Video player inladen ...

IJsbeer-cam toont hoeveel moeite ze moeten doen om eten te vinden

Een onderzoek bij enkele ijsberen op de Noordpool heeft aangetoond dat de dieren niet in staat blijken om voldoende voedsel te vangen om in hun energiebehoeften te voorzien. De wetenschappers noemen de opwarming van het klimaat als een van de belangrijkste oorzaken.

Drie lentes op rij voerden Anthony Pagano,  wetenschapper aan de US Geological Survey in Anchorage, Alaska, en zijn collega's een onderzoek naar het jacht- en overlevingspatroon van ijsberen op de Noordpool (Arctica). Niet toevallig in de lente, het seizoen waarin er opnieuw meer zonlicht komt en het zee-ijs zich terugtrekt na de winter. IJsberen moeten in die periode weer aan gewicht winnen zodat ze jongen kunnen krijgen, die jongen kunnen voeden en de strenger winter overleven.

Het team kon negen vrouwelijke exemplaren vangen aan Beaufort Sea en onderzocht het metabolisme van elke beer door bloed- en urinestalen te nemen. Vervolgens rustten de onderzoekers de dieren uit met een hoogtechnologische halsband, een soort Fitbit voor ijsberen zeg maar, met onder meer gps-tracking en sensoren om energieverbruik te meten. En een camera. Naast spectaculaire beelden leverde dat ook enkele verontrustende gegevens op. De ijsberen bleken niet in staat te zijn om genoeg prooien te vangen om in hun energiebehoeften te voorzien.

De dieren verbruikten 60 procent meer energie dan wat de wetenschappers voorspeld hadden, zich baserend op de gegevens voor de start van het onderzoek. De gemiddelde ijsbeer verbrandde 13.200 calorieën per dag. Om gewoon maar op gewicht te blijven, zouden ze elke 5 tot 10 dagen 1 zeehond moeten vangen. Maar dat is niet echt gelukt. Vijf van de negen beren verloren zelfs gewicht in plaats van bij te komen, vier verloren 1,3 tot 2,5 kilogram per dag. Een van de beren verloor 23 kilogram in 9 dagen.

Video player inladen ...

Veel moeite om prooien te vangen

De ijsberen hadden een hoger functionerend metabolisme dan wat de wetenschappers gedacht hadden. Met andere woorden, ze hebben veel meer energie nodig en ze verbruiken ook veel meer energie. De onderzoekers kijken ook in de richting van klimaatverandering, waardoor de dieren veel grotere afstanden moeten afleggen om nog prooien te vinden.

Studies zijn het erover eens dat de opwarming van het klimaat een invloed heeft op de hoeveelheid zee-ijs op de Noord- en de Zuidpool. De temperatuur van de lucht stijgt, net als die van het water. Daardoor smelt het ijs sneller, en de periode in de winter waarin het water daadwerkelijk koud genoeg is om te bevriezen, wordt korter. Dat maakt dan weer dat hoeveelheid ijs kleiner en dunner wordt.

IJsberen jagen voornamelijk op het ijs. Ze wachten dikwijls bij een wak waar zeehonden af en toe naar boven komen om naar lucht te happen. Beelden die je allicht wel kent van natuurdocumentaires. Soms duiken ze ook het water in, maar zwemmen vraagt meer energie, nog los van het risico op onderkoeling en verdrinking. Het kost hen dus veel meer moeite om zeehonden te vangen.

Uitgehongerde ijsbeer

Eind vorig jaar haalden dramatische beelden van National Geographic van een zwalpende ijsbeer, op sterven na dood, nog de internationale media. "Zo ziet klimaatopwarming eruit", zei fotograaf Paul Nicklen. Al plaatsten anderen later bedenkingen bij, zo kon de beer ook verhongerd zijn als gevolg van ziekte, en niet door een gebrek aan ijs.

Meer lezen?