uitzien. Behalve ikzelf, die maar niet duidelijk genoeg kan maken hoe mijn gezicht en mijn leven geruïneerd is door mijn kinderen." (lacht)

"De foto’s tonen vooral aan hoe overweldigend het ouderschap wel is. En het is geen schande om de valkuilen van dat ouderschap in de schijnwerpers te zetten. Dat voor alle hoogtes er meer dan genoeg laagtes zijn. Als we niet kunnen lachen met de rotzooi die onze kinderen ons aandoen, dan wordt ons leven maar een zielig zootje. Ik wil niet zo’n zieligaard zijn."

"Het gaat erom om het leven van een ouder te tonen zoals het is en het niet voortdurend te verbloemen. En durven toe te geven dat het soms deprimerend, onbevredigend, vervelend en frustrerend is. Dat foto’s daarvan verschillende emoties oproepen is dan weer gezond en normaal. Maar we zitten allemaal in hetzelfde schuitje."

Meest gelezen