Meest recent

    Een van de laatste Dode Zee­rollen geeft zijn geheimen prijs

    In Israël hebben wetenschappers één van de twee overgebleven Dode Zeerollen ontcijferd die nog niet waren bestudeerd. Het document werpt een nieuw licht op de kalender die de Joodse gemeenschap hanteerde die de rollen schreef.

    Zeventig jaar na de ontdekking van de eerste Dode Zeerollen in de grotten van Qumran op de Westelijke Jordaanoever hebben ze opnieuw enkele van hun geheimen prijsgegeven. In de loop der jaren zijn zo'n 900 rollen gevonden. De meeste daarvan zijn al lang bestudeerd, maar twee exemplaren bleven onderbelicht. Wetenschappers van de universiteit van Haifa in Israël hebben nu één van die twee rollen ontcijferd.

    De rol bestaat uit meer dan 60 piepkleine fragmenten van perkament, sommige kleiner dan een vierkante centimeter. Doctor Eshbal Ratson en professor Jonathan Ben-Dov hebben ze een jaar lang geanalyseerd en bijeengepuzzeld. De resultaten van hun onderzoek zijn verschenen in het Journal of Biblical Literature.

    364 dagen

    Op basis van een eerdere studie van de fragmenten dachten wetenschappers dat ze van verschillende rollen afkomstig waren. Eshbal en Ben-Dov hebben aangetoond dat ze wel degelijk tot één en dezelfde rol behoren.

    De inscripties op de fragmenten zijn in een soort code geschreven. Eshbal en Ben-Dov wisten die te kraken en ontdekten zo dat de tekst nieuwe inzichten biedt in de kalender die de Joodse gemeenschap achter de Dode Zeerollen hanteerde. Die telde 364 dagen en was hierdoor "perfect", dit in de zin dat dit getal deelbaar is door 4 en 7. Hierdoor vielen speciale gelegenheden of feesten altijd op dezelfde dag en nooit op bijvoorbeeld de sabbat.

    Al langer was geweten dat de gemeenschap speciale dagen kende die de wisseling van de seizoenen markeerden. Nu blijkt dat ze die "tekufah" noemden, of "periode".

    Luister

    Opmerkelijk: ondanks het geheimschrift, is de inhoud van de rol nauwelijks vertrouwelijk. Eshbal en Ben-Dov vermoeden dat de persoon die de tekst schreef zichzelf luister wilde toedichten door een code te gebruiken. Waarschijnlijk ging het daarom om een leidinggevende figuur.

    Toch maakte de auteur verschillende fouten. Zo ontbraken aanvankelijk verschillende belangrijke data. Klaarblijkelijk voegde een andere auteur die later toe.