Video player inladen ...

Hoe worden Oscars gemaakt?

In Los Angeles gaan dit weekend voor de 90e keer tientallen Oscars de deur uit tijdens de uitreiking van de Academy Awards. Wie heeft de beeldjes bedacht? En hoe worden ze gemaakt? Ontdek het hier.

Het zijn zowat de meest herkenbare beeldjes ter wereld: de Oscars, de prijzen waarmee de Academy of Motion Picture Arts and Sciences in de VS elk jaar het kruim van de (Amerikaanse) filmindustrie bekroont.

De organisatie zag het licht in 1927 en hield korte tijd later een vergadering in het Biltmore Hotel in Los Angeles om haar concrete doelen te bepalen. De leden beslisten al snel een jaarlijkse ceremonie in te richten om filmtalent te eren en cinema te promoten.

Bij een prijs hoort een trofee. Directeur Cedric Gibbons van filmstudie MGM bedacht een beeld van een ridder op een filmspoel met de handen rond een zwaard. Beeldhouwer George Stanley uit Los Angeles zette het ontwerp om in een driedimensionale versie en de Oscar was geboren.

Academy Award of Merit

Officieel heette (en heet) het beeld een Academy Award of Merit. Hoe het aan de naam Oscar raakte, staat niet vast. Het verhaal wil dat bibliothecaris Margaret Herrick van de Academy uitriep dat het beeld op haar oom Oscar leek toen ze het voor het eerst zag. Pas in 1939 begon de Academy de bijnaam zelf te gebruiken.

De eerste Oscar ging op 16 mei 1929 de deur uit tijdens een banket in het Roosevelt Hotel in Hollywood. Die eer was voor Emil Jannings die het beeld als beste acteur kreeg voor zijn vertolkingen in "The last command" en "The way of all flesh". Sindsdien zijn meer dan 3.000 beeldjes uitgereikt.

Emil Jannings AP1928

Brons, tin en gips

Oorspronkelijk bestonden de Oscars uit een kern van massief brons met een dun laagje goud. De eerste jaren varieerden de vorm en het gebruikte materiaal van het voetstuk waarop de beeldjes stonden. Pas na WO II kregen ze hun huidige, uniforme basis.

Al in de jaren 30 stapte de Academy af van een kern van massief brons en schakelde ze over op een kern van tin. Door een tekort aan metalen tijdens WO II maakte ze tijdelijk Oscars van gips die ze met goudverf beschilderde. Winnaars mochten hun minderwaardige beeldjes na de oorlog inruilen voor kwalitatieve exemplaren.

De Oscars van 1950 1950 AP

Borstspieren

In 1983 sleepte het bedrijf R.S. Owens and Company uit Chicago het contract in de wacht om de Oscars te maken, nog steeds met een kern van tin. Dat veranderde in 2016 toen de Academy besliste het contract aan het bedrijf Polich Tallix in New York toe te wijzen met de opdracht naar het originele ontwerp terug te keren.

Sindsdien hebben de Oscars opnieuw een kern van massief brons. Ze lijken ook beter op de oorspronkelijke beeldjes uit 1929. Hiervoor heeft het bedrijf een authentiek beeldje van toen digitaal gescand om het minutieus na te maken. Hierdoor hebben de nieuwe beeldjes een meer gedefinieerde kaaklijn en meer afgetekende borstspieren.

Copyright 2017 The Associated Press. All rights reserved.

Was

Elke Oscar begint als een exemplaar van was dat verschillende ceramische lagen krijgt. Vervolgens gaat het in de oven om die lagen tot een harde mal te bakken. De was smelt weg en laat een holte na. Die wordt met brons opgevuld. Eenmaal het metaal hard is, slaan werklui de ceramische mal stuk waarna een ruwe Oscar verschijnt.

Copyright 2017 The Associated Press. All rights reserved.

Na verschillende polijstbeurten krijgt het beeld zijn gouden finish. Dat gebeurt via elektrodepositie, een procedé waarbij minuscule gouddeeltjes zich onder invloed van elektriciteit aan het oppervlak hechten. Het goudlaagje is niet dikker dan 0,38 micrometer. Ter vergelijking: een mensenhaar heeft een dikte van 75 micrometer.

Het duurt ongeveer 3 maanden om een Oscar te maken. De productiekosten bedragen zowat 400 dollar (325 euro) per stuk. Met de basis inbegrepen is het beeld 34,3 centimeter hoog en weegt het 3,9 kilo.

Copyright 2017 The Associated Press. All rights reserved.

Naamplaatjes

Elk jaar laat de Academy rond de 50 Oscars maken om filmmakers en acteurs in 24 categorieën te lauweren. Pas de avond van de uitreiking is duidelijk hoeveel beeldjes nodig zijn omdat in sommige categorieën meerdere mensen achter 1 nominatie schuilgaan of omdat de stemming mogelijk in een ex aequo eindigt.

Omdat de namen van de winnaars strikt geheim zijn, krijgen laureaten een Oscar met een blanco naamplaatje op het podium. Vroeger moesten ze hun beeldje nadien enkele dagen afstaan om hun naam te laten graveren. Sinds enkele jaren gebeurt dat direct na de uitreiking terwijl iedereen op het zogenoemde Governors Ball staat te feesten.

1 dollar

Wie een Oscar wint, mag die niet zomaar verkopen. Sinds 1950 geldt de regel dat winnaars hun beeldje eerst aan de Academy moeten aanbieden voor de symbolische som van 1 dollar als ze het om een of andere reden niet langer willen hebben.

Dat neemt niet weg dat in de loop der jaren heel wat Oscars op de grijze markt hebben gecirculeerd. Oscars van voor 1950 ontsnappen sowieso aan de regel en duiken af en toe op veilingen op, tot afgrijzen van de Academy. Zo betaalde wijlen Michael Jackson in 1999 1,54 miljoen dollar (1,25 miljoen euro) voor de Oscar voor beste film voor "Gone with the wind" uit 1939.

Ook Steven Spielberg kocht ooit 2 Oscars (hoewel hij er zelf liefst 3 keer een in de wacht heeft gesleept): het beeldje voor beste actrice dat Bette Davis won voor haar vertolking in "Jezebel" uit 1938 (voor 773.000 dollar of 627.000 euro) en het beeldje voor beste acteur dat Clark Gable won voor zijn rol in "It happened on night" uit 1943 (voor 917.000 dollar of 744.000 euro). De regisseur hield ze niet bij, maar schonk ze aan de Academy.

Bette Davis krijgt haar Oscar voor "Jezebel" AP1939