Meest recent

    Ouders agente Kitty willen geen herdenking meer

    Op maandag 4 december 2017 vindt de laatste herdenking plaats voor de Leuvense agente Kitty Van Nieuwenhuysen. Zij werd 10 jaar geleden doodgeschoten. Haar vader, Johan Van Nieuwenhuysen, wil in de toekomst geen herdenkingen meer. "Dat monument is voor ons een plaats des doods. Daar zijn we onze dochter verloren. Elke herdenking is voor ons een rotdag. Na 10 jaar is het goed geweest", zegt vader Johan aan Radio 2 Vlaams-Brabant.  

    Op maandag 4 december 2017 is het precies 10 jaar geleden dat de Leuvense agente Kitty Van Nieuwenhuysen werd doodgeschoten. Samen met haar collega Peter Van Stalle was ze in Lot, in Beersel, op zoek naar de bestuurders van een achtergelaten wagen toen ze plots door drie gangsters werden beschoten. Peter raakte zwaargewond, Kitty was op slag dood. De drie mannen werden allemaal veroordeeld tot 30 jaar cel voor roofmoord. De drie zitten nog steeds in de gevangenis.

    Vader Johan herinnert zich die nacht nog alsof het gisteren was. "Rond een uur of vijf belde plots iemand aan de deur. Eerst dacht ik nog dat het een flauwe studentengrap was, maar mijn vrouw ging toch open doen." Daar stond een man die z'n politiekaart toonde en vroeg of hij mocht binnen komen. "Toen wist ik: dit is niet goed. Dit is helemaal niet goed. Hij zei eerst niet veel, maar ik voelde het. Ik heb het hem dan maar vlakaf gevraagd: Ze is dood he?"

    Aan de deur stond een agent. Toen wist ik: dit is helemaal niet goed. Ik heb het hem vlakaf gevraagd: ze is dood he?

    Johan Van Nieuwenhuysen

    Het gemeentebestuur van Beersel organiseert sindsdien ieder jaar een herdenking voor Kitty. Die van 4 december 2017 wordt de allerlaatste. "Dat hebben we zelf gevraagd", geeft vader Johan toe. "We zijn de gemeente en de politiezone heel dankbaar voor alles wat ze de afgelopen jaren gedaan hebben. Maar emotioneel zijn die herdenkingen erg zwaar. Na 10 jaar is het goed geweest. Ook haar collega Peter, met wie we nog altijd een goed contact hebben, staat achter onze beslissing. Ik denk zelfs niet dat we nadien nog langs het monument zullen gaan."

    BELGA/VERGULT

    Leven na Kitty

    "Er is de periode voor Kitty en de periode na Kitty. Vroeger was ons leven er één van melk en honing. Toen we Kitty kwijt waren, wisten we: hier stopt het voor ons. Nelly (de vrouw van Johan, nvdr.) en ik hebben geen broers of zussen en Kitty was ons enige kind." Volgens Johan hebben hij en z'n vrouw veel geluk gehad dat ze snel op dezelfde golflengte zaten. "Vanaf nu elke dag water drinken en droog brood eten, zal onze dochter niet terugbrengen. We wilden onszelf niet straffen omwille van wat er was gebeurd. Dankzij de steun van onze vrienden én de vrienden van Kitty hebben we ons leven vrij snel weer op de rails gekregen. Het is gebeurd, maar ons leven gaat ook verder."

    "Het lastigste was de media-aandacht op soms slechte momenten. Om vijf uur 's ochtends zijn ze ons komen verwittigen en een paar uur later stond er al een cameraploeg voor onze deur. Dat ging voor mij wat te ver", vindt Johan. Ook de volgende dagen stond de telefoon roodgloeiend. "We konden op een bepaald moment niet meer buiten komen, zonder op een journalist te stoten. Dat word je echt beu."