Meest recent

    Hoe Apple een fiscaal achterpoortje zocht en vond op Jersey

    De Paradise Papers, waar onder meer de krant De Tijd aan meewerkte,  gaan verder waar de Panama Papers stopten. Voor Apple betekende dat een verhuis van Dublin naar Jersey, een zoektocht naar weinig belastingen en minder bemoeienissen van de EU.

    Herinnert u het zich nog? In de zomer van 2016 kreeg Apple een zelden geziene boete van 13 miljard euro van de Europese Commissie. Het Amerikaanse technologiebedrijf had allerlei vernuftige fiscale constructies in Ierland opgezet om bijna geen belastingen te betalen op de inkomsten buiten de VS. "Genoeg", zei Europa en de monsterboete was een feit.

    Die boete was de apotheose van een onderzoek dat al enkele jaren eerder begonnen was. In 2013 kon CEO Tim Cook het ook al gaan uitleggen in de Amerikaanse Senaat. Cook kreeg een aantal bijzonder netelige vragen over de Ierse constructie, maar de Apple-baas antwoordde bijna laconiek: "Wij betalen elke belasting die we verschuldigd zijn."

    Dat was de waarheid. Apple deed aan belastingontwijking en niet aan belastingontduiking. Het eerste is legaal, het tweede niet, maar de grens is soms flinterdun. Het bedrijf van de iPhone betaalde boekhouders en advocaten grote sommen geld om op zoek te gaan naar het meest gunstige regime en de meest gunstige bedrijfsstructuren. Met het Ierse "succes" tot gevolg.

    200 miljard

    Toen Apple de hete adem van de Amerikaanse Senaat en de Europese Commissie voelde, besloot het op zoek te gaan naar alternatieven. De opdracht was op papier eenvoudig: zoek een manier om de winsten die geboekt worden buiten de VS buiten schot te houden, zodat er nauwelijks belastingen op moeten betaald worden.

    Waarom die hardnekkigheid? Wel, het gaat niet om weinig geld. Apple had naar schatting meer dan 200 miljard euro op zijn Ierse spaarboek staan. Eén procent minder belastingen betalen, levert dus simpel gezegd 2 miljard euro op. Als je dan het Amerikaanse belastingtarief kan ontwijken (35 procent) en dat percentage tot bijna nul kan herleiden, is de rekening snel gemaakt.

    Apple(by)

    De boekhouders en advocaten van Apple schoten in actie en ze kwamen terecht bij het advocatenkantoor Appleby (what's in a name), dat gespecialiseerd is in het oprichten van schermvennootschappen in belastingparadijzen. Het bedrijf vormt ook de spil in de Paradise Papers.

    Het advies liet niet lang op zich wachten: verkas naar Jersey, een klein eiland, niet ver van de Franse kust. Dat betekende geen megaverhuis. Het was voldoende om een soort administratieve zetel te openen op Jersey. Daardoor zou een groot deel van de monsterwinsten van Apple in Jersey geboekt worden. Belastingvoet: 0 procent. Zo geschiedde.

    En die boete?

    Als Apple moeilijke vragen krijgt over de verhuis naar Jersey, is het antwoord duidelijk: "We betalen nu niet minder belastingen dan vroeger." Dat was ook niet eenvoudig. Apple was natuurlijk al lang blij dat het nu even weinig belastingen betaalde.

    De verhuis naar Jersey heeft ook het grote voordeel dat de EU buitenspel gezet wordt. Jersey is zogenoemd Brits kroonbezit, maar het maakt geen deel uit van het Verenigd Koninkrijk en ook niet van de Europese Unie. Fiscaal doet het eiland dus ongeveer wat het wil.

    "En wat met die monsterboete van 13 miljard euro?", hoor ik u vragen. Daar is nog geen euro van uitbetaald. Apple moest het bedrag betalen aan Ierland, omdat het ging om belastingen die ze hadden moeten betalen, vond de EU. Apple én de Ierse overheid gingen in beroep. Apple heeft nog altijd heel wat activiteiten in Ierland en de toerist met 200 miljard euro in zijn koffer, hou je best te vriend, moeten ze in Dublin denken.