Meest recent

    AP

    Ik kreeg tranen in de ogen, toch heb ik liever niet "Oprah for president"

    Tracy Tansia kreeg tranen in de ogen toen ze luisterde naar de speech van Oprah Winfrey: "Had ik die speech meer dan 20 jaar geleden gezien, dan was mijn gebed elke avond vast zo geweest: God, als ik ouder word, wil ik Oprah Winfrey zijn". Toch "heb ik liever niet dat ze president wordt". 

    opinie
    Tracy Tansia
    Tracy Tansia is parlementair medewerker voor CD&V in het Brussels parlement en ondervoorzitter van de Vrouwenraad. Foto: Bob Van Mol.

    Toen ik eergisteren wakker werd en naar de speech van Oprah Winfrey luisterde, rolde de tranen over mijn wangen. Ik voelde me "empowered" door iemand die ik al jaren als rolmodel beschouw.

    Ook was ik enorm trots op Oprah Winfrey. Ze ontving als eerste zwarte vrouw de Cecil B DeMille Lifetime Achievement Award. Vanuit haar eigen levenservaring sprak ze over seksisme en seksueel misbruik, raciale ongelijkheid, feminisme ... Als een echte storyteller, met de elegantie en het charisma van een presidente, kondigde ze een nieuw tijdperk aan in Hollywood, maar ook in de rest van de wereld.

    De begrafenis van het oude Hollywood

    Ik kijk graag naar awardshows. Voornamelijk voor de fashion-inspiratie die ik op de rode loper kan opsnuiven. Ook hoop ik altijd dat de acteurs van mijn favoriete films of series met een award naar huis kunnen lopen.

    Dit jaar was er weinig kleur te zien op de rode loper: alle sterren waren in het zwart gekleed uit solidariteit voor de metoo- en timesup-beweging. Zwart was het symbool van het einde van het oude Hollywood. Een echte uitvaart: vaarwel Weinstein, een einde aan het misbruik van vrouwen in Hollywood, het einde van de intimidatie van vrouwen, men zal vrouwen het zwijgen niet meer opleggen.

    Dit is hopelijk ook het einde van de ongelijke verloning tussen vrouwen en mannen in Hollywood.

    “For too long, women have not been heard or believed if they dared to speak their truth to the power of those men, but their time is up.”

    Zei Oprah Winfrey tijdens haar speech.

    In de stem van Sidney Poitier zeg ik Amen, Amen Amen, … Het was een schone uitvaart, maar zal het spook van het oude Hollywood nog blijven rondhangen?

    Hollywood is een hypocriet wereldje, een geprivilegieerde club van sterren (lees: vnl. mannen) die in sommige gevallen jammer genoeg geen enkele band meer hebben met de realiteit. Laten we niet vergeten dat veel mannen (en vrouwen die géén slachtoffers waren van intimidatie) de zaak-Weinstein zo lang mogelijk in de doofpot hebben gehouden. Verschillende mensen hebben elkaar ondersteund om hun privileges in het wereldje te kunnen behouden. Het is uiteraard moeilijk om naar buiten te komen als je weet dat jouw carrière ervan kan afhangen. Toch wisten velen onder de sterren die gisteren in het zwart gekleed waren wel degelijk wat er aan de hand was.

    2018 Invision

    Wat ik erg waardeerde in Oprahs speech is dat ze een "shout out" gaf aan de aanwezige mannen in de zaal. Ze waren aanwezig, maar waar ik vooral op hoop, is dat ze in de toekomst hun stem zullen laten horen in het debat.

    Begrijp me niet verkeerd, ik ben blij dat vrouwen (de grootste slachtoffers van seksueel geweld en intimidatie) hun stem laten horen en een platform krijgen waar ze hun verhalen kunnen delen. Toch kunnen we enkel naar een samenleving werken waar niemand meer “me too” hoeft te zeggen wanneer we er mannen bij betrekken.

    Geen mannen erbij betrekken, zou voor Hollywood betekenen dat het spook van Weinstein nog zou blijven rondhangen. Mannen mogen geen stille toeschouwers zijn maar actors in de verschillende vrouwenbewegingen. Mannen mogen niet wachten tot ze dochters hebben om meer respect voor vrouwen te uiten. Mannen moeten zelf durven tussenkomen wanneer een vrouw slecht wordt behandeld. Feminisme en vrouwengelijkheid is een zaak voor zowel mannen als vrouwen. En zoals Hillary Clinton het ooit zei: "Women’s right are human rights."

    Tarana Burke

    Wat zeer opmerkelijk was aan de speech van Oprah is dat ze de raciale ongelijkheid in de VS aankaartte zonder ze direct te benoemen. Ze sprak over Sidney Poitier, Rosa Parks, Recy Taylor … Figuren die belangrijk zijn in de geschiedenis van de verschillende Afro-Amerikaanse bewegingen. In de zaal zaten mensen zoals Viola Davis, Ava DuVernay, Halle Berry, Kerry Washington en Issa Rae. Bekende zwarte actrices die barrières doorbreken voor jonge vrouwen wereldwijd.

    Ook zat de activiste Tarana Burke in de zaal. Tarana Burke is de stichter van de metoo-beweging. In 2007 richtte ze de beweging op voor slachtoffers van seksueel geweld. Aanvankelijk kreeg de beweging geen steun van het mainstream feminisme. Maar met de tweet van Alyssa Milano werd de hashtag metoo miljoenen keren gedeeld.

    Tarana Burke is de echte ster van de avond. Ze kreeg eindelijk erkenning voor haar werk. Wereldwijd zijn er velen zoals Tarana Burke. Onbekende vrouwen die van onderuit werken aan de emancipatie van de vrouw in verschillende domeinen en die barrières doorbreken. En de speech van Oprah was voor al die vrouwen. Laten we al deze vrouwen ondersteunen. Want het is van onderuit dat de echte verandering zal komen. En vooral: laten we niet enkel vrouwen ondersteunen die op ons lijken. 

    AFP or licensors

    Het mainstream feminisme heeft de uitdagingen van minderheden, vrouwen met een andere afkomst, vrouwen met een beperking, LGBTQI vrouwen, al te vaak niet erkend. In haar speech benadrukt Oprah het "sisterhood". We moeten als vrouwen elkaar blijven ondersteunen. Onze ervaringen overstijgen al onze verschillen.

    Audrey Lorde zei ooit: "I am not free while any women is unfree, even when her shackles are very different from my own."

    Dit is voor mij de kern van het feminisme: alle vrouwen ondersteunen zelfs wanneer ze niet op mij lijken. Oprah sprak in haar speech over vrouwen in defensie, in de politiek, arbeidersvrouwen, landbouwvrouwen, enz. Kortom alle vrouwen.

    Hopelijk dringt die boodschap door bij de mainstream feministen.

    Oprah 2020

    Neen, ik zie Oprah liever niet als presidente van de Verenigde Staten. Waarom wil je president zijn als je Oprah Winfrey bent?

    Ze is op zich een machtige figuur in de Verenigde Staten.

    Haar presidentschap zal haar enkel beperken. Ze is net zo krachtig omdat ze geen politieke figuur is maar meer een sociale figuur waar iedereen naar opkijkt.

    Ook als Democraat spreekt ze mensen aan over de partijgrenzen heen.

    Presidentschap is voor mij geen realityshow of talkshow. Een charismatische leider is niet per se de beste politieke leider. Ervaring, kennis en politieke wijsheid zijn naast charisma belangrijke eigenschappen van een goede president.

    De huidige president toont ons aan dat politieke ervaring blijkbaar geen vereiste meer is om "commander in chief" te zijn. Toch verkies ik een politicus in het Witte Huis. Ik denk dan aan bv. Senator Kamala Harris. Een vrouw die al jaren politiek actief is en die ervaring heeft in de politiek. Zij is voor mij een geschikte presidentskandidaat.

    Copyright 2017 The Associated Press. All rights reserved.

    Wat als Oprah toch presidentskandidaat zou zijn?

    Ook al gaat mijn voorkeur uit naar een politica die al jaren actief is, zou ik haar steunen omdat haar politieke ideeën overeenkomen met die van mij. Ze zou een rolmodel zijn. Ik zou bv. het duo Joe Biden en Michelle Obama ook steunen.

    Maar we moeten niet blind zijn voor de realiteit van de politiek. Populariteit zou niet de enige vereiste moeten zijn om president te worden. De vraag die we ons moeten stellen, is welke kandidaat geschikt is om de uitdagingen aan te gaan die onze wereld vandaag kent. En ik weet niet of een "ex-talkshowhost" de beste kandidate is.

    "A new day is on the horizon"

    Als jong kind keek ik naar de televisie en zag ik weinig jonge vrouwen waar ik me mee kon identificeren. Schoonheid, slim zijn of welgesteld zijn, werd niet geassocieerd met zwart zijn. Ik woonde in een sociaal huis in Sint-Pieters-Leeuw en ik voelde me als zwart kindje heel ongelukkig. Ik had géén rolmodellen - buiten mijn ouders - die het als immigranten niet slecht deden.

    Mijn dagelijks gebed was dan ook: ik wil morgen wit zijn met blond haar, please God, laat me morgen wakker worden als een wit meisje.

    Daarom dat ik tranen in mijn ogen kreeg toen ik naar de speech van Oprah keek. Had ik die speech meer dan 20 jaar geleden gezien, dan was mijn gebed elke avond vast zo geweest: "God, als ik ouder word, wil ik Oprah Winfrey zijn."

    Hiermee wil ik het belang van rolmodellen onderstrepen. We hebben ze vandaag echt nodig. Alle jonge meisjes zouden hun verschillen als troef moeten zien en niet als beperking. De boodschap van Oprah is sterk omdat ze niet vanuit een geprivilegieerde achtergrond komt.

    Vandaag is ze een machtige vrouw in de Verenigde Staten. Ze is het voorbeeld van "the American Dream". Maar daarvoor was ze Oprah, het arme zwarte meisje dat slachtoffer was van seksueel misbruik. Het is niet voor niets dat ze haar speech afsloot met een boodschap aan meisjes:

    “So I want all the girls watching here, now, to know that a new day is on the horizon! “

    Yes auntie Oprah, jouw speech is het begin van een nieuw tijdperk waar vrouwen en mannen hard zullen werken aan een samenleving waar iedereen op gelijke voet wordt behandeld. Heerlijk om in dit tijdperk te leven. 

    ---

    VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.