Meest recent

    AFP or licensors

    "France Gall is geboetseerd door heel wat vaderfiguren"

    Frankrijk verliest met France Gall op korte tijd een tweede icoon, na Johnny Hallyday. "Héél veel mensen zullen aangegrepen zijn door haar dood. France Gall begon in 1964, meer dan vijftig jaar geleden. Het is dus alsof ze er altijd is geweest", zegt Frans cultuurkenner Bart Van Loo op Radio 1. Hij ziet in haar carrière ook heel wat vaderfiguren terugkeren. "Ze is de ideale muze geweest."  

    De dood van Gall komt niet geheel onverwacht. Ze streed al een tijdje tegen kanker en werd recent nog opgenomen in het ziekenhuis met zware longproblemen. Maar voor Frankrijk is het toch een klap, want de zangeres was er immens populair en ging ook generaties mee. "Ze is een beetje "de poupée de cire, poupée de son" gebleven. Ze was heel nabij", legt Van Loo uit.

    De mannen staan in de rij voor haar

    "Gall is de ideale muze geweest. Ze schreef zelf niet, ze liet liedjes schrijven en zo zijn er een paar belangrijke vaderfiguren die haar hebben geboetseerd en haar carrière hebben vormgegeven." Vader Robert schreef voor haar "Sacré Charlemagne" waarmee ze in 1964 een hit had (goed voor twee miljoen verkochte exemplaren).

    De ideale muze

    AFP or licensors

    "Op dat moment stromen de mannen toe", aldus Van Loo. "Die staan in de rij om voor haar muziek te maken, ook een Serge Gainsbourg die "Poupée de cire, poupée de son" schrijft." Gall wint met dát nummer het Songfestival en vindt dat Gainsbourg goud waard is, en ze volgt hem. Ze zingt een jaar later "Les sucettes" waarvan de jonge Gall ironisch genoeg niet doorheeft dat het over orale liefde gaat. "Er komt uiteindelijk een kink in de kabel tussen Gainsbourg en Gall (foto)."

    Kink in de kabel na pornografische versie

    In de jaren 70 is daar dan de derde vaderfiguur (en echtgenoot): Michel Berger die met Gall onvergetelijke platen als "Evidemment", "Babacar" en "Débranche" maakt. "In de jaren 80 vindt ze zelfs haar tweede adem met "Ella elle l'a"", stelt Van Loo.

    Pierre Terrasson/JLPPA

    Liefdesverdriet en "Comme d'habitude"

    Een andere man is Claude François die gedurende een tijd haar partner was. Hij heeft het moeilijk met Galls overwinning op het Songfestival. Het komt tot een breuk en het verdriet werkt inspirerend om de klassieker "Comme d'habitude" te componeren. Het nummer wordt later met groot succes gecoverd door Frank Sinatra ("My way"), hoewel David Bowie blijkbaar ook zijn oog op het chanson had laten vallen.   

    De perfecte vertolker

    Wat is de muzikale erfenis van France Gall? Van Loo: "Ze was een grootheid in Frankrijk, maar vooral een grote vertolker. Je hebt de auteur-compositeur-chanteur, genre Jacques Brel en Charles Aznavour. Daarnaast heb je de categorie van mensen die de geschreven liedjes op een bijzondere manier kunnen vertolken, zoals een Yves Montand. In die categorie hoort France Gall thuis. Ze had niet die grote stem, maar ze had een prinsesachtige verschijning, én ze had de juiste mannen rondom haar. De liedjes waren op haar lijf geschreven."