Meest recent

    Saad Hariri en de Saudische kroonprins Bin Salman.

    Komt er een einde aan de relatieve rust in Libanon? 

    De Libanese premier Saad Hariri heeft onverwacht aangekondigd dat hij opstapt als premier omdat hij vreest voor zijn leven. Daarmee lijkt er een einde te komen aan de broze politieke stabiliteit die het land de laatste jaren kende. Midden-Oosten-kenner Sander Van Hoorn schat de situatie in.

    Wie is Saad Hariri?

    Saad Hariri is de zoon van de  populaire premier Rafik Hariri die in 2005 vermoord werd bij een bomaanslag in het centrum van Beiroet. Een publieke geheim is dat Hezbollah, en dus ook Iran, daar voor verantwoordelijk waren. Saad Hariri verwijst naar die moord omdat hij zegt dat het klimaat dat er nu heerst vergelijkbaar is met de toestand toen. Hij laat verstaan dat dezelfde mensen die zijn vader vermoord hebben het nu op zijn leven hebben gemunt en hij kiest daarom voor een vrijwillige ballingschap.

    Nochtans kende Libanon een periode van relatieve rust?

    De laatste jaren was de toestand in Libanon wat genormaliseerd, al blijft het land natuurlijk een speelbal tussen de twee regionale grootmachten, Iran en Saudi-Arabië, waarbij Hezbollah gesteund wordt door (het sjiitische) Iran en de (soennitische) partij van Hariri gesteund wordt door Saudi-Arabië. Dat maakt het zo lastig om Libanon stabiel te krijgen en stabiel te houden.

    Zo heeft Libanon twee jaar zonder president gezeten omdat men het niet eens kon worden over een kandidaat. Daardoor werden de parlementsverkiezingen uitgesteld en bleef een zakenkabinet, dat eigenlijk maar twee maanden aan zou blijven, jarenlang in functie.  Een oplossing is er pas vorig jaar gekomen met een compromis waarbij Michel Aoun, met de steun van Hezbollah, president werd en Hariri premier.

    Komt er nu een einde aan de stabiliteit?

    Met de regering van "nationale eenheid" kende Libanon een periode van relatieve rust, maar uit de aankondiging van Hariri leid ik af dat Saudi-Arabië er geen belang meer in ziet om de stilzwijgende afspraak met Iran in leven te houden. Heel veel mensen in Libanon zijn dan ook bang dat hun land daarvan het slachtoffer wordt. Zij vrezen voor een nieuwe peridode van onzekerheid, partijen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen, en in het ergste geval opnieuw geweld, en daar zit niemand op te wachten.

    Was Saad Hariri niet meer dan een marionet van Saudi-Arabië?

    Zo wordt hij in Libanon in ieder geval door vriend en vijand gezien. Hij heeft de naam van zijn vader, maar niet het charisma, het zakelijk talent en ook niet het politieke talent van hem.  Hij is komen bovendrijven als de enige onomstreden leider van zijn partij. Zijn grootste verdienste is dat hij zulke goede banden heeft met Saudi-Arabië, waardoor hij naar voor geschoven werd als premier, maar heel veel respect geniet hij niet in Libanon.