Belga

Thuislozen in Brussel: we kunnen beter

“Hey, Yassine. De politie is vandaag geweest. Onze slaapzakken en rugzakken zijn van ons afgenomen en in een vuilniskar gegooid. Sommigen lagen toen nog te slapen.”

labels
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Het is niet de eerste keer dat mij een soortgelijk verhaal verteld wordt. Er hangt een grimmige sfeer in het gezelschap. Vorige week waren de weergoden wat milder. Toen kon er nog gelachen worden. Deze avond is het snijdend koud. Een koude die meer wegneemt dan enkel de warmte.

Het zit zo. Ergens in een overheidsgebouw heeft er iemand besloten dat je als thuisloze maar best niet teveel in het zicht slaapt. Alleszins niet in de Stad Brussel. De arm der wet, die ook maar een arm is, ploetert naar de toegewezen locatie en houdt grote schoonmaak. Dat dient u zeer letterlijk te nemen: een vuilniskar van de gemeente, onder toezicht van de politie, wordt ingeschakeld om matrassen, rugzakken, kledij, koffers en slaapzakken weg te gooien.

Belga

“Overlast moet je bestrijden”, wordt er al snel geopperd. “Is het niet veiliger voor de Brusselaars?”

Ik nodig iedereen uit om dezelfde stelling te verdedigen tegen een vrouw op krukken, een man met chronisch hartfalen of zijn brave hond. Bij het schrijven van dit artikel, in een warm huis, denk ik aan de mensen die vannacht helemaal opnieuw moeten beginnen. Ze zullen opnieuw op zoek moeten gaan naar proper ondergoed. Ze slapen vannacht niet onder schone lakens. Sommigen zullen een nieuwe identiteitskaart moeten aanvragen omdat hun portefeuille bij het restafval gesorteerd werd. Anderen moeten voor de zoveelste keer in gesprek met het OCMW voor een papiertje dat toegang verleent tot fundamentele medische zorg.

Als hulpverlener durf ik me afvragen of dit werk wel nuttig is.

Ik engageer me reeds jarenlang voor thuislozen. Ik ontmoet mensen van diverse pluimage. Mensen met een stem die gehoord moet worden. Het is zeker niet allemaal rozengeur en maneschijn, maar ik hou van dit werk en zal dit blijven doen. Ik moet echter iets opbiechten. Een gedachte die al even aan me knaagt. Als hulpverlener durf ik me afvragen of dit werk wel nuttig is.

Belga

Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd. Iedere burger zou zich maatschappelijk moeten engageren. Dit soort werk is zeker nodig. Maar het is pas nuttig wanneer de stad je bondgenoot is. Wanneer je aan hulpverlening kunt doen in een context die ruimte biedt aan het individu dat op straat leeft. Een omgeving die geen administratieve drempel creëert voor toegang tot gezondheidszorg. Een beleid waarin politie proactief samenwerkt met sociaal werkers en (para-)medici tot het voorkomen en genezen van deze samenlevingsziekte. Een stad waar de anonieme ‘dakloze’ uit een precaire situatie kan klimmen om te participeren in- en te genieten van onze samenleving.

Ik denk dat we aan langdurige dakloosheid een einde kunnen maken, maar dan niet met vuilniswagens en intimidatie.

Zo voelt het op dit moment niet. Brussel doet al veel dingen goed, die nuance mag niet verloren gaan. Andere zaken zien er dan weer op papier mooier uit dan in hun uitvoering. Er is dus ruimte voor verbetering. En als we allemaal op dezelfde golflengte zitten, dan kan het budget ook met verstand besteed worden.

Ik wil met deze brief expliciet niemand in het bijzonder beschuldigen. Ik hoop hiermee in oprechte dialoog te treden met wat hulpverleners en vele hulpbehoevenden ervaren als een onverschillig bureaucratisch apparaat. Ik denk dat we aan langdurige dakloosheid een einde kunnen maken, maar dan niet met vuilniswagens en intimidatie. Het vraagstuk rond dakloosheid kan enkel vanuit een transversale, multidisciplinaire benadering beantwoord worden. 

Beschamend dat we voor slechts 1 seizoen een plan hebben (het Winterplan). 

Daarom wil ik een warme oproep doen aan lokale politie, politici en andere ambtenaren (ook de knappe koppen bij Volksgezondheid en zelfs Justitie). Laat uw uniform en uw partijkleuren thuis en loop een aantal keer met mij op het terrein. We vragen journalisten om wat geduld en trachten in alle anonimiteit en waardigheid te luisteren naar zij die anders geen stem hebben. Dan ziet u misschien in hoe beschamend het is dat we voor slechts 1 seizoen een plan hebben (het Winterplan). Laten we nadien de wetenschap aanwenden om onze menselijkheid vorm te geven en uw optimisme te herstellen. Ik heb tal van ideeën, en ben benieuwd naar uw mening.

Belga

---
VRT Nieuws wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.