Nicolas Maeterlinck

Francken heeft niet correct geïnformeerd, maar hoe zwaar weegt zoiets eigenlijk?

De politieke storm rond staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) en zijn uitzettingsbeleid beheerst deze eindejaarsperiode. Dat hij premier Michel vorige week niet correct heeft ingelicht over een in januari geplande repatriëringsvlucht ligt zwaar op veel politieke magen. Het parlement onjuist informeren en dus de premier in verlegenheid brengen: daar zijn in het verleden al heel wat gezagsdragers over gestruikeld.  Francken lijkt echter stand te houden.

Nalatigheid en leugens na het uitlekken van een vernietigend Europees rapport over de veiligheid op de Belgische luchthaven. Deze beschuldigingen luidden in april vorig jaar het einde in van Jacqueline Galant (MR) als minister van Mobiliteit. Het dossier dreigde premier en partijgenoot Charles Michel politieke schade toe te brengen, dus moest Galant opstappen.  

Bij de noorderburen

Het parlement voorliegen of informatie achterhouden voor de volksvergadering: in Nederland zijn daarover de afgelopen jaren verschillende toppolitici gesneuveld. Dat had vooral te maken met de zogenoemde Teeven-deal, die de kop kostte van twee ministers van Justitie - Ivo Opstelten (VVD) en Ard Van der Steur (VVD)  -, staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven (VVD) en parlementsvoorzitter Anouchka van Miltenburg (VVD).

De Teeven-deal draaide rond een deal die Fred Teeven als procureur in 2001 afsloot met een topcrimineel. Daarbij kon die een deel van zijn inbeslaggenomen misdaadgeld recupereren zonder medeweten van de belastingdienst, in ruil voor medewerking met het gerecht. Alle geviseerde toppolitici werd aangewreven dat ze informatie hierover hadden achtergehouden voor de Tweede Kamer, het Nederlandse parlement.

Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu Wilma Mansveld (PvdA) moest dan weer in 2015 opstappen toen bleek dat ze de Tweede Kamer onjuist had ingelicht over de financiële problemen bij spoorwegbeheerder ProRail.

Over het Kanaal

In Groot-Brittannië wordt evenmin gelachen met gezagsdragers die het Lagerhuis misleiden. "Contempt of parliament" (minachting voor het parlement, nvdr.) heet zoiets in Westminster: een ernstige beschuldiging.

In 1963 zag minister van Defensie John Profumo zich genoodzaakt ontslag te nemen. Hij bleek te hebben gelogen over een ongepaste relatie met callgirl Christine Keeler, die tegelijkertijd ook een liaison had met de militaire attaché van de Russische ambassade in Londen.