Meest recent

    Klankentapper en dichter Astrid Haerens: “Iedereen heeft heimwee in Brussel”

    Dichter Astrid Haerens schreef gedichten over de inwoners van Elsene, met als uitgangspunt de klank van de stad. Afgelopen zomer sprak ze met tientallen mensen in een caravan. Nu heeft ze er een stadswandeling en een website van gemaakt.

    Astrid Haerens (°1989) woont zelf in Elsene maar betrapte zich er op niet veel buiten te komen, als schrijver van gedichten en van de roman “Stadspanters”. Ze ging maar wat graag in op een voorstel van de stad om creatief om te springen met een caravan. Haerens zette het ding op pleinen en straathoeken in Elsene en spande een waslijn met papieren vragen als: “welk geluid hoort u als u wakker wordt?” 

    “De mensen kwamen spontaan binnen in mijn caravan,” vertelt Haerens in "De Ochtend" op Radio 1. Wat volgde waren vaak lange gesprekken over geluid, klank, lawaai, maar ook over het leven van mensen, hun afkomst, hun heimwee. Nabij de sociale woonblokken in de Tulpstraat had Astrid Haerens bijvoorbeeld een gesprek met de Marokkaanse Karima, die verging van de heimwee. 

    Iedereen komt van elders in Brussel en iedereen heeft hier heimwee.

    Haerens sprak ook met een man die aan tinnitus lijdt, met vluchtelingen, met scholieren en psychiatrische patiënten. Al die babbels waren inspiratiebron voor een reeks gedichten. Die heeft Astrid Haerens op verschillende plekken in Elsene als affiche opgehangen. Het hele project is ook een stadswandeling geworden, met de klank van de stad als podcast voor wie het met een smartphone wil doen. Alle info op de website www.stadsklanken.be. Op zaterdag 3 februari gidst Astrid Haerens haar eigen wandeling door Elsene, om 11u vertrekt ze aan Flagey.

    Lawaai en stilte in de stad

    “Sommigen mensen kunnen het lawaai van de stad niet verdragen, anderen hebben schrik als het te stil is,” zegt Astrid Haerens nog. “Er was een vrouw die een eigen route had uitgestippeld om naar haar werk te gaan, enkel via de stilste straten.” Maar anderen “hebben dan weer lawaai nodig om andere dingen te maskeren”. “Het is wel mooi om de definitie van lawaai wat te nuanceren door dit project”. Hoe dan ook missen de meeste mensen natuurlijke geluiden in de stad.

    "Laat dit een pleidooi zijn om de stad poëtisch te bekijken," besluit Haerens.

    Brussel kan echt een prachtige stad zijn als je met andere oren en ogen rondloopt.