Food and Drink Photos

Waarom eten we steeds minder konijn? 

Met een nieuwe campagne wil het Vlaams Centrum voor Agro-en Visserijmarketing (VLAM) ons meer konijn laten eten. De consumptie van de vleessoort is de afgelopen jaren namelijk zo goed als in mekaar gezakt. En daar zijn verschillende redenen voor. 

De Belg eet volgens het VLAM gemiddeld 250 gram konijnenvlees per jaar. Dat is de helft in vergelijking met vijftien jaar geleden. En dus moest er een campagne komen, vond het Centrum, dat met "De Week van het Konijn" op de proppen kwam. Het doel is duidelijk: mensen overtuigen om de kip of het rund af en toe te vervangen door konijnenvlees.

Huisdier

Het VLAM richt zich vooral op jonge gezinnen. Zij zouden - veel meer dan ouderen - konijnen eerder als huisdieren zien en niet als mogelijk voedsel. "Nochtans hielden mensen in de 19e en in het begin van de 20e eeuw ook konijnen als huisdier. Al waren ze daar wel degelijk bedoeld om uiteindelijk op te eten", zegt culinair historicus Peter Scholliers in "De wereld vandaag" op Radio 1. "Het is goedkoop en het was vaak het enige vlees dat in een week of een maand op het bord kwam."

Kip of rund kan je versnijden in lapjes. Bij konijn zie je nog goed dat het een dier was. 

Maar de konijnen van vroeger zijn niet die van nu. De "gekweekte" konijnen waren "dikke, zware beesten", die van nu zien er schattig uit en worden meer aanzien als knuffeldier. Dat zal wellicht voor een deel verklaren waarom we het nu minder eten.

"Maar daarnaast gaat het om een soort vlees waarbij het dier nog sterk in te zien is", zegt Scholliers. "Kip of rund kan je gaan versnijden. Daarbij verdwijnt het dier in lapjes. Bij konijnen is dat amper het geval. Daarbij zie je nog dat het ooit een dier was. Dat speelt zeker mee."

Generaties

Nog opmerkelijk: mensen ouder dan 50 jaar eten wél nog konijnen. "Zij kennen het als vlees en weten hoe ze het moeten bereiden. De jongeren vinden het omslachtig, want het duurt toch wel even vooraleer een konijn klaar is. Ze kennen bovendien de smaak niet en hebben het amper al gegeten."

"Het aanbod van wat we eten, komt en gaat continu", zegt Scholliers. "De schommelingen zijn vaak onbewust. Ook bij groenten is dat het geval, trouwens. Nu merken we veel interesse in de "vergeten groenten". Zo zie je aardappelsoorten opduiken waarvan ouderen zeggen dat ze dat helemaal niet lekker vonden toen ze klein waren. Voor een deel heeft dat ook te maken met nostalgie."