Laurent voor assisen?

Louis van Dievel, schrijver en journalist, kijkt elke week met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit. Vandaag de perikelen van prins Laurent.

opinie
Louis van Dievel
Louis van Dievel is schrijver en journalist. Hij was journalist bij VRT NWS.

"Kijk," sprak prins Laurent tot burger Laurent, tevens zijn advocaat, en hij schoof zijn laptop wat dichter naar zijn raadsman. Op het scherm prijkte prominent VRTNWS.BE, veruit de belangrijkste nieuwsbron van de Monseigneur. Want zo worden - naast bisschoppen en zelfs hulpbisschoppen - ook prinsen aangesproken. Dat weet u ook weeral. Het scherm werd gevuld door een vergeelde foto van prinses Clementine, de jongste dochter van koning Leopold II der Belgen. Die met de volle baard. Die van de Congo. 

  "Kijk," zei prins Laurent andermaal, "die Clementine is dus een over-overgroottante van mij en naar haar is mijn schone villa genoemd. Ik wist dat allemaal niet, ik ben slecht opgevoed, maar dank zij de openbare omroep kan ik nu aan mijn kinderen uitleggen dat ons huizeke niet naar een merk van appelsienen genoemd is. Want dat heeft mijn vrouw onze kadeeën wijsgemaakt."

Raadsman Laurent Arnauts van prins Laurent van België knikte beleefd en ook een beetje verveeld.

 "Monseigneur," zei hij op zijn beurt, "kunnen we ter zake komen? We moeten uw verdediging voorbereiden. Het ziet er goed uit."

Nog net niet handenwrijvend legde hij uit dat de Kamer van Volksvertegenwoordigers op haar tellen zou moeten passen. Een gerenommeerd advocatenkantoor had de Kamer immers ten stelligste aangeraden de prins met zijden handschoenen aan te pakken en kritische volksvertegenwoordigers te weren uit de commissie waarvoor Laurent (de prins) zich zou komen verdedigen. Wat de spoeling dun zou maken.

Maar de gedachten van de Monseigneur waren elders, zoals zo vaak. Laurent de advocaat merkte het en kon een zucht amper bedwingen. Hij had de no cure, no pay- regeling nooit mogen accepteren.

 "Ik volg via VRTNWS.BE het assisenproces tegen die moordenaar Hardy," zei de prins out of the blue. In het hoofd van raadsman Laurent gingen allerlei alarmbellen af.  "Assisen is het summum, het puikje, het nec plus ultra van de justitie," vervolgde de prins.  "Assisen is een relict uit het verleden, een bedreigde diersoort," haastte Laurent de raadsman dat te weerleggen.

 "Ik heb er altijd van gedroomd om een assisenproces mee te maken,' droomde de prins luidop voort. "En waarom niet in de hoofdrol? Laat een volksjury over mijn schuld of onschuld oordelen."

Op de wangen van raadsman Laurent had zich een tic nerveux ontwikkeld.
 "U begrijpt het niet goed, vrees ik." De raadsman probeerde de angstige trilling in zijn stem te bedwingen. 

"U kunt alleen voor assisen verschijnen als u van moord wordt beschuldigd. En dan nog niet eens altijd. Kijk naar Christian Van Eyken."

 “U hebt geen fantasie, meester Arnauts.”  Er klonk verwijt en zeker teleurstelling in de stem van prins Laurent.  “We kunnen de rollen ook omdraaien. Wat mij wordt aangedaan komt neer op majesteitsschennis. Volgens mij is dat nog altijd strafbaar.”

 “U begrijpt niets van justitie!” Laurent de raadsman bracht verschrikt zijn hand voor zijn mond. Het was eruit gefloept voor hij er erg in had.

 “O nee?” De Monseigneur glimlachte raadselachtig.  “U zou ervan verbaasd staan, van mijn kennis van de justitie.” Met een handgebaar gaf hij te kennen dat wat hem betreft het onderhoud beëindigd was. “Laat mij weten wanneer ik in het parlement verwacht word.”

“U komt toch?” Laurent de raadsman was lichtjes door paniek bevangen. 

“Ik zie nog wel.”

Door het raam van zijn woonst zag prins Laurent hoe zijn raadsman en zijn echtgenote elkaar kruisten op de oprit. Zijn gade droeg de stofzuiger die ze bezigde bij haar poetswerk in het bejaardentehuis van Tervuren. Alle beetjes helpen en de stoof moet branden en zo. Hij nam de telefoon.  “Meester Vermassen,” zei hij, “wilt ge cito presto naar Villa Clementine komen? Ik heb iets interessants met u te bespreken.”

---

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.