Meest recent

    "Fait divers" of de neiging om weg te kijken van wat fout loopt in Brussel

    Twee Brusselse burgemeesters geleden had de toenmalige bewoner van het stadhuis, Freddy Thielemans, het over een “fait divers” eigen aan de grootstad, toen een zaak in het centrum van de stad overvallen werd door met kalasjnikovs gewapende gangsters. Die merkwaardige uitspraak is sindsdien symbool geworden van de neiging om weg te kijken van wat verkeerd gaat in Brussel.

    labels
    Opinie

    Ik vraag me af wat Thielemans te zeggen zou hebben over wat er vorige week zoal gebeurde in Brussel. Het zijn stuk voor stuk gebeurtenissen die men inderdaad zonder probleem weg kan relativeren. Maar als men het grotere beeld bekijkt, dan moet men toch zijn best doen om niet aan een zekere ongerustheid ten prooi te vallen.

    Men kan niet anders dan zich af te vragen hoe dit in hemelsnaam mogelijk is

    Om met het laatste voorval te beginnen: het is niet moeilijk om wat er in de trein van Walibi naar Brussel gebeurde af te doen als een betreurenswaardig fait divers waaraan voor de rest niet al te veel aandacht besteed moet worden. Dat zo'n driehonderd Brusselse jongeren daar zodanig amok maakten, reizigers terroriseerden en treinbegeleiders uitscholden, dat is tenslotte iets wat men als hooliganisme kan catalogeren. Feeststemming, iets te veel hormonen, cannabis en alcohol en dan krijg je zo iets. Maar de bestuurder van de trein was zodanig geschokt door het uitermate agressief gedrag van de jongeren dat hij er bijzonder emotioneel verslag van deed op Facebook. Wie zijn verslag leest, kan niet anders dan zich af te vragen hoe dit in hemelsnaam mogelijk is. Hoe zelfs een interventie van 30 agenten geen effect had op de totaal losgeslagen jongeren.

    Oh ja, er werd niet één jongere aangehouden door de politie. Ze mochten allen lachend en spottend naar huis. De passagiers bleven in shock achter op het donkere perron van het station van Bosvoorde.

    Nochtans is het probleem niet nieuw. Ik sprak weleens met treinbegeleiders die me vertelden dat er lijnen zijn waarop ze liever niet werken, zoals die naar en van Ottignies of Eigenbrakel. Maar ja, je kan dit dus afdoen als een spijtig voorval waaraan je niet te veel aandacht mag besteden, of iedereen gaat denken dat er geen land meer te bezeilen valt met sommige Brusselse jongeren. En dat die begeleider had geschreven dat het ging om jongeren van allochtone afkomst, dat is voor sommigen meteen genoeg om hem van racisme te beschuldigen. En het niet meer over dit voorval te hebben.

    Het lijkt de Brusselse politieke klasse niet erg te verontrusten

    Dan was er ook een spontane staking van chauffeurs van de Lijn vorige week. Dat was ook niet nieuw: ze waren het beu om voor de zoveelste keer bekogeld met stenen of beschoten te worden met luchtdrukpistolen bij hun dagelijkse passages in bepaalde wijken van Anderlecht. Dat gebeurt al heel lang, maar het lijkt de Brusselse politieke klasse of de burgemeester van Anderlecht niet erg te verontrusten. Waarschijnlijk vinden die ook dat het om “faits divers” gaat, die nu eenmaal bij de grootstad horen. Dat is dus ook een banaal feit geworden voor Brusselse mandatarissen: dat bussen van De Lijn niet meer door bepaalde straten durven rijden.

    Een paar dagen ervoor waren er twee massale vechtpartijen geweest, ook al in Anderlecht, bij de grens met Brussel. Daar waren een vijftigtal plaatselijke jongeren uit Kuregem met planken, verkeersborden en messen Syrische families te lijf gegaan. Het blijkt hier om Roma te gaan die aan de Ninoofse poort in auto’s slapen en hun kinderen laten spelen langs de drukke doorgangswegen. Ook dat is geen nieuwe situatie; wie daar weleens voorbij komt, kan dat met zijn eigen ogen zien. Ging het hier om spanningen over territoria? Een uit de hand gelopen ruzie, klonk de officiële uitleg. En we keken weer de andere kant uit. 

    In één week tijd volgt een dergelijke reeks voorvallen zich in een stad op als een pijnlijke revue van “faits divers”. Men zou dan toch hopen dat er enige politieke reacties op volgen. In de stijl van: dat kunnen we niet aanvaarden, daar moeten we iets aan doen. Maar blijkbaar hoopt de Brusselse politieke klasse dat het probleem zal verdwijnen door erover te zwijgen. Want volgend jaar zijn er verkiezingen, en dan wil je als lokale mandataris toch niemand bruuskeren?

    Er zijn geen gemakkelijke oplossingen, zoveel is zeker. Maar een begin is wel toe te geven dat er iets grondig fout loopt…

    --
    VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.