Krantencommentaren: "Strijd om 't Schoon Verdiep is een boksmatch, maar niemand vocht onder de gordel"

Zowel de SP.A als Groen likt de wonden na het opbreken van het kartel Samen in Antwerpen en het schandaal rond SP.A-kopman Tom Meeuws. Wat moeten beide partijen hieruit leren, wie wint en wie verliest, en wat betekent dit voor de kiesstrijd in de grootste stad van Vlaanderen? Voor de SP.A lijken reddende takken niet meer in zicht, Wouter Van Besien (Groen) heeft nog wat lessen te leren en Bart De Wever zal allicht niet rouwig zijn, zien de krantencommentatoren.

Gazet Van Antwerpen: "...en Groen wint de verkiezingen"

Bij Groen en SP.A wordt vandaag vooral de schade opgemeten. Tom Meeuws heeft in de voorbije weken alle hoeken van het politieke slagveld gezien. De Antwerpse SP.A zit nu in dezelfde situatie als de SP.A in Vlaanderen: tot aan het middel in het drijfzand, schrijft Dirk Hendrickx. Reddende takken zijn niet meteen in zicht.

Wouter Van Besien, de kopman van Groen, kan extra tegenkanting missen als kiespijn en precies die leverde Tom Meeuws hem met bakken. Daarbovenop moest hij zich nog bewijzen als communicator op momenten van crisis en echt overtuigend is hij nog niet geweest. Politiek gaat nu eenmaal niet alleen over inhoud. Je moet ook kunnen slaan en incasseren, overtuigen en bezielen.

Het goede nieuws voor Van Besien is dat het blok aan zijn been weg is. Met alle respect voor Tom Meeuws, maar zijn meerwaarde was helemaal in de rook van de schimmige dading met De Lijn opgegaan. Van Besien heeft nog 10 maanden om te bewijzen dat hij meer in zijn mars heeft dan zich verontwaardigd afzetten tegen N-VA en moddercampagnes, én om vuur in zijn boodschap te krijgen.

De Tijd: "Na de modder"

Is ook in Vlaanderen een nieuw tijdperk aangebroken, waarin de politiek smeriger is geworden? Waarin politieke carrières en electorale kartels in anderhalve dag worden opgebroken via een lastercampagne? In de aanloop naar de verkiezingen is de vraag meer dan relevant geworden. Tussen Antwerpen en Gent lijkt een negatieve campagnekaravaan te trekken die om beurten een van de grootste twee steden van Vlaanderen aandoet. In anderhalve dag is het politieke speelveld van de grootste stad van Vlaanderen hertekend. Het linkse blok ligt uiteen. Dat maakt van de N-VA in Antwerpen weer de reus in een wedstrijd met kleintjes.

In de politiek vallen inhoud en mensen samen, meent Bart Haeck. Politici moeten niet alleen goede ideeën verdedigen, ze moeten ook de juiste mensen op de juiste plaats zijn om die ideeën uit te voeren en de stad of de gemeente te besturen. Dat Tom Meeuws bestuurservaring heeft is belangrijk voor de kiezer om te weten. Dat een conflict een einde maakte aan zijn directeurschap en dat de details daarvan geheim moesten blijven, doet ertoe. Dat mensen en inhoud in de politiek samenvallen, doet er des te meer toe omdat de voorbije jaren de politieke normen voor integriteit en transparantie strenger zijn geworden.

De Standaard: "Wie de macht wil, moet willen winnen"

Het progressieve front blijkt nooit veel meer geweest dan een illusie, vindt Karel Verhoeven. De campagne ligt nu helemaal open in Antwerpen. Uiterst rechts en links kunnen weer meespelen. Kris Peeters liet direct van zich horen. Van Besien toonde waarom hij nog lang geen burgemeester is. De SP.A recht de rug, maar staat in de kelder. 

En de N-VA krijgt een cadeau.  De partij doet aan politiek met een ongekende genadeloosheid. Week na week wordt duidelijker welke radicale impact ze heeft. Haar uitstraling van almacht is zo imponerend dat ze amper een vinger moet verroeren om haar tegenstanders te laten struikelen.

In hun onmacht zweren die andere partijen nu bij "anders aan politiek doen". Wie angst heeft, krijgt extra klappen, leert de Antwerpse saga. Los van alle schade is het einde van het kartel voor SP.A en Groen ook een bevrijding. Misschien wordt de kiesstrijd interessanter. Hij wordt in elk geval directer. Wie de macht wil, moet erom strijden en blijft beter zichzelf trouw om goed te kunnen verdedigen en raak te chargeren.

Het Nieuwsblad: "Linkse strijd"

Na aanhoudende schandalen hield SP.A-voorzitter John Crombez grote kuis in verschillende afdelingen. De helft van de partij denkt intussen dat daar het werkelijke probleem zit en niet bij de schandalen. Nou, nou, is dat allemaal wel nodig? Daar kijken ze met weemoed naar hoe Bart De Wever (N-VA) vierkant voor zowat elke partijgenoot met een probleempje gaat liggen en elke storm overleeft. Dat De Wever zich dingen kan permitteren die op dit moment geen enkele andere politicus zou overleven, dat vergeten ze voor het gemak even.

Crombez heeft geprobeerd om schoon schip te maken. Zijn drastische ingrijpen in Gent en Hasselt heeft intussen de indruk gewekt dat er maar twee opties zijn: maagdelijk wit zijn of tot ontslag gedwongen worden. De Antwerpse afdeling koos voor het koppige verzet, het enige wapen voor de inspiratielozen.

Het had anders gekund. Tom Meeuws laten terugtreden wegens politiek morsdood. En hem de kans geven om zichzelf te verdedigen. Maar nu zeggen de socialisten dat je in het arbeidsrecht een dading kan sluiten die niet gelekt mag worden. Wat Tom Meeuws heeft gedaan. Dat is een absurd omweggetje. Dat is in vele huiskamers gehoord als bewijs dat socialisten het nooit zullen snappen, besluit Liesbeth Van Impe.

Het Belang van Limburg: "Overspel"

Bij overspel zijn na de ruzies en discussies twee uitkomsten mogelijk: je vergeeft je partner voor zijn stommiteit en zet de relatie verder, of ieder gaat zijn eigen weg. Als dat bedrog twee keer in evenveel maanden gebeurt, zit er iets structureel fout waardoor een breuk onafwendbaar is. Dat is precies wat er aan de hand is met Samen.

Door zijn contacten met een omstreden projectontwikkelaar en zijn creatief facturatiesysteem bij De Lijn heeft SP.A-kopman Tom Meeuws zijn kersverse verloofde Groen twee keer bedrogen. De verdediging van Meeuws dat dit een nooit geziene lastercampagne is, is die van een partner die zijn overspel probeert goed te praten. Zijn overweging om een klacht in te dienen tegen De Lijn omdat voorzitter Marc Descheemaecker (N-VA) het lek van deze beschadigingsoperatie zou zijn, is dat ook.

Met de kartelbreuk ligt de kiesstrijd in Antwerpen opnieuw helemaal open. Dat is vooral goed nieuws voor Kris Peeters, die als CD&V-lijsttrekker in de kiesstrijd gesandwicht dreigde te worden. Ook burgemeester Bart De Wever zal allerminst rouwig zijn nu zijn grootste tegenstander Samen met ippon is gevloerd. Maar wie vandaag beweert dat de N-VA-kopman al gewonnen spel heeft, dwaalt. Tegenstanders opknopen en medestanders vernederen leidt in de politiek zelden tot veelvuldige zegetochten. Yves Lambrix waarschuwt: "hoogmoed komt voor de val", al willen weinige N-VA'ers dat vandaag geloven.

Het Laatste Nieuws: "Gelukkig gescheiden"

Samen is voorbij.  "Gelukkig gescheiden" is wellicht een te rozige omschrijving, de periode van rouw zal niettemin kort zijn. Tussen Groen en SP.A was er al niet veel liefde verloren gegaan. Een verstandshuwelijk was het, bedoeld om na de verkiezingen groter te zijn dan de N-VA en Bart De Wever van 't Schoon Verdiep te verdrijven. Maar zelfs voor een verstandshuwelijk is een minimum aan wederzijds vertrouwen vereist.

Groen-kopman Wouter Van Besien hoeft zich niet langer uit te putten in de verdediging van wat onverdedigbaar was. Hij hoeft niet langer rekening te houden met het dood gewicht genaamd Tom Meeuws. Maar ook aan Van Besien zelf zijn er kosten, vindt Jan Segers.  Als leider en als crisismanager is Van Besien door het ijs gezakt. Als communicator en strateeg bokst hij twee gewichtsklassen lager dan De Wever. 

De strijd om het Schoon Verdiep is een boksmatch en ook in het boksen zijn er strikte regels. Tot dusver is er niet onder de gordel gebokst. 

De Morgen: "En nu?"

Objectief blijft de analyse overeind dat wie een reëel alternatief wil bieden voor het bestuur van Bart De Wever, moet proberen groter te worden dan de N-VA. Voor de linkse oppositie ligt in samenwerking de enige mogelijkheid daartoe. Maar het oud zeer kwam weer. Niet toevallig breekt het kartel over deontologie, achilleshiel van de rood-groene as. Oude wonden kwamen weer open te liggen.

Bart De Wever is een machtig politicus die zijn macht ook genadeloos hanteert. Als hij pakt, pakt hij door. Bij tegenstrevers, maar ook in zijn eigen partij. Als je een claim maakt van fatsoen, moet je zelf schoon zijn. En als je weet dat er een lijk in de kast zit, anticipeer je op alle scenario's. Dat vergt focus en samenhang die Samen bij herhaling niet getoond heeft, zegt Bart Eeckhout.