Alfons over  Music for life-interview: "Overweldigend, maar cruciaal voor verwerking"

Studio Brussel-presentatrice Eva De Roo moest niet lang nadenken over haar meest memorabele Music for Life-fragment: de passage van broers Max en Alfons kort na de zelfmoord van hun broer Emile heeft haar diep geraakt. Een jaar later blikt Alfons Van Besien terug op hun emotionele interview. "Op weg van De Schorre naar huis merkten we dat ons verhaal óveral werd gedeeld. We waren compleet overweldigd."

"Gek genoeg herinner ik me niet veel van ons moment daar. Ik weet hoe het gesprek begon, en eindigde, en ik weet nog hoe mijn broer het van mij heeft overgenomen, toen ik even brak toen ik dat woord "zelfmoord" moest uitspreken", vertelt Alfons. "Dat Eva voor mijn ogen begon te wenen, hielp niet echt om me sterk te houden (lacht). Maar samen zijn Max en ik erdoor gekomen. Dat Eva ons bemoedigend toesprak, deed deugd. We koesteren mooie herinneringen aan dat overweldigende gesprek. De kracht van onze boodschap heeft veel mensen geraakt. Voor mijn ouders was dat een enorme steun."

Onze papa heeft ons microfoonmoment live gezien op televisie. Op de terugweg naar huis belde hij: "jullie worden hét beeld van deze Music for Life-editie".

Al op de terugweg van Boom naar Poperinge begon het de broers te dagen dat hun woorden iets teweegbrachten.  "In de auto merkten we dat ons fragment door alle media werd opgepikt. Die avond was het zelfs de afsluiter van het journaal. Dat heeft veel indruk op ons gemaakt, want we waren zo overweldigd dat we niet in de gaten hadden wat er rondom ons gebeurde", legt Alfons uit.

"Alleen onze vader, die ons interview van thuis uit had gevolgd, zei meteen: jullie worden hét moment van deze Music for Life, jongens. Ons verhaal was ook Club Brugge niet ontgaan: via een supporters-vereniging raakte het fragment bij de club zelf. Via sociale media lazen we dat ze onze opbrengst meteen verdubbelden. We konden onze oren niet geloven. We hadden nooit kunnen denken dat ons persoonlijk verhaal zo veel in beweging zou brengen. Maar daarin schuilt volgens mij de grote kracht van De Warmste Week, eerder dan in het financiële: problematieken bespreekbaar maken en onder de aandacht brengen."

Ineens waren mijn broer en ik bekende gezichten. Heel heftig, al die aandacht vlak na Emile zijn overlijden én in volle examenperiode.

Op die media-aandacht blikt Alfons met gemengde gevoelens terug. "Zo kort na het verlies van Emile spraken veel mensen ons daarop aan. We waren uit het niets bekende gezichten. We moesten ons in die omstandigheden proberen te concentreren op de examens: héél heftig", aldus Alfons. "Want niet iedereen die ons aansprak, was even tactvol." 

Spijt hebben de broers niet van hun Music for Life-passage. "Het heeft zowel Max als ik geholpen bij de verwerking van het verlies. We merken dat we het steeds makkelijker vinden om over zelfmoord te praten, hoewel het een heftig onderwerp is en voor velen nog steeds een beladen woord ook. Maar wij zijn die term nooit uit de weg gegaan. Het was al te makkelijk om bij de vraag "hoe is 't?" enkel te antwoorden met "goed". Doordat mensen ons verhaal kenden, konden we van in het begin open zijn over de dood van Emile. Al voelt het nog steeds alsof ik er vanuit de derde persoon over spreek, in plaats van uit mezelf."

Nieuwe actie voor Zelfmoordlijn

Ook dit jaar zetten Max en Alfons hun schouders onder De Warmste Week. "Deze keer zijn wij niet de initiatiefnemers, wel de goede vrienden van Emile. Zij kwamen op het idee om een gesponsorde wandeltocht te doen, 's nachts. Rond Emile zijn sterfdatum zijn we van aan zijn stamcafé in Gent naar het jeugdhuis in Poperinge gewandeld, waar hij actief was. 80 ijskoude kilometers, en dat voor De Warmste Week (lacht). Verschillende bedrijven hebben ons gesponsord, en ook het jeugdhuis organiseert nog verschillende acties. In Poperinge leeft ons verhaal: er springen steeds meer mensen op de kar."

Dit jaar zijn we met een grote groep van Emiles stamcafé in Gent naar zijn jeugdhuis in Poperinge gewandeld: een tocht van 80 km.

De broers hebben er niet lang over getwijfeld om opnieuw de Zelfmoordlijn te steunen. "Al wilden Max en ik vooral een ondersteunende rol spelen. In eerste instantie voelden we ons niet geroepen om opnieuw het uithangbord te zijn. Maar uiteraard moesten we niet lang nadenken om mee te wandelen. En uiteindelijk zijn we er toch weer volledig voor gegaan. We denken eraan om met de vrienden van Emile toch naar Puyenbroek te gaan", vertelt hij. "De teller staat nu al boven de 10.000 euro, en er lopen nog acties. Het zou leuk zijn om die mooie cheque persoonlijk af te geven."