Meest recent

    Het is pijnlijk de almacht van N-VA te ondergaan

    labels
    Analyse

    CD&V-voorzitter Wouter Beke was in "De ochtend" scherp voor N-VA-staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken. Hij wreef hem leugens aan omdat hij een geplande (en daarna geannuleerde) repatriëring naar Soedan had stilgehouden en dat anderen al voor minder ontslag hadden genomen.

    Ook Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten was er niet over te spreken dat haar N-VA-collega Bart De Wever feitelijk de kernuitstap in 2025 kelderde door pas te willen beslissen na de verkiezingen van 2019. En ook bij de MR, de partij van premier Michel, waren signalen te horen dat de N-VA fel over de schreef was gegaan, onder meer door de premier niet te informeren over een geplande repatriëring naar Soedan. Wat is er aan de hand?

    Blaffen zonder bijten

    CD&V-voorzitter Beke pakte vanmorgen met illustere voorbeelden uit. Hij had het over het ontslag indertijd van premier Yves Leterme en minister van Justitie Jo Vandeurzen in de nasleep van het faillissement van Fortis. Hij leek te zeggen aan N-VA-staatssecretaris Francken: “Neem daar een voorbeeld aan.” Maar het bleef bij blaffen zonder bijten, want hij raadde Francken aan een gewetensonderzoek te doen of hij kon aanblijven. Maar meer zei hij ook niet. Hij eiste dus geen ontslag.

    Ook bij de MR was er gerommel in verband met het terugsturen van Soedanezen. Voor de Franstalige liberalen is het zeer pijnlijk dat MR-premier Michel door zijn N-VA-staatssecretaris niet op de hoogte was gebracht over de geplande repatriëring naar Soedan op 13 januari, zodat de eerste minister niet helemaal geïnformeerd vragen moest beantwoorden in de Kamer. Maar ook bij de Franstalige liberalen was er geen vraag om ontslag van Francken. Gezaghebbend MR-parlementslid Miller zei zelfs dat hij na de verkiezingen van 2019 hoopte op een Michel II…

    “Dat ze dan zijn ontslag vragen”

    Bij de N-VA beseffen ze heel goed dat de coalitiepartners het ontslag van staatssecretaris Francken niet vragen. Daar hoor je ook dat het bij blaffen blijft en ze voegen eraan toe “dat ze dan zijn ontslag vragen!”. Met de onderliggende boodschap:" Ze durven niet!” Als Francken ontslag moet nemen, dan laat de N-VA de regering vallen, want voorzitter De Wever staat vierkant achter zijn staatssecretaris. 

    Populaire Francken martelaar

    Het is duidelijk dat geen enkele coalitiepartner verkiezingen wil met migratie en identiteit als thema. En dan nog eens met de populaire Francken als martelaar. N-VA-voorzitter Bart De Wever zal dan zonder problemen CD&V en liberalen wegzetten als voorstanders van een opengrenzenbeleid. De coalitiepartners durven niet doorbijten omdat ze een desastreuze verkiezingsuitslag vrezen bij een val van de regering. 

    Een ruk naar rechts met migratie als verkiezingsthema

    De jongste peiling (HLN/VTM) gaf daar een voorproefje van. Die kwam er kort na de hevige rellen in het centrum van Brussel. De N-VA haalde bijna 30 procent, maar ook Vlaams Belang kreeg 10 procent. Voor één keer waren die twee partijen geen communicerende vaten. Door die rellen bleek dat centrumkiezers richting N-VA waren gegaan en N-VA-kiezers naar Vlaams Belang. CD&V haalde daardoor maar ruim 14 procent en Open VLD ruim 12 procent.

    Verkiezingen met migratie als thema leiden dus tot een ruk naar rechts. Ook met de kernuitstap in 2025 duwen CD&V, Open VLD en MR niet echt door. Ook daar zit de N-VA in een sterke positie. De werkgeversorganisaties (VOKA, VBO) en de Antwerpse petrochemische sector vragen voor de bevoorradingszekerheid dat nog twee kerncentrales openblijven, wat de N-VA helemaal onderschrijft. Zullen de centrum(rechtse) coalitiepartijen van de N-VA durven ingaan tegen die patronale vraag?

    Geen alternatief voor regering

    Bovendien is er geen alternatief voor deze regering. Zonder een N-VA met een score van 30 percent is het al moeilijk om een coalitie te vormen. Bovendien staan er geen andere partijen klaar om een andere regering mee te vormen. De socialisten zitten aan de grond. En zelfs al zouden CD&V en de liberalen een coalitie kunnen vormen met socialisten en groenen, dan nog zouden ze dat niet doen. Het water met linkse partijen is voor hen sociaaleconomisch te diep. Liberalen en CD&V staan achter het beleid dat zuurstof geeft aan de bedrijven en ze hopen dat de banengroei een goede score oplevert in de verkiezingen. Dus hebben CD&V en liberalen er alle belang bij om de regering Michel met N-VA in leven te houden. Ze verwijzen dan ook allemaal naar de studies die aan de gang zijn in verband met mogelijke folteringen van Soedanezen en in verband met de kernuitstap. Ze hopen dat het daarna koelt zonder blazen.

    De eerste minister niet altijd de eerste minister?

    Het blijft wel pijnlijk voor de coalitiepartners van N-VA en in het bijzonder voor premier Michel. De trotse eerste minister moet geregeld zichtbaar de macht ondergaan van N-VA, zoals bij het recente incident met staatssecretaris Francken en in verband met de kernuitstap. Ze krijg je duidelijk de indruk dat de eerste minister niet altijd de eerste minister is en dat N-VA-voorzitter Bart De Wever dat feitelijk wel is.

    De Wever ging in interviews vierkant achter Francken staan en bepleitte uitstel voor de kernuitstap. Een krant schreef de voorbije dagen dat nu zichtbaar is, dat het premierschap van Charles Michel fictie is. In de Vlaamse regering staan de verhoudingen minder op scherp. Daar is dan ook een N-VA’er minister-president en daar heb je dus niet de constructiefout van de federale regering. Daar levert de grootste partij wel de regeringsleider…