Koppel vindt elkaar in verdriet

Twee jaar geleden verloor Karin haar zoon van 18. Acht maanden later overkwam haar buurman Jurgen hetzelfde. Het verdriet bracht de alleenstaande ouders samen, en afgelopen week zijn ze zelfs getrouwd.

“Ik denk dat het moeilijk is om een nieuwe relatie te beginnen wanneer je je kind hebt moeten afgeven. Voor iemand die dat niet heeft meegemaakt is dat onbegrijpelijk.”

 

Karin en Jurgen waren al een tijdje buren en vrienden, nu zijn ze ook man en vrouw. Toen het noodlot toesloeg en Karin haar zoon Sjurd verloor in een ongeluk op de Aarschotsesteenweg, stond Jurgen voor haar klaar. "We hebben hier uren gezeten," vertelt Jurgen. "We hebben lang gepraat en ik hield haar in mijn armen, zonder bijbedoelingen. Ik zag dat dat haar deugd deed. Ze sprak er ook graag over. Ik ben anders, ik praat er niet graag over."

 

Dubbel noodlot

 

Acht maanden later verloor ook Jurgen zijn zoon Jelle op diezelfde steenweg in een auto-ongeluk. "Ik had altijd gezegd dat ik de rest van mijn dagen alleen zou blijven," legt Karin uit, "ik had er ook geen zin meer in. Maar toen Jurgen dan zijn zoon verloor wist ik wat hij voelde en hij begreep ook mij. Dat was iets wat we samen meemaakten."

Getrouwd

 

Karin was nog nooit getrouwd en Jurgen had gezegd dat hij niemand meer ten huwelijk zou vragen. Dus trok Karin op vakantie deze zomer haar stoute schoenen aan en stelde hem dé vraag.  "En dan had ze nog moeite om het over haar lippen te krijgen. In hakken en in stoten is het er dan toch uitgekomen. Ik was verrast, ik had het totaal niet zien aankomen omdat zij ook altijd gezegd had dat de man het aanzoek moet doen. Ik ging het haar op de volgende vakantie vragen, maar ze was me voor."

"Ik ben heel hard veranderd. Vroeger kon ik me om het minste opjagen, nu denk ik vaak, mannekes, er zijn ergere dingen. Je leert alles meer relativeren, we staan ook veel relaxter in het leven nu en proberen zoveel mogelijk te genieten. Niets moet en al het fijne dat er bij komt is mooi meegenomen," besluit Jurgen.