Dolph Cantrijn

Hebben antibiotica in veevoer salmonella resistent gemaakt tegen het meest gebruikte antibioticum?

Onderzoekers van het Franse Pasteur Instituut hebben aanwijzingen gevonden dat antibiotica die in de jaren 50 preventief aan veevoer werden toegevoegd,  de salmonellabacterie mogelijk resistent hebben gemaakt tegen ampicilline, een van de meest gebruikte antibiotica.

De onderzoekers hebben een zogenaamde retrospectieve studie uitgevoerd, waarbij ze 288 stalen van een bepaalde salmonellabacterie hebben bekeken. Die stalen waren tussen 1911 en 1969 verzameld in 31 landen, en waren zowel afkomstig van mensen, dieren, voedingswaren als veevoer. De onderzoekers hebben de stalen een voor een getest op hun gevoeligheid voor antibiotica. 11 stalen bleken resistent te zijn tegen ampicilline, een afgeleide van het antibioticum penicilline.     

Ontdekking uit 1958

Ampicilline werd ontdekt in 1958 en werd maar eerst in 1961 gecommercialiseerd. 3 van de resistente stalen dateren van 1959 en 1960, dus van voor de periode waarin ampicilline voorgeschreven kon worden door artsen. De onderzoekers besluiten daaruit dat de salmonellabacterie, of toch een bepaalde soort, vermoedelijk resistent geworden is bij vee.

In de jaren 50 en 60 was het in Europa en Amerika namelijk gebruikelijk om aan veevoer lage dosissen penicilline toe te voegen, om zo te voorkomen dat dieren ziek zouden worden. De salmonellabacterie heeft zich bij een aantal dieren waarschijnlijk zo ontwikkeld dat ze resistent geworden is tegen ampicilline, dat familie is van penicilline.  De resistente bacteriën hebben zich vervolgens verspreid naar andere dieren en mensen.  

Zelfde aanpak bij mens en dier

In opkomende economieën in het zuiden worden bij vleesproductie nog altijd veel preventieve antibiotica gebruikt. Wetenschappers pleiten ervoor om daar strenger op toe te zien. Menselijke en dierlijke gezondheid mogen niet los van elkaar worden gezien, omdat ziektes van de mens kunnen overgaan op dieren en omgekeerd. Daarom moet het antibioticagebruik bij mens en dier op dezelfde manier worden gereglementeerd, aldus de wetenschappers.