Meest recent

    Een "ander" logo voor een partij die niet houdt van verandering

    Luckas Vander Taelen kijkt hier om de twee weken met een kritische blik naar ons politiek reilen en zeilen. Vandaag: wat is dat toch met die socialisten die "anders" willen zijn maar eigenlijk helemaal niet houden van ver-ander-ring.

    opinie
    BELGA/VERGULT
    Luckas Vander Taelen
    Luckas Vander Taelen is gewezen parlementslid voor Groen, muzikant en freelancejournalist.

    De SP.A heeft een probleem. Dat is zelfs voor de voorzitter al een tijdje duidelijk, hij gaf deemoedig toe dat hij ook niet meer weet hoe de neergaande lijn van zijn partij te stoppen. Inhoudelijk ligt het blijkbaar zo moeilijk om de SP.A terug relevant te doen lijken, dat er in afwachting van een congres begonnen is met iets minder controversieel: een nieuw logo!

    Enfin, nieuw. Toen ik het nieuwe Sp.a-logo zag, werd ik terug gekatapulteerd naar mijn studententijd. Voor mijn thesis doorploegde ik tientallen politieke publicaties uit de jaren zestig en zeventig. Toen al worstelden de socialisten met de moderne tijden en werd de huisstijl aangepast.

    De socialistische stylist stileerde de traditionele roos en zocht nieuwe grafiek voor een oude boodschap. Het logo dat de Sp.a in 2017 voorstelt, sluit wonderwel aan bij de stijl uit die periode. 

    NICOLAS MAETERLINCK

    Misschien is dit wel de onbewuste wens  van de partij:  de verloren kiezer terug uit het verleden halen met de teletijdmachine van professor Barabas . Back to the future, featuring John Crombez. 

    Ik kan me iets voorstellen bij de eindeloze vergaderingen die een basis moesten leggen voor die nieuwe grafiek. Het reclamebureau luisterde geduldig naar de uitgangspunten die voorzitter John Crombez had samengevat nadat hij bij zowat alle partijleden op huisbezoek was geweest: de roos moest zeker blijven, hadden de oude militanten hem met trillende stem bezworen,  het heroïsche verleden van de partij mocht niet opgeofferd worden op het neoliberaal altaar! En de kleur, daar mochten de nieuwlichters ook niets aan veranderen: want rood, dat was, is en zal troef zijn.

    Het zegt iets over het existentieel probleem van de partij en de sfeer die de ze al een aantal jaren uitademt: de partij durft niet te breken met het roemrijke verleden van de sociale strijd, waardoor de partij stilaan zelf voorgoed tot dat verleden lijkt te gaan behoren.

    Naar wat de SP.A vertelt, wordt even weinig geluisterd als naar de toespraken van  lokale mandatarissen na een 1 mei-optocht. De rode vlaggen zijn versleten. Steeds minder en oudere militanten stappen op achter de trommelkorpsen.  De voorbije verdiensten van de partij beginnen steeds meer op een ballast dan een zegen te lijken. Een partij kan niet blijven teren op wat voorbij is. 

    BELGA/DECONINCK

    Een partij kan niet blijven teren op wat voorbij is. 

    Dat lukte nog in 1995, toen de toenmalige SP de naar de verkiezingen ging met de kop van Louis Tobback, als vleesgeworden garantie voor sociale zekerheid. Maar in 2017 heeft een potentiële kiezer niets aan een nieuwe versie van een rode roos. Er was de deskundige toelichting van de woordvoerder van de SP.A nodig om te zien dat er wel degelijk een groot verschil is met vroeger! 

    De roos wordt niet meer frontaal getoond wordt, maar van boven! Wat een durf, die Vlaamse socialisten!: “Het andere perspectief geeft een zicht op de kern van de roos. Die terugkeer naar het hart past helemaal binnen ons vernieuwingstraject", sprak de woordvoerder met nauwelijks onderdrukte opwinding. Lander Cobbaert, haar confrater van de Ideale Wereld, had het niet beter kunnen verzinnen. “Die terugkeer naar het hart “...”le retour du coeur” was dat niet de slogan van de  PS bij de verkiezingen van 1998?

    Denken ze bij de SP.A nu echt dat ze met een platgedrukte roos, recyclage van oude slogans en oppervlakkige marketeerstaal de kiezers zullen kunnen overtuigen van dit “vernieuwingstraject”?

    Bij Groen en de PVDA lachen ze om zoveel ziende blindheid. Vergeet die roos toch. En ga eens voor een andere kleur. En een andere naam. Is dat nu zo moeilijk om daar een reclamebureau te veel voor te betalen? Ik geef er een paar gratis: noem jezelf “De Socialisten”. Of “Links”. Of “Progressief”. Een korte en krachtige naam, die duidelijk zegt waarvoor de partij staat.

     “De Socialisten”. Of “Links”. Of “Progressief”. Een korte en krachtige naam, die duidelijk zegt waarvoor de partij staat.

    Want die naam, dat wordt met de jaren een echt probleem. Patrick Janssens kwam ooit vanuit de reclamewereld zeggen dat alles anders moest en hij maakte er SP.A van. Met als gimmick een puntje om een Vlaamse partij niet te verwarren met Waalse water. Janssens zit nu in Genk, maar zijn voormalige partij sleurt die dwaze afkorting nog altijd mee.

    De verwarring van de Socialistische Partij Anders is zo groot dat ze zelf niet meer weet hoe ze heet. Op haar website stelt de SP.A zichzelf voor als “de Vlaamse Sociaal-democratische Partij.”. De Sp.a is dus eigenlijk de VSDP.

    Maar waar staan die drie letters dan voor? Ooit brak er een interne intellectuele oorlog uit over wat die afkorting zou moeten betekenen, toen Bert Anciaux zijn intrede maakte. Die vond het waarschijnlijk gepast dat de a van Sp.a zou staan voor zijn familienaam.

    Toen dat tot zijn verbazing werd afgewezen, eiste hij met betraande ogen dat het historisch feit van zijn bekering tot het socialisme zijn neerslag zou vinden in de naam van de partij: de drie letters moesten staan voor “Socialisten en Progressieven Anders.” Maar uiteindelijk bleven ze “Sociaal Progressief Anders” betekenen, hoewel niemand dat nog weet en er enig belang aan hecht.

    Bij de SP.A willen ze wel iets veranderen, maar eigenlijk toch niet. Dat is het grote probleem van de partij  ze mogen dan wel “anders” in hun  naam staan hebben, maar eigenlijk houden ze helemaal niet van verandering.  De voorzitter van een partij die in elke peiling dichter bij de kiesdrempel komt lijkt zijn vertwijfeling geruild te hebben voor een Grote Sprong. Het is alleen nog maar de vraag of die wel voorwaarts zal zijn ...

    ---

    VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.