AFP or licensors

Waarom ik, als jood, heel blij ben met de beslissing van Donald Trump over Jeruzalem

De beslissing van Donald Trump om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël, maakt vele emotionele reacties wakker. Bij vele Palestijnen hevige woede. Bij vele joden veel blijdschap. Michaël Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel, legt zijn vreugde uit.

labels
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

“Indien ik u vergeet, O Jeruzalem, zo vergete mijn rechterhand zichzelf! Mijn tong kleve aan mijn gehemelte, zo ik aan u niet gedenke, zo ik Jeruzalem niet verheffe boven het hoogste mijner blijdschap!”

Geen joods feest dat voorbijgaat zonder dat deze bijzondere passage uit Psalmen 137, vers 5 wordt opgezegd. Het is één van de meer dan 800 verwijzingen naar Jeruzalem die in de Bijbel voorkomen en illustreert treffend het belang van deze Heilige Stad voor het joodse geloof.

De aankondiging van president Trump om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël werd, hoe kan het ook anders,  bijzonder positief onthaald in joodse middens. Israël, waar oppositie en meerderheid doorgaans niet door één deur kunnen, waren ditmaal wél eensgezind over het nieuws dat ze als “historisch” omschreven.  

Al Quds - Jeroesjalajim

Blijkbaar weten enkel godsdienstwetenschappers en deskundigen dat het belang van Jeruzalem, Al Quds in het Arabisch, in de islam vrij beperkt is. Voor moslims zijn de steden Mekka en Medina de belangrijkste heiligdommen en wordt Al Quds niet eens met naam vermeld in de Koran. (Mohammed zou in één droom met een paard naar het ‘verre huis’ zijn gereisd, latere interpretatie zegt dat dit de moskee in Jeruzalem zou zijn.)

Het is daarom ook begrijpelijk dat de stad gedurende duizenden  jaren geen enkele rol van betekenis speelde in de Arabische wereld. Dat veranderde pas… wanneer Israël de stad heroverde op Jordanië tijdens de Zesdaagse Oorlog.

Tekenend is dat zelfs het handvest van de PLO geen enkele keer Jeruzalem vermeldde of er zelfs op zinspeelde voor het jaar 1967!

Dat velen deze hypocrisie niet bij naam willen noemen is voor mij veelzeggend. 

138 jaar Joodse meerderheid

Jeroesjalajim werd als hoofdstad van het joodse rijk geïnstalleerd door koning David zo’n drieduizend geleden. Zijn zoon Solomon bouwde er kort nadien de eerste joodse Tempel op wat vandaag de Tempelberg heet.

Het argument dat je de dag van vandaag toch geen rekening kan houden met verhalen uit eerdere millennia is voor mij acceptabel. Daarom dat ik liever focus op het feit dat er in die 3000 jaar quasi onafgebroken een joodse aanwezigheid was in de heilige stad of op het feit dat Joden reeds sinds 1880 in Jeruzalem als meerderheid de stad bevolkten, dus al decennialang voor de oprichting van de staat Israël.

‘Divine  Retribution’? 

Het leek wel ingegeven door goddelijke vergelding dat Europa en ons land, nog geen 24 uur na hun afwijzing, zelf een dreun van jewelste te verwerken kregen over onze eigen hoofdstad. Brussel was namelijk uit de boot gevallen als host voor het voetbalkampioenschap in 2020. De Europese voetbalbond had deze editie nog met trompetgeschal uitgeroepen tot “de EURO voor Europa” omdat maar liefst dertien landen zouden optreden als gastland.

Wat een afgang:  Brussel, de eigenlijke hoofdstad van Europa, mag niet eens meedoen. Is het dan geen ‘divine retribution’, zoals de Israëli’s nu zeggen, dat de aankondiging om Brussel te diskwalificeren er kwam nog geen dag na de Europese en Belgische kritiek op de Amerikaanse beslissing?

Finale status niet in het gedrang

De Amerikaanse verklaring moet je in de eerste plaats zien als boodschap richting Israël, om een onrecht dat al zo lang duurt recht te zetten. Israël was namelijk de enige staat ter wereld die niet mocht uitmaken waar zijn hoofdstad zou liggen. “Wij spreken ons niet uit over de exacte grenzen van de stad en deze uitspraak heeft geen enkel effect op de finale-status onderhandelingen tussen de partijen”, aldus Trump tijdens zijn toespraak.

Waar de Palestijnse hoofdstad zal liggen, hoe die zal heten en hoe groot die zal zijn heeft op geen enkele manier ingeboet met de huidige verklaring. 

Grafstenen als urinoir

En wat ook niet veranderde, is dat Jeruzalem nog steeds een open stad is. Onder Jordaans bewind was het voor joden verboden om er hun heilige plaatsen te bezoeken en werden joodse grafstenen vernield om er urinoirs mee te bouwen.

Onder Israëlische controle hebben zowel joden, christenen als moslims reeds vijftig jaar lang de volledige vrijheid om hun geloof openlijk te belijden in Jeruzalem.

En als u het mij vraagt dient dat altijd zo te blijven!