Meest recent

    "Vertrekken of sterven: dat is de keuze die de Syrische bevolking krijgt"

    Met belegeringen, bombardementen en uiteindelijk gedwongen migratie maakt de Syrische overheid zich schuldig aan misdaden tegen de mensheid. Dat zegt Amnesty International in een nieuw rapport. De mensenrechtenorganisatie onderzocht vier zogenoemde "verzoeningsakkoorden" en beschrijft de schendingen die ermee gepaard gaan.

    De "verzoeningsakkoorden" die de voorbije jaren zijn gesloten tussen de Syrische regering en gewapende oppositiegroepen verplichten de bevolking te kiezen tussen sterven en vertrekken. Dat stelt Amnesty International in het rapport "We leave or we die: Forced displacement under Syria's 'reconciliation' agreements". De mensenrechtenorganisatie onderzocht vier "verzoeningsakkoorden" die werden afgesloten tussen augustus 2016 en maart 2017 in zes belegerde gebieden: Daraya, het oostelijke deel van de stad Aleppo, al-Waer, Madaya, Kefraya en Foua.

    Cynische strategie van "overgave of hongerdood"

    Volgens Amnesty hebben de Syrische regering en, in mindere mate, gewapende oppositiegroepen, burgers onwettig belegerd zodat ze afgesneden waren van voedsel, medicijnen en andere basisvoorzieningen. Bovendien werden de belegerde gebieden meedogenloos gebombardeerd.

    Copyright 2017 The Associated Press. All rights reserved.

    "De Syrische regering beweerde verzetsstrijders te willen verslaan, maar gebruikte een cynische strategie van "overgave of hongersnood", met belegeringen en bombardementen die de burgerbevolking hard troffen", zegt Philip Luther, onderzoeksdirecteur van Amnesty International voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika. "De toegepaste tactiek maakte deel uit van een systematische grootschalige aanval op burgers, wat neerkomt op misdaden tegen de mensheid."

    Mensen die het slachtoffer werden van deze schendingen, hadden geen andere keuze dan massaal hun huizen te verlaten. Het resultaat is dus duizenden gezinnen in geïmproviseerde kampen leven, met een beperkte toegang tot hulp en andere basisbenodigdheden, en met nauwelijks mogelijkheden om in hun onderhoud te voorzien.

    Uithongering, bombardementen en uiteindelijk gedwongen migratie

    Het rapport van Amnesty International is gebaseerd op gesprekken met 134 mensen, onder wie ontheemden die het slachtoffer waren van belegeringen, hulpverleners, deskundigen, journalisten en functionarissen van de Verenigde Naties. Amnesty International bekeek ook tientallen video's en analyseerde satellietbeelden om getuigenverslagen te checken.

    Uit de getuigenissen kwam naar voren dat uithongering werd ingezet als oorlogstactiek tijdens de belegeringen. "De prijs van groenten was zo hoog dat ik me die onmogelijk kon veroorloven", vertelt een vrouw. "Mijn kleinzoon van twee jaar moest het stellen zonder melk en andere noodzakelijke voedingsstoffen. Ik kon ze ofwel niet betalen, ofwel zaten de hulporganisaties zonder."

    Het duurt maanden voor je door uithongering sterft, maar de luchtaanvallen waren een ander verhaal

    Bovenop de belegeringen kwamen ook gerichte aanvallen op burgers en burgerdoelwitten. "Het duurt maanden voor je door uithongering sterft, maar de luchtaanvallen waren een ander verhaal", getuigt een inwoner uit Oost-Aleppo. "Niemand was beschermd tegen de luchtaanvallen en de bommen. Burgers, rebellen, gebouwen, auto's, bruggen, bomen, tuinen: het waren allemaal doelwitten". "We waren bang om onze kinderen naar school te sturen", zegt een voormalige taxichauffeur uit Kefraya. "Vanwege de beschietingen, maar ook door de sluipschutters die hen onder vuur namen wanneer ze hen, gekleed in hun blauwe uniformen, naar school zagen gaan."

    De hoeveelheid bommen was een duidelijk signaal dat de regering ons weg wilde

    Burgers vertelden Amnesty International dat regeringstroepen hun aanvallen verhevigden kort voor ze uit hun huizen werden verdreven, om zo de overgave van deze gebieden te versnellen. "De laatste tien dagen voor de evacuatie waren een nachtmerrie", getuigt een advocaat uit Aleppo. "De hoeveelheid bommen was een duidelijk signaal dat de regering ons weg wilde."  

    Amnesty International vraagt dat alle landen wereldwijd samenwerken om een einde te maken aan de straffeloosheid voor deze oorlogsmisdaden. "Er moeten meer steun en middelen worden vrijgemaakt voor het Intarnationale, Onpartijdige en Onafhankelijke Onderzoeksmechanisme dat onlangs door de VN werd opgericht om te helpen bij het onderzoeken van de schendingen en het vervolgen van de verantwoordelijken, zegt de mensenrechtenorganisatie.

    Ze doet ook een oproep tot al wie enige invloed kan uitoefenen -Rusland en China in het bijzonder- om maatregelen mogelijk te maken voor een veilige en vrijwillige terugkeer van de ontheemden. "Elke financiële steun aan gebieden die werden getroffen door gedwongen verhuizingen, moet gepaard gaan met de eerbiediging van het recht van de slachtoffers op de teruggave van hun woningen en het recht op een vrijwilige terugkeer in veiligheid en waardigheid", zegt Philip Luther.