Hebben de mensensmokkelaars in ons land ook vuurwapens?

Mensensmokkelaars zijn geen doetjes. Ze proberen hun slachtoffers op vrachtwagens naar Calais en Engeland te krijgen, en om dat doel te bereiken, mag veel. Vaak zijn ze gewapend met stokken, ijzeren staven en messen, als ze op een parkeerplaats met vrachtwagens komen. Ze reageren ook steeds agressiever. Dat zeggen zowel politie als justitie. Heel uitzonderlijk vinden de politiediensten ook vuurwapens. 

Wat gisteren in Calais gebeurde, bewijst andermaal dat er tussen de smokkelbendes onderling grote spanningen zijn, in dit geval tussen Afghanen en Afrikanen.  Én er waren vuurwapens in het spel. Bij ons zijn dergelijke taferelen nog niet vertoond.  Op onze parkeerplaatsen is tot zover bekend nog niet met vuurwapens gezwaaid, wél met staven en stokken. Toch vinden de politiediensten bij het doorzoeken van schuilplaatsen heel af en toe vuurwapens, maar dat zijn tot dusver grote uitzonderingen.

In onze regio werd nog niet geschoten door smokkelaars.  Maar sinds we in 2011 in Westkerke tussen de maïs een tentje vonden met een geladen wapen, zijn de politiemensen zeer op hun hoede. 

Frank Demeester, parket West-Vlaanderen, afdeling Brugge

Fysiek geweld tegen 3 partijen

In de eerste plaats dreigen mensensmokkelaars met messen, staven en stokken tegen vrachtwagenchauffeurs op de parkeerplaatsen rond onze snelwegen. Dat hoeft niet te verwonderen, want het ultieme doel van heel de smokkeloperatie is net de transmigranten op de vrachtwagens richting Calais en Engeland krijgen. Als een chauffeur iets merkt en eventueel uitstapt, gebeurt het dan ook regelmatig (en steeds meer) dat hij op een of andere manier met een mes bedreigd wordt.

'Eigen' terrein beschermen tegen concurrentie

Daarnaast gebruiken de smokkelaars ook onderling geweld. De parkeerplaatsen rond onze snelwegen zijn 'in handen' van bepaalde bendes. Als een andere bende daar haar plaatsje wil veroveren, gebeurt dat niet rimpelloos. Geweld onderling wordt niet geschuwd, het gaat immers over een heel lucratieve onderneming, als je weet dat elke transmigrant duizenden euro's betaalt om aan de overkant van het Kanaal te geraken. Een parkeerplaats 'bezitten' is dan van goudwaarde.

Wie is de smokkelaar, wie het slachoffer?

De politie is natuurlijk ook een potentieel slachtoffer van geweld door mensensmokkelaars, en de agenten moeten bij controles nóg alerter zijn dan vroeger. Een mensensmokkelaar oude stijl, van enkele jaren geleden, was dikwijls makkelijk herkenbaar aan zijn outfit: hij was dikwijls beter gekleed dan zijn slachtoffers, en had bijvoorbeeld 6 of 7 gsm's op zak. Maar die tijd is voorbij: de mensensmokkelaar ziet er tegenwoordig precies hetzelfde uit als zijn slachtoffers, met andere woorden, de agenten moeten er bij elke transmigrant die ze tegenhouden van uitgaan dat het ook wel eens een mensensmokkelaar zou kunnen zijn. Bij elke interventie dragen de agenten dan ook al lang kogelvrije vesten, ter bescherming. Volgens échte slachtoffers van de mensenhandel zijn er wel degelijk smokkelaars met wapens, dus blijft voorzichtigheid geboden.

We horen de slachtoffers vaak praten over smokkelaars die in de kampen gewapend rondlopen.

Frank Demeester, parket West-Vlaanderen, afdeling Brugge