Meest recent

    De vijf boeken die het leven van Stijn Van de Voorde hebben veranderd

    Zondag, rustdag. Een ideaal moment om uzelf in de zetel te nestelen met een boek. Daarom polsen we iedere zevende dag van de week naar het favoriete leesvoer van een bekend gezicht. Vandaag vertelt Studio Brussel-stem Stijn Van de Voorde (40) het verhaal achter zijn vijf lievelingsboeken. "Ik lees alles wat op de één of andere manier mijn pad kruist en interessant lijkt. Of beter nog: vreemd overkomt."

    Van de Voorde heeft net de reeks "GREAT!-Britain" ingeblikt, waarin hij onderzoekt wat Groot-Brittannië een interessant land maakt. Van de Voorde heeft het wel voor de Britten, maar ook lezen is een van zijn passies. Hij presenteerde een televisieprogramma ("Man over boek") en een theatershow ("Spijtig van de bomen") over wat hij zelf "de diepste krochten van de literatuur" noemt.

    "Ik lees veel, en zeker niet enkel romans. Vooral kranten, en zeker de weekendbijlages", vertelt hij. "Maar ook non-fictie kan me bekoren. Ik ben een veelvraat: alles wat op de een of andere manier mijn pad kruist, vind ik al interessant. Ik ga zelden af op tips uit mijn omgeving. Ik laat me inspireren door nogal specifieke dingen, of boeken met een hoek af." Een klassieke vakantielezer is Van de Voorde allerminst. "Dan kom ik er
    niet echt toe, omdat mijn dochter terecht mijn aandacht vraagt. Ik lees
    vooral 's avonds en op de trein."

    Die verplichte schoollectuur maakt veel leesplezier kapot.

    Boeken spelen al heel lang een rol in het leven van Van de Voorde. "Mijn vader was leraar Nederlands, dus op jonge leeftijd had ik al een hele klasbibliotheek ter beschikking. Met klassiekers zoals "Koning van Katoren" van Jan Terlouw. Maar in het middelbaar ebde het leesplezier weg. Verplichte schoollectuur zoals "Lijmen/Het Been" maakt op die leeftijd veel kapot. En ook tijdens mijn studies heb ik veel moéten lezen.  Intussen heb ik mijn eigen weg gezocht en gevonden in de literatuur."

    1. "Alles is gekleurd" - Joost Zwagerman

    Van de Voordes eerste keuze is een boek dat hij naar eigen zeggen "stomweg" heeft gevonden. "Op de Boekenbeurs mocht ik enkele jaren geleden voor een bepaald bedrag boeken uitkiezen. Deze was er toen bij mijn selectie. Zwagerman geeft in dit boek zijn visie over moeilijk verdedigbare kunst, een onderwerp dat mij wel kan boeien."

    Zowel de inhoud als de schrijfstijl kunnen Van de Voorde bekoren. "Zwagerman kiest niet voor de makkelijkste weg, maar hij pakt dat clever aan. Hij verkondigt op een subtiele en verstandige manier zijn mening. Lezen hoe iemand anders naar kunst kijkt: ik vind dat boeiend, al ben ik het zeker niet altijd met Zwagerman eens. Je kan dingen waarmee je het niét eens bent makkelijk afdoen als dwaas of flauw, maar dat is al te makkelijk. En dat is net wat ik in mijn theatervoorstellingen over kunst "Prachtig in zijn genre", niét wil doen", legt hij uit. "Ik wil kunst proberen te plaatsen voor een breed publiek, en minder afstandelijk benaderen. Boeken hierover vind ik inspirerend."

    Ik lees graag meningen van andere mensen over kunst, ook al druisen die recht in tegen de mijne.

    2. "Bit of a Blur" - Alex James

    Als muziekliefhebber, en fan van Britpop kan een boek van een Brits muziekicoon niet ontbreken. "Alex James is als bassist van Blur een bijzonder interessant figuur. Die band heeft veel goede nummers gemaakt, waar ik graag naar luister, maar een fan zou ik mezelf niet noemen. Muzikaal zit ik meer in het Oasiskamp, maar ik heb het wél voor de figuur James: de stille bassist die goed in de markt ligt bij meisjes."

    Veel rockbiografieën rijgen de overepische machoverhalen die ik niet geloof aan elkaar. Het gevoel "dat zal wel" heb ik bij dit boek nooit gehad.

    In "Bit of a Blur" vertelt James zijn levensverhaal, dat doorspekt is van de rock-'n-roll. "Eigenlijk vertelt hij hoe hij de jaren 90 heeft beleefd. Niet op een berekende manier, maar vanuit een ontwapenende eerlijkheid die je van rockers niet zou verwachten", zegt hij. "James heeft een stevige cokeverslaving achter de kiezen, maar hij is een verstandige kerel. Zo ging hij voor een BBC-reeks in op de uitnodiging van de president van Colombia om te kijken hoe coke in hun land geproduceerd wordt. Op die manier geeft hij een maatschappelijke draai aan zijn levensverhaal. Zijn boek draait trouwens niet rond overepische machoverhalen, zoals vele andere rockbiografieën. Ik heb nooit het gevoel dat ik hem niet geloof."

    Een nostalgisch effect heeft het boek niet echt op Van de Voorde. "Ja, ik heb mijn jonge jaren heb ik tijdens de nineties. Maar ik heb nooit iets gehad met drugs, en ik ben geen muzikant. Ik geloof niet in die clichématige rock-'n-roll-levensstijl, en destijds als jonkie ook al niet. Ik vind muziek en alles errond simpelweg fascinerend."

    3. "The manly art of knitting"

    Ook een boek dat op het eerste gezicht over - jawel - breien gaat, kan Van de Voorde bekoren. En dat heeft niets met de huidige breihype te maken. "Ik beken: ik heb een fascinatie voor rare boeken. Denk aan vreemde reisgidsen, absurde kookboeken of stationsromannetjes met grappige covers. Ik verzamel die al een tijdje, en sinds mensen dat weten, krijg ik er geregeld cadeau. Dit boek hoort in die reeks thuis."

    Ik heb een voorliefde voor rare boeken, die niet zijn wat ze lijken.

    Het boek is niet wat het lijkt, vertelt Van de Voorde. "Begin jaren 70 is dit boek écht in alle ernst op de markt gebracht. Zonder enige vorm van ironie was het de bedoeling om typisch vrouwelijke taken in het huishouden aan te prijzen bij de hippe, jonge kerels van die tijd. Vandaar die stoere cowboy op de cover, die schijnbaar niets te maken heeft met de titel. De gelijkenis met oude Marlborocampagnes, waarin rokende cowboys sigaretten moesten aanprijzen, is treffend. Alleen is de sigaret vervangen door een stel breipriemen. Het doel van dat absurde beeld blijft exact hetzelfde. Je kan je niet voorstellen dat mensen zo'n boek in alle ernst zouden kopen", lacht hij. "Twee jaar geleden is het opnieuw uitgebracht, dan wel als ironische cultklassieker."

    4. "Alles moet weg" - Tom Lanoye

    Met Lanoye kiest Van de Voorde niet enkel voor een grote Belgische fictieschrijver, maar ook voor een stadsgenoot. "We zijn allebei afkomstig van Sint-Niklaas. En klein detail: we hebben op rivaliserende middelbare scholen gezeten. Maar ik heb hem altijd bewonderd omdat hij zowel een goede schrijver is als een uitstekende zakenman. En talent en economisch inzicht gaan niet altijd goed samen. Geld verdienen met een bepaalde kunstvorm is een kunst op zich."

    Dit boek heb ik zelf gelezen in het secundair en gaf ik als leraar Nederlands destijds zelf door aan mijn leerlingen. Dubbel jeugdsentiment dus.

    Van de Voorde las het boek tijdens zijn middelbare schooltijd, net als "Kartonnen dozen". "Maar "Alles moet weg" vond ik beter, al is het verhaal over een student die zijn leven een heel andere wending geeft, niet iets wat me in theorie aanspreekt. Ook de verfilming ervan door Jan Verheyen vind ik trouwens geslaagd. De vergelijking tussen beiden gaat niet op want zijn twee héél andere dingen", zegt hij. "Maar toen ik destijds als prille twintiger Nederlands gaf aan een zesde jaar beroeps liet ik mijn leerlingen zowel het boek lezen als de film bekijken. Ik heb gemerkt dat het boek erin slaagt om jongeren te inspireren en te motiveren. Op die manier hangt er dubbel jeugdsentiment aan vast."

    Hoewel Van de Voorde het wel heeft voor de figuur Tom Lanoye, spreken niet al zijn romans hem aan. "De laatste jaren schrijft hij geregeld over grote thema's, zoals in "Sprakeloos" of "Ten oorlog", en die boeken zijn best goed. Maar ik heb zelf niet altijd zin om die donkerheid en zwaarte op te zoeken als ik lees. Ik vind het een grote misvatting dat enkel boeken over grote levensthema's serieus genomen worden. Een goed boek kan wat mij betreft over alles gaan, zolang het maar goed geschreven is. Goede literatuur gaat voor mij niet per se samen met groot sentiment.  Maar vooral in fictie gaat het daar wel vaak naartoe."

    Ik vind het een grote misvatting dat enkel diepgaande boeken over grote levensthema's serieus genomen worden.

    5. "Creation stories" - Alan McGee

    Ook Van de Voordes laatste keuze heeft met muziek te maken. "Een boek dat ik deze zomer pas gelezen heb. Verre van geniaal geschreven, maar je voelt er wel 100% muzikale passie in", zo verklaart hij zijn keuze.

    Muziekproducer Alex McGee is de man achter het platenlabel Creation Records. "Hij heeft eigenhandig bepaalde bands uit het indiemilieu - zoals Oasis - ontdekt en mee groot gemaakt in de jaren 80 en 90. Al lag dat vooral aan die groepen zelf, want McGee zelf was niet zo professioneel. En dan druk ik me nog voorzichtig uit. Denk: veel drugs, slechte promo, en weinig visie, laat staan zakelijk talent. Al hebben die mannen zich destijds waarschijnlijk gewéldig geamuseerd. Als platenbazen waren ze zelf ook een beetje rocksterren. Maar McGees talent is tegelijk zijn ondergang geweest", aldus Van de Voorde.

    "Net zoals in het boek van Alex James voel je aan dit verhaal dat er geen schep bovenop is gedaan. Géén opgeklopte rock-'n-roll, wel de eerlijkheid van McGee die letterlijk zegt dat hij soms een eikel is geweest. Heerlijk."